samedi 15 mars 2008

Eleccions. Los blocs.


Lo capitòl ambe son drapèu. Lo capitòli capitala. D'un païs qu'exista pas; l'Occitania. Un païs que ten una industria , una mònò industria. La de l'aeronautica. Una industria que degun parla pas de sa delocalisacion qu'arriba mai que lè. Tolosa al centre d'un domèni de 2,5 millions d'estajants capitala de la region "miètjorn pireneas" mai granda que la Belgica. Una region que vei arribar mai que mai un fum de parisencs , que la Despacha n'es fièra, que dis que : Tolosa es la sola vila que recapte mai de parisencs que las autras regions françèsas. I auria mai de 18000 novèls venguts aici cada an. E una bona mitat de bobos parisencs diplomats qu'aiman èstre pròches de la mar e de la montanha. Ambe la Despacha siagen fièrs . Los joves dilomats d'aici van trabalhat a Paris mentre que los parisencs cocutèjan.
Deman la China fabricara l'A320. E puèi sera lo torn de l'A380 E un jorn Monsur Galois, o son filh putassièr, dira fièrament que mai de la mitat del chifra d'afar es fach defòra. Que i a pas de rason de gular, que sem pas que d'aprofechaires.... Mas Tolosa raisva. Aima de creire que va venir Paris. Alara que Paris es ja venguda la banlega de Washington.
Mantuns còps se parla pas pus de la lenga d'OC. Avem juste drech al sorire dels inocents.
Tanben cal milhor daissar parlar Mistral quans Cassis ven secorir los amoros amenaçats per las flambas....

De luenh en luenh entendon , subre
Coma un còp de canon lugubre
Aprèp ; non auson pus, dins lo vaste desèrt,
Que la cremor apetegada
Que se rapròcha; de brancadas
A sos pèds tombon , enflocadas;
Acantonats , perduts , son al nis de la sèrp

De mila serps badant la gola...
Mai dintre l'aura que gingola
Tot d'un còp, peralin, a la sornura, dòn!
Una campana sona e plora,
Dòn! don! campanèjant subr'ora...
De Calendal lo còr s'aubora:
Campana de Cassis , a coneigut ton sòn!

Sona campana ! Sona vite!
E qu'a ta votz se precipite
Un pòble entièr! Ton filh , lo filh qu'a baptejat ,
S'envai perir de mòrt crudèla...
Cassis entièra se cordèla,
E landa vers lo bosc que se vei ardèjar...

Sona, campana benesida!
Tòtis las fuèlhas son bronsidas,
La cima del Gibau s'atuba... Los cafèrs,
Al bruch del toca-sin, en aiga
Mai-que mai, zo! Dins la brossaia,
Zo! multiplican sos fassaias
Per avincir lo bot de son obratge fèr,

Quand un estras tarrible,
Acompanha d'un crid orrible:
Lo Comte Severan, ò miracle de Diu!
Sota lo tronc , sota la rama
D'un grand pinastre tot en flamba,
Es aclapat, qu'udola e brama...
Per lo mitan del còrs es arrapat tot viu.

-Ai! Treitament tu que m'escraches,
Crida en morent, negre Diu! Saches
Qu'a pèd jos ai caucat ton nom, tant qu'ai poscut!
O, dis , del fons d'aquest abime
Onte ièu, rangolos , me rime,
Te jite a la facia mon crime,
En fòra de ta lei glorios d'aver viscut!...

E, los uèlhs rojas coma un babi,
Fa son darrièr badai , de rabia
Escumos e bramant come un taur qu'a manjat
D'estrangla can o de varaire.
Mai d'Esterela l'aparaire
Vèi en corrent venir sos fraires
Dins l'alba del matin que ponchèja deja.

E tot un pòble , doas mila amas,
Dintron en lutja ambe las flambas;
Al flèu desbardanat copon camin; l'azur,
Dins lo levant , de rai s'asonda;
E Calendau , lo filh de l'onda,
E dels cretens la rèina blonda,
El, ambe sas doas narras dubèrtas a l'aire pur,

Ela , son pèl que penjorlon
Coma un bèl liame de ginjorla,
Sota aquel giscle d'aur, de safir, de diamant
Que los recurb coma un cebòri
Alara se mòstron, fasent flòrir
Dins lo solèlh e dins la glòria
A la cima dels baus, agantas per la man.

L'aplaudiment de doas mila amas
E los saludon e los aclamon :
-Calendau!Calendau! Plantem , plantem lo Mai
Al sonquistaire d'Esterela !
El glorifica, el desforela
Nòsta calanca pescarela ...
Nomem , nomem lo Conse, e Conse longa-mai!-

Aquò disent la molonada
Als nòvis fai l'acompanhada;
Als nòvis generos, amoros, benuros;
E lo solèlh, que Diu domina,
Lo grand solèlh monta , illumina,
En congreiant sens termina
De novèls estrambòrd, de novèls amoros.

Cant XII

jeudi 13 mars 2008

Monsur Ponticelli


Omenatge nacional.
1 million 700000 morts, 5 millions de nhafrats.
Uèi rendem omenatge a Monsur Ponticelli. Un Italian. Un italian mort per la França. Que sai que uèi seria recondusit a las frontièras. La França aima los françèses. Los que parlon sens accent. Los que donon lor vida sens moninèjar ambe las pòts . Los que donon lor sang sens se planjer. La França aima mai que mai los que donon tot e que se se morisson pas, trobon la fòrça d'escriure encara per dire consi l'aima la França , dins sa lenga ponchuda , dabans de morir.
La França aima qu'òm parla d'ela coma d'una femna malaisida de convencer. Qu'es fièra la França.
Uèi los òmes politics nos convidan de celebrar la memoria dels morts per ela. Que degun se soven pas pus del nombre.
Fièra et liura aprèp la guèrra de 1940 1945 la França se'n va matar lo Viet e puèi lo Malgache e totis los autres dels païses someses; que l'American volontan de nos panar. E ben non. Tre liurada la França fièra retrova totis sos dreches de "civilisaire" sus de pobles que son encara endarrièrats .
Jamai , non jamai que que siague lo moment un òme politic dira , per se desencusar , que la França dempuèi sa naissença faguèt pas que de tuar de monde de pertot. Jamai un òme politic ensatjara de denonciar lo bestiassum , l'inhorença , lo necitge de totis los davanciers. Jamai . Jamai. Ne'n va de la subreviuda de l'idèa de Sant Lois, a Lois XIV a Napoleon a Jules Ferry. Non jamai.
Uèi anem saludar la memoria dels millions de morts de pertot per causa de l'arrogancia , e del falorditge de l'estat francès que ressa lo monde ambe son ròtle universalista, e que fa pas que çò que faguèt de longa: cercar brèga a totis al nom de son onur .
Uei anem concelebrar las guerras que tomban del cèl , coma la granissa, la pluèja...
Que son pas responsables. Que dins la quite Alamanha i a pas cap de responsable tanben.
Es per aquò Monsur Ponticelli , ambe tot lo respect que vos dèvi; que me pensi qu'auriatz pas degut cambiar la vòstra idèa , qu'en vos daissant venir simbòl nacional, e ben d'un biais, sens o voler; donètz als menaires e rabala-sabres de tota mena, la libertat e l'autorisacion de contunhar dins aquela rega.
La pagina es blanca. L'encra fresca e negra. Deman un òme politic tornara trempar la pluma.
Deman qual capmestre nos menara sul camin tòrt dels chaples en nos diguent qu'es pas possible de se n'aparar .
En 1940 Lo vencedor de Verdun , lo Petain anèt sinhar la desfacha, ambe l'Allemand, mas aquel brave òme faguèt mai , passèt una annada de la sia vida de sonar Francò a l'ajuda per lutjar. Oc Nòstre Petain nacional, l'òme al 1million e 700000 mille mòrts baissèt pas los braçes, lutjèt totjorn e encara, e escrivèt a Francò de longa, lo militari que venia d'esclafar lo governament elegit democratiqcament de l'Espanha. Petain cridava al secors en li fasent repròcha de pas respondre al sèu SOS .
Mas Francò l'escotèt pas. refusèt de s'aligar amb totis las fòrças de l'enantiment per vincir los Bolchevics.
E oc que per l'òme de la Marne l'enemic èra pas Hitler mas Staline. Aquò nos explica plan per que los Josius , los resistents foguèron percaçats. Sul fons lo Petain èra d'accordi ambe Hitler , Mussolini e Francò.
E se lo vièlh"als pelses blancs" comprenia plan qu'om chapla los republicans espanhòls ambe l'ajuda de Mussolini o d'Hitler , al revers comprenia pas qu'òm contunha pas aital dusc'a Mosco. Petain abandonat per Francò. Uèi seria una polida istòria per la premsa del còr.
E coma i a de traucs dins l'istòria, qual dira consi lo Francò capitèt de formar una armada poderosa al Maròc e qual la li paguèt? Mas aqui dessus i a pas gaire d'explicacions.
L'istòria es una seguida de traucs. E sem pas a mand de legir quicòm aqui dessus.
Quand saludarèm Monsenh Ponticelli , cal tanben festejar totas los estrangièrs, percaçats , charterisats que son tornats a son païs per la rason que parlon pas françès. Los que se trapan ambe los enfants a la sortida de l'escòla.
Ne demòra una question.
E totis los peluts de 1914 Occitans , Bascs, Catalans , Corsas, Bretons, Creòls, Negres Africans, Arabis es que parlavan un françes blos?

mardi 11 mars 2008

Tolosa




Posted by Picasa
Paret de verdura o paret de lum


Posted by Picasa

Lo cat e los autres

video

Me soni GUIGUI lo cat. Aimi de caçar los aucels. Praqu'ò soi totjorn per las cambas de mo mèstre per trapar de KIT E KAT . Soi un minja sesn talent. Que totjorn me lecii las bregas. Soi un pauc val mas toti lo monde m'aima.
My name is GUIGUI the cat. I like to catch birds. However i prefer to rub at the master's legs to have some food. I am always eating without to be hungry. And always i lick my lips. I am a bad animal but all the world love me.