Ecologia

Aqueste matin me soi levat , a dètz oras passadas de mièg. Sul pic visquèri que lo mieu vièch donava tròp de carbona, e que la vòlta celèstiala ne patiria. Sul pic , d'un sol gèste me soi tampat lo trauc del vièch, ambe un tap. Mas qu'èra Nadal , que podiam pas ren mai amagar. La femna d'un amic me venguèt plegar. Mas que cal pas creire que la television ajuda .
Se meton lo string de secar entre las paginas dels "peoples" Despècha Dimentge o Sud Ouest Dimenge, los jornalistes de la una, de la doas , de la très . Non soi pas vulgari , sonque soi realiste. Que podon pas se passar d'aquel papièròt del jornalisme de las escobilhas.
Uèi los ecolos nos cassan las colhas . N'arriban de comptar quante de bisteck as manjat. E consi ambe ton apetis ; embrenèt l'atmosfèra. Alara que fan coma tu.
Aqueste biais d'o veire , e tota la còla me fa cagat de mai en mai. Revertan als pichons preires de Staline .
Tot es bon per culpabilisar lo simple colhon. Alara que nosautres , i sem per pas ren , que sabem quitament pas pus , ara, plantar una ensalada, o tuar un conilh.
Volon lo retorn a la natura , levat que i a pas sonque de paisans "naturals" , e que demòra pas que l'agricultura industriala de Monsantos ambe sos OGM. Que los païsans d'auèi se van crompar quitament son conilh, sa galina a Caireforc, Campion, Intermercat .
Consi van far ambe Monsentòs?
Quantes d'ecologistas atudan la lum, clavan la tele, e lavan las pèlhas a la rivièra o al lavador, ambe de l'aiga gelada , o per s'apreparar lo repais que coson dins la chemeneia .
Qu'es pas mai possible auèi , que sabem pas mai far. Alara comprèni pas gaire aquel discors ...
Levat coma una engana de mai. Una biais de far bolegar las linhas per enganar los paures un còp de mai.

desir d'eternitat

Desir d'eternitat.

Istòria per de rire.

M'en vau te dire. Los pichons galufets de mèrda , que se venon rebalar als meus pès polits , e ben los emmerde . Oc que los emmerdi grèu...

Que? ..... per de que parlar aital? .... Mal? . Per dire que . Èstre polit, aimable ? Per de que far? Ren. Que i a ren de far ambe lo poison. Son aquí alentorn de t'emmerdar de longa .

E ieu te pòdi dire que los quistaires de Jehovah , òc , los que se passejan en coble , òc e ben los emmerdi parièr, e quitament doble. E t' imagenas pas ambe quina fòrça.

Que ... Non ai pas acabat. Non... Ai pas begut . A pron pena quatre pastagas , pas mai, que siái quitament dins mon estat normal.

E veja , los quistaires de totas menas tanben . Òc lo del teleton . Los quistaires trapacons coma disi. Los quistaires pel craba . Los de la glèisa catolica . Los dels pompièrs, dels orfanèls d' Auteuil. Los quistaires caputs del sida . Los quistaires per l'aparament de las lesbianas , dels omos , dels eteros, e dels sadò-masos, e ben m'en cagui.

Ieu m'en trufi , ont èran los pederastes quand èri al fons del trauc? E las lesbianas quand èri arrendut al ras de la moqueta. E totes los autres eteròs de mèrda quand me demorava pas que de baisar la Tèrra pels traucs dels grelhs.

E los paures ? Los avètz vist a la sortida del parcatge de Sant Jòrdi ? E ben los quites paures los emmerdi a l'encòp. Un còp èra , èri paure e degun me donèt ren. E que te paravi de longa la man craspèca. E que se baton coma de caraunhas. Que lor fan besonh las canhas per s'aparar. Que los vejèri que de tròp. Dempuèi los paures tanben, un òdi, que volètz ... los pòdi pas mai encapar, que tròp los coneissi ambe sa cruseltat.

Que dire de las femnas? Esperatz, qu'arriban las femnas ambe las popas defòra. Las cuèissas defòra e que ploran sa solesa. E ben las quitas femnas las emmerdi grèu. Que jamai una femna quand me trobavi al plond , se baissèt per m'ajudar. Que se donavan als joves , als vièlhs, baste qu' aguèsson monedas.

Non tròp es tròp. La masqueta es tombada. De que ne servís de ne parlar encara?

Que me demòra uèi? Levat l' asirança de l'umanitat? Aquò's aisit de comprendre . Me demòra ren que i a pas res pus.

Que i a sus aquesta Tèrra de mèrda , levat lo mesprés , l'interès , e lo sèxe, la cruseltat, l'argent? Ren.

Ieu me soi quilhat una estèla , al cap de l' òrt . Ai plantat una mena de tube de 100 millimètres de torn, davant un carrat de tèrra plan netejada, e una pèira de marbre blanc de quaranta centimètres de costat. Me ne cal pas mai d'espandi. Que vòli pas mai geinar los eiretièrs. Per dire que lor demandi pas qu'un servici , un cop defuntat; aquò's pas que de me cremar e de me vojar aicí.

Que vòli pas me mesclar als autres al cementèri dels oblidats . Que los autres mòrts , los emmerdi tanben.

Lo terren es mieu , l'ostal aquò's ieu que lo bastiguèri de las meunas mans. Tot o faguèri . Tot levat lo gips e lo rebatedís ...

Un jorn l'ostal serà per vendre . Ambe la meuna susor sus cada brica . E las meunas cendres dedins l'òrt. Mas aprèp que serai dintrar dins la Tèrra meuna , la tèrra Occitana per far espelir lo cerièr , o l'agast , o la rengada de bonet de prèires. La seguida es pas meuna.

Oc qu'o poirán vendre lo meu ostal, ambe la susor dessús, per un bon prètz, que levèri ambe la sola fòrça de las mans . Que serai pas pus aquí per o veire. Que serai dintrat al plond dedins de la meuna tèrra. Sens quitar de los emmerdar plond en chucant los gravèls.

ecologia

F de Closet escriguèt un libre que faguèt fòrça bruch , a l'epòca , ambe l'ajuda de tota la companhiá de jornalistas leca-cuols de l' ORTF, e lors enfants aprèp dins las societats per astre « privatisadas » TF1 FR 2 ....

Aqueste libre se titolava : « Totjorn Pus » .

O vejèri un còp de mai e comprenguèri que F de Closets èra totjorn dins sa dralha de totjorn pus per aquestes « ases » de trabalhadors, que sabon pas se far a la competicion internacionala, s'adaptar e se sanhar las venas per batre lo chines. .

F de Closètz escriurà jamai : « Totjorn mens » .

Nos parla ara d'ecologia , qu'es vengut, (qu'òm volgua o pas) lo novèl biais de far bolegar las linhas e de rosigar los òsses dels trabalhadors( veire lo prètz de las novèlas ampolas ecologicas) . A mai i a la taxa carbona qu arriva veirem ben ,,,,,

invern e som e fin e mort.

Invèrn

S' atuda lo solelh ; se mòstra la luna ?

Entre que la Tèrra clinha de l'uèlh.

Ont es l'aucelum que se miran,

Dins una sompa al mes de mai.

Enfugits que son, e oblidós a mai ,

Crenhon que la Tèrra li empega l'arma

Una nívol abraça la cima ponchuda.

Una autra doçament atuda lo jorn.

Una pibol s' alisa als quatre vents .

Lèva al cèl sas brancas escartairadas.

L' ivèrn arriba tal un aucèl de nuèch ,

Un chòt espés , trufaire e desplumat

Per nos coar entre las plumas geladas.

Nos tuariá que la prima lo despèrte pas.

Uèi la Tèrra es a mand de dormir.

Deman veirem una prada de nèu

Un corbatàs artelhar sas virgulas .

De sa vida etèrna , e messorguièra,

Nos dirà de sortir per se lavar .

Ambe de vapor d'alenadas d'amor.

Catalonha , Catalogne , Catalunya .

Milanta còps mercés a Catalonha.

Mercés a Catalonha de se dire solidari de nosautres los esclafats de la lenga amudida .

Mercés a Catalonha de mostrar qu'un pais pòt butar son enveja de dignitat e de libertat , dusc' al voler caput, de la reconeissença en çò vòstre, de la lenga occitana .

Deman se veiràn las bandièras rojas e jaunas. Mercés a Catalonha.

Mercés a Catalonha, per l'intelligéncia de comprendre que França cerca pas que d' esclafar lo catalan al nòrd, e lo basc al nòrd , per melhor demorar entre « amics » imperials de totjorn , de tota mena.

Mercés de comprendre Catalonha que França ajuda Espanha per mostrar consí se pòt maselar los parladís « pates », catalans, occitans, basc , breton , còrses, alsacians , creòle, valons e neerlandeses .

Mercés milanta còps Catalonha de la vòstra ajuda .

Mercés milanta còps Catalonha d' ajudar de bastir una Euròpa democratica , una Euròpa dels pòbles , fòra los jòcs de las vièlhas nacions imperialas.

femnas decebudas

Las mans dubèrtas ;

La filha arpatejava mitat nusa, al mitan dins la carrièra granda, e los òmes se risián de veire la combinason rebalar per sòl, ela tanben se'n chautava , mans dubèrtas cap al solelh, las popas defòra . Que las ombras li fasián seguida . Que las ombras la seguissian coma los cans seguisson la prèda blassada . Que las òmes del cafè grand , del comèrci african del bòsc e de las especias , l'agachavan entre que trescambava sus la carral blanca.

E la filha de cridar son amor inaccessible . L'amor fòrt de los que fan pas que de ginastica entre las cuèissas de las femnas. E la filha mostrava las cuèissas. E lo monde se podiá pas escotar la filha gingolar entre que mostrava las cuèissas. La rauba estrifada pels lops. Que los estajants , limpavan, l'aperitiu, acostumats al parladís de las informacions, que totes se podián pas acostumar aital d'una filha qu' udolariá sa dolor al mitan de la calada. Per un traça d'amor tuat d' entre las cuèissas.

A miègjorn udolar aital. Quna vergonha! Avia perdut lo sens ? La fiertat ? Lo mestritge?

Mas que la filha contunhèt d' udolar aprèp son amor , son òme trufandièr.

Es alara qu'un gafèt cridèt :

• a ma miou ....ama miou .

Se trufava de sa crida . De son biais d' udolar coma la canha. L'avian vista nosautras, al lac de la Sisba , cuèissas dubèrtas ambe son amorós. . La libertat nos enganava pas. La libertat s'èra pas avançada d'un milimètre. La libertat per las filhas que creson a l'amor?

L'autre èra gigant . Ambe son vièt gigant. Las tenián totas . A totas lor disián ont e quand?

E las filhas venián , coma las fedas , a la fenial, per un pauc de sal , per una alisada, fisentas coma d'anhèlas .

Qual esplicarà un jorn ? Per qu' avia pas que de parar las mans, lo trufandièr? Las quitas femnas o diràn pas, jamai. Qu'i seriá tornat, elas i tornèsson tanben, sul pic.

E ieu las miravi en me demandant per de qué venián , aital , sens se mesfisar , a se rebalar aital a esperar qu'una man pietadosa lor dona lo drech de chucar a las pòts del bèl amorós. Alara qu'un brave se seriá far rembarrar ...

M'amagavi darrièr las gèrbas . Las vésian arribar ambe son sorire insolent , tot pròche d ' agantar las potas del maquarèl que l' esperavan , dins las garbas, e las vesiái sortir, garrèlas, coma de canhadas blasadas al mai prigond de l'arma .

Perduda d' amor , per l' òme. Un títol polit per la television : perduda per l'amor vertadièr?

E sens cap de vergonha . Que demorava pas que la ràbia . Que caliá pas aprèp , qu'un amorós vertadièr, se mostrèsse. Qu' auriá pagat per l'autre , lo paure , e que paguèt mantuns còps, pel trufandièr, pas per l'amor de las carns , mas per l'orgulh....

Qual pòt explicar tot aquò?

Ieu me teniái suau, sens dire, ren de mai entre que plorava son amor, l'amor d' entre las cuèissas, coma o disiá lo grand trufandièr.

E qu'o plorava a miègjorn per la carrièra granda.

Un grand mistèri . Vertat un grand mistèri....

ecologista per rire

Ecologistas ,vergonhas o (e) parlicadas . Uèi l'ecologia es de mòda. E l' ecologista de basa quita pas de far la leiçon a totes , de dire com' un ressegaire : desvolopament uman ,,, responsable ,,,peren,,, e,,, durabla. E me cal dire qu'aquel mot me confla grèu ara e de mai en mai. Durabla . Ieu que soi retirat d' EDF, a la debuta que l'ausiguèri, me diguèri , que d'unes còps m'aviái degut arribar d' esclafar lo respete d'ecologistas , vist que d'ecologistas m'agantavan tre qu'avian pagat per téner una linha , e que me calia demandar la permission a d'ecologistas per construsir una linha per alimentar d'ecologistas, tot en se fasent trachar de mèrda d'escobilhas nucleara d' EDF de mèrda , idèa que m'espantava , vist que ieu jamai vegèri de prèp una centrala nucleara , a mai que l'ecologista de basa me reprochava d' enveirinar lo pais ambe de radiacions . Mas demandavan l'electricitat. E lèu lèu Uèi EDF es a mand de desaparéisser e que vesem ? L'ecologista contunha son combat contra EDF qu'exista pas mai . Un tipe del desvolopament durable que! Ieu me pensèri de rima , que l'ecologista es uman , e que l'òme, que siá ecologista, aura besonh de totjorn d' escupir sus sa testa de turc . Que ne cal trobar una . Uèi aquò's nosautres vist que lo poder vòl donar tot a Boygues, o a Veolia o a Lagardèra, o, a Morgan . Mas l'ecologista se'n tracha . Los ciutadans an tot pagat . El l'ecologista s' engana pas: EDF son de salòpas. E que d'un biais l'ecologista que se trapar sa rason prigonda de demandar d'energia linda , nos aganta sens comprendre que per los òmes e las femnas qu'i trabalhan aquò's pas la question , que tot aquò passa naut dessús la tèsta ... Mas i a de certituds . L'ecologista ten la pèl d' EDF , la val pas daissar , mentre e subretot que la pèl es pas pus aqui . Revelha te ecologista uèi a Veolia o a Boygues en fàcia de tu ... Revelha te se pòdes. Mas fins pròche ieu sosquèri per me demandar çò qu'aviái pogut far de mal . Vist que fasiái pas que far mon trabalh. Lo per qu'èri pagat. Benlèu auriái degut lo renegar l'electricitat als saberuts del fromatge de cabra de Mirapeis. Ben non me venguèt pas a l'idèa . Que m'agradavan son esperit . Es a dire que construsiguèri de linhas electricas de'n pertot per alimentar los ecologistas ; qu'agachavan la television, e que m' escupissavan dessús, tre que podián se trapar l'electricitat . Sabètz çò qu'arriba a fòrça d' ausir parlar aital per de monde que prenon de longa la veitura , que daissa de longa las lums alucadas , e que crompan sens mai agachar ren e que donan de longa las leiçons als autres que pòdon pas elses se pagar lo 4*4, sa far caufar una piscina , e se crompar de panèls solariás e que podrián pas jamai crompar lo lach a la bòria, ni l'ensalada , a mai las patanas , o lo cambajon , Alara lo POC deu èstre tancat consí ne far ambe l'ipocrisia ? Ieu saludi l'ecologista vertadièr , lo que renega tot contacte ambe un porgaire d'electricitat . Lo tipe s'amerita lo respect . Mas lo que te brama de longa contra EDF en esperant Boygues o Veolia o Suez es pas qu'una mèrda e un enemic del desvolopament durabla. Justament lo mot que confla....

Identitat vòls ne parlar?

Identitat : nos i cal tornar ... Non ? Pas encara?
Avant de montar mai de 100 000 a Paris .
Vòls de ne parlar? (coma dison dins los films americans)
Nicolas....
O te cal una aspirina?
Que nosautres , lèu, sem a mand de prendre lo tren....

Deman

Non lo temps « is not changing » fraire e sòrre. La pròva una irange espelís (e non pas una limona), la sola escapada de la granissada , que me petèt lo velux.

D'un autre costat de la «latifundia», un aubronèl que dona de fruches desconeguts, de ieu, lo nom??? , mas que son gostós, chucós , sucrats , e deliciós...

Ja lo vesin mira lo bananièr, o cuèlh de datas ...

Deman aurem pas besonh de veituras , nos en chautem , que lo cuol nos pela , caminarem sus un camèl....Dins un parc occitan qu'anirà dis Aups als Pirenèus...

La setmana de la parèt tombada.

Avem agut la setmana de l'identitat nacionala.
Que van nos trobar ara???
Aquesta setmana , cal festèjar une parèt que tombèt, sens parlar de las que se montèron de pertot.
Se parlèt pas cap de las parèts dins los caps? Las femnas e los enfants batuts
Que van nos trobar encara ?
Qunas bravas setmanadas avem.
Deman ambe l'UM-PS serà benlèu la setmana de la capòta , del condòm, de la patana, del string ...
O de l'egalitat salariala entre l'òme e la femna? Cal pas deconar.
Mais va savoir Simone...
Non jamai serà la setmana de l'egalitat entre los òmes , dels respèctes dels dreches del trabalh , o de la justicia.
Aquò's aital , França s'es specialisada dins l'universalisme teoric e la libertat pels autres .
Mas aicì avem pas de drech per la lenga mairala.
Aicì d'òmes se tuan al trabalh ? Se fan licenciats coma a la debuta del maquinisme . Aici los suènhs, l'educacion, la libertat , la democracia son esclafadas, cada jorn, e los sindicalistes, los òmes politics son ficats coma dins l'ex RDA . Encara milhor que dins RDA de la Stasi...
Alara e que se calen los jornalistes televisuals pistonats de la drecha, que nos parlan de longa de la parèt de Berlin , alara qu'aqui ne sem encara a l'atge de la pèira talhada.... o que parlen de la democracia vertadièra...