aquò's Paris madama madama

aquò's Paris madama madama una brava cançon entre las falguièras  que odètz escotar en clicant sus aquel ligam dessus o dejos mas qu'es pas joslinhat?????

">aquò's madama madama

Out Of Occitania....

Mercés M H  Fraissé  per un primièr còp França Cultura1 ou ONE& nos parla occitan e de l' occitan 
Mercés M H  Fraïssé  per un second còp Franca Cultura 2 nos parla occitan e de l' occitan per que pas ARTE? un jorn.

 Sem Tan vertadièrament OUT OF OCCITANIA que.........:

N'arribi de me dire : puta es la debuta de la fin o la de la respelida? 
E deman que se tròbe ARTE va ne parlar tanben , e aquò me far plaser e paur , tot a l'encòp.....

Diversite e culture, l'exception française

A Nimes on ferme des classes bilingues d'òc..... De quoi rendre heureux les tenants de l'uniformité partout en France .
Les tenants de la supériorité "naturelle", de la langue française,  je pense à des gens comme  Rocard , Helène Carrère d'Encausse , le philosophe Serre et tant d'autres , tellement attachés à la diversité aux dehors de nos frontières , et si peu ici dans l'hexagone ; des démocrates çà! 
Je pense à toutes nos pseudo élites (5 million de chômeurs) à  toutes les academies françoises et  derrière elles  et tous les médias anglo-francais de Paris  , dont France Culture est le porte drapeau.
A tous les cagues droits je souhaite " Que l'uniformité française vous pète un jour à la gueule, et que le fascisme que vous aurez fait naître, vous saute au nez , et  vous accompagne en enfer....."

GIEC e escaufament climatic AJUDA AJUDA AJUDA

Lo GIEC e l' escaufament climatic ?

Trach d'un article de Marc Delepouve dins L'Humanitat dels Debats de la dimenjada ..

Pareis que l'escaufament climatic se manifèsta de mai en mai dins l' Antartic coma dins l' Artic e que l' auçament del nivèl marin deuriá èstre mai fòrt que previst .

Pareis que lo bolegadis climatic qu'arriba es inedich , imprevisible, e que lo sistèma format pel climat-biofèra-cicle del carbona es fòrça complicat de comprendre e de modelar.

L'autor escriu que i a dos biais per ensajar de preveire e de calcular las evolucions venentas:

• la primièra : que los sabents sián en mesura de calcular las evolucions, siá d'un biais determinista siá d'un biais probabilista , mas encara d 'endevinhar a «viste de nas» sus la basa de las sentidas convergentas dels scientifics los fenomèns «novèls» . Mas de pas prendre en compte s'es pas possible de preveire quicòm. ??????
• La segonda seriá de prendre en consideracion tot fenomèn tre que poirà pesar sus las evolucions venentas , mas sens ensajar de las qüantificar tre qu'o sabem pas far.

Las previsions del GIEC resultan del primièr metòde ( çò que se pòt mesurar) . Mas que per exemple l'absorcion del gas carbonic pel oceans foguèt pas gaire estudiada.... a mai l' absorcion de CO² pels nívols.

Mas que la question del metan foguèt quitament pas aprochada..

Se tròba que los regets de metan a partir de las tèrras geladas o dels fons marins , que se rescalfan , o recentament l'expleitacion del gas de sistre (NDLR) poiràn afortir bravament aquel escaufament .

Segond una comunicacion dels despartament de geologia del Québec e d'engenh geologica de l'universitat de Laval ( Quebec 2 febrièr de 2006): « una sortida en massa dels idratas de metan causada per exemple per una auçada de 1 o 2 °C de la temperatura dels oceans , çò qu'es plan compatible amb los modèles actuals, risca de produsir una augmentacion catastrofica del gas a efièch de sarra».

Aquel fenomèn fòrça imprevist , foguèt pas pres en compte pel GIEC en 2007.

òm estima ara que los idratas de metan al plond dels oceans, tenon dos còps mai d'equivalent carbona, que la totalitat del jaces de petròli e de carbon coneguts sus la Tèrra.

Cal saupre que lo reget d'una molecula de metan CH4, es detz còps mai marrida qu'una molecula de CO²

L ' escaufament ven donc un problèma major.

Las estudis actualas mòstran que l'equilibre actual climat-biografia-carbona es modificat .

Pel còp preissa de prendre de mesuras politicas .... Que supausan des cambiaments de societat, a mai una solidaritat al nivèl mondial , que lo sistèma capitalista e liberal pòt pas e vòl pas jamai cambiar.

L'autor conclús que lo GIEC representa pas la gravitat de la situacion a la nacion e que se tròba de fach al servici de la patz sociala.....

Podem pensar que la societat es pas preparada a las evolucions necessaris e que se coma es probable ( amb la pollucion menada per China, Índia , Brasil, Indonesia, Africa e l'expleitacion exponenciala dels gas de sistre USA (qu'una estudis americana mesurèt que 10% del gas s' escapava dins l' atmosfera , çò que nos fa un creis real de 100% en rapòrt de la referéncia CO² , alara cada governament deu cambiar lèu las prioritats e se pòt pas far que dins l'encastre de la solidaritat e de la democracia e de l'egalitat.....

los reis son de retorn.....

I avia pas que la lum d'un calelh, del clara brun,

Sus la plaça estrecha, plegada d'escurina e d'amarum.

Tombèron d' estelas atudadas de fum, e de tristesa

Coma las belugas d'un fuòc de cosina de joinesa.

A pron pena se los vegèri los fachilhièrs, estranhes

Ambe son cap emplenat de messorgas, mentre tant

Quora chucavi a la tia pèl las lagremas de sal, e d'escruma

Una gota feruna per cada pota, gelada dins sa rosal,

Coma la que te tomba, cada ser per son nadal de barena

Venètz , venètz monde, levatz per saludar; la copa plena

lo gòt, dusca 'l front sens ren nos avidar , ajudatz nos

Avètz pas que de capejar, los reis tornan a son poder

Que nos l'aviam, l'avèm cregut, mas butatz vos, nos dison,

A ma drecha los paures estequits , a l'esquèrra los nècis ,

Solide nos i deuriam trobar un jorn que l'autan bufa .

Ten coma dison los borgeses , los paures i sufís la pauresa ;

Ten lor dona un dèt e te prena lo braç e la camba, lo demai;

Comprenguèri que nos volián tornar a la nòstra bestiesa

L'ausiguèri parlar del plond de la cambra ,dins ma solesa .

Me levèri d'un saut per lo trapar al còl, sens agantar la rauba

Mas lo paure , enchifrenat de seda , se cambièt en cagaròl.

La morala d'aquela istòria es coma la vitz sens fin d'un potz.

A mai cercatz , a mai i trobatz los mejans de la libertat.

petit crime en famille et malentendu

Pichon crim en familha.....E pichona mòrt

Un jorn que lo papa veniá de morir, la maire me diguèt : monta veire al nòrd, a còde la tia grand , que te podi pas mai noirir, vist qu' amont son rics , e benlèu te donaràn de vestits qu'an de passa, vist que son rics. La meuna maire èra laguiosa e avara . M' envejava de longa demandar de vestits que lo mond s' aprestavan d' escampar. Que se demandava plan de que poiriá far d'un filh grand coma ieu e que manjava coma quatre. Solide qu'avia catòrze ans a pron pena , e que manjavi coma quatre. Per dire que te podiái te manjar un ensaladièr de fritas tot sol sens rogir, ambe los margas .

Donc prenguèri lo tren e montèri a la familha amont.

E que coma lo papa veniá de morir , a la familha li faguèt pas tròp plaser de veire arribar una boca de mai a noirir, subretot una boca granda , coma una boca infernosa que te podiá engolar d'un còp dos o tres ensaladièrs de patanas fritas, sens produsir cap de bruch. Èra aital un còp èra, un ensaladièr aprèp l'autre e òp.

Bon que la mameta m'aimava e lo papet tanben ,e los paures elses qu'avian pas gaire d'argent e grand causa de donar , me lo donèron, çò melhor. Mas ieu qu'èri jove e nèci i te vesiái pas ren de ren. Manjavi coma un singlar. Benlèu çò que salva coma diguèt un jorn un vesin que podiá pas cap cagar e que manjava per butar tot dins los budèls .

Se trobèt qu'un aluserpit de catalan de Valencia , te maridèt una cosina . Un tipe que trabalhava de longa e qu'amassava d'escuts. E que venguèt ric e bèl e brava e bestiasson , coma lo mond que l'argent assadola tròp lèu.. Lo paura trabalhava coma un caluc de l'alba dusca 'l solelh colc. Gipièr èra. Gipièr gafèt venguèri.. El venguèt miliardari . Mas es una autra istòria.

Me faguèt una flor : la de me prendre coma manòbra dins la sia startup de gipièr . Pas que dos meses. Partissiam a l'alba e dintravan al ser.

Que me pareissiá normal de pagar la mangiscla al grand e a la menina .Mas que me demandèron ren.

Lo grand èra nascut de Laissac dins Avairon e parlava occitan. La mameta èra nascuda dins lo ròdol de Noyon ,la patria de Calvin.

Me trobèri estabordit de trabalh . Martial me mostrèt cossí clavelar lo bakula al ponde , li montar los estaudèls, e li preparar lo gips. O fasiái e tornavi lo ser completament crebat .

Un detalh estranh èra qu'avia pas qu'una braga de trabalh e que la paura ela , se dubriguèt de mai en mai al cuol. Bon me diretz cal cordurar. Òc mas sabiái pas.

Mas coma partissiá dins l'escurina de l'alba per tornar a la del ser , me disiái que degun o vesiá pas .

Erem a las trenta gloriosas , lo progrès sens fin.

Bon totjorn qu'un jorn un polida femna vestida de Cacharel, dintrèt dins l'ostal ont trabalhavi , quitament lo cuol al quatre vents . Vegèt pas cap lo trauc polit que se dubrissiá coma una VMC abans gardista de securitat, e que lo quite JP Gauthier imagenèt pas jamai.

Non la femna me parlèt secament , durament coma a un esclau:

-Quand anetz acabar? Avètz pas començar encara de pausar lo gips? N'ai un sadol. Tenètz pas los termes del contrach . Ai pagat....

Ieu m'acantonavi a la paret . Marchavi coma la cranc, de costat , lo cuol blanc , sarrat.per amagar la trauca giganta, que se dobrissiá de mai en mai , mentre que m'esperforçavi de carregar las sacas de quaranta kilos de gips , l'esquina drecha, nonanta sacas per cada ostal , e los carrèls de gips , las fustas , los fials d'arams , lo rotlèls de bakula, e de montar l'aiga que fau tant d'aiga que de gisp per cubrir las parets .....

Bon la femna partiguèt en romegant.

Ne'n parli pas que per dire qu'un jorn , me telefonèt lo Martial per de dire que lo ponde èra tombat sul pianò d'aquela familha borgesa .... ne'n demorèri mut. I sabèri pas de que respondre...

Trimèri e trapèri dos còp la caganha de beure a l'aiga sanhuda d'un potz. d'una prada abandonada Bon que vòls ... la vida.

Partissiái de matin e tornavi al calabrun . E lo trauc de las causas que s'espandissia , m'en chautavi vist que degun m'o podia pas veire de nuèch.

I passèri dos meses. Tot aquò me serviguèt mai tard, per bastir lo meu ostal mas aquò's una autra istòria....

Al cap del dos meses. Venguèt la desliurança. Martial me donèt la paga. Venguèri ric sul pic, coma un paure al cuòl traucat . Mas subte me venguèt l'idèa que me caldriá plan pagar la pension a la grand. La paura ela qu'avia pas cap d'argent.

Un jorn abans de tornar, me remembri cossí descubriguèt l'estat del vestit del trabalh e que lo getèt a las escobilhas . Me repoteguèt : as pas vergonha de te passejar aital, vestit coma una pelha?

Li respondèri: que non menina que te vau pagar per tot puèi m'en tornar a l'escòla

L' endeman me trobèt a mand de plorar.

Mas avant de me daissar partir, me prenguèt al canton per me parlar, e me tenguèt la man :

• fanton sabes ren de la vida. Te vau dire quicòm. Deman quand rescontraràs la tia maire li diràs que t'ai fach pagar la pension , e qu'a pas cap d'argent per li donar.... Se que non te prendrà tot....

Aital faguèri. E tornèri a l'apartament de la maire Carrièra Ferdinand Pelloutier a Clichy La maire me diguèt : as plan trabalhat.? ---E òc respondèri.... E t'as pagat lo Martial ? E òc m'a pagat... Quant t'as pagat ? Quaranta mila .... Per dos meses ? Aquò's pas gaire diguèt.... Las as me diguèt en parant la man ? .Que nos cal pagar los deutes ... Que non ai pas res , i diguèri ... que me calguèt pagar la pension a cò de la menina..... Qué .... te faguèt pagar...cridèt ???? Quina vergonha....

Aital arribèt ....

La pepin moriguèt puèi la menina e lo temps passèt.

E tornèri pas cap amont.

Mas qu'un jorn la maire telefonèt a la familha amont per los insolentar . E que lor cridèt al telefòn: cossí avètz agut lo front de far pagar un paure orfanèl?

O sabèri res, al moment,  de tot aquò .

Se passèt lo temps : e un jorn lo telefòn tindèt a l'ostal. Sabi pas qual me parlèt , mas qualqu'un me diguèt : cossí as agut lo front de dire que la menina t'avia fach pagar  Salòp....
E copèt. 

E dempuèi me pensi qu'un tipe que coneis pas la sentida de se passejar ambe un trauc de dos palms al cuol,  al ras de las parets , es un tipe que coneis pas la vida.

Lourdes , Lorda, los miraclas

Je me souviendrai toujours de mon souvenir de Lourdes, lOurdes , Loruredes , bref je crois que çà s'appellait Pa Lourdes ET D4UN MIRACLE ALAORS QUE NNO9US REMONTIONS N STOP VERS BAGN7RES ? POUR SUIVRE AINSI LA ROUTE DL TOUR . NOUS ETIONS COMME DES ECURUILS ? BREF POUR DIRE QU'ON riait en erectant sans savoir pourquoi.

Un mirackle : la Blanquettes de Limoux à douze francs six sous . On en a pris cent bouteilles . On s'est passé la nuit pour empeguer les etiquettes ressemblantes , avec Bruno, c'était trop vrai, bronzés ur or fin de Champagne . Non mais tu imagines leur gueule à Reinsss ? On a tout vendu au marché pour se payer l'essence....

Et le sous prefet afogat n'était pas le dernier à vouloir se les dorer à l'or fin dans cette province de merde.

A trois heures du mat( on s'est tapé una pascada al jòlvèrd , e la femna du TGI te li rapèt sa trufa del Peirigòrd , vergonhosa, venguda costat WeiginMega Store de China vertadièra , Watergate Westminster , e l'avèm engolada coma lo sant Sagrament , la pròba que l'occitan pòd s'engolar de la merda o un marga de rastèl , un capèl de notari e son ase al cuòl dubèrt, parat de flors o de jòlverd tanben , e son riton cagaire , baste que ne parlesse a la television del bartas , que l'occitan es un pòble aluserpit e dubèrt....

C'est ainsi que me vienne les plus douces pensées, quand je me vérifie que mon âme oublieuse ne peut ignorer les origines obscures de ma naissance . Je suis venu ainsi au monde nu , et je le suis resté.

A ce point d'un discours insipide reconstruit à l'infini autour d'obscures malédictions , comme si le simple fait d'être issu d' accouplements contre nature voire indéterminés , telles ceux d'une époque elle même jaillie d'un néant , qui néantise la mort et les massacres , abolit les cendres, du geste auguste de celui qui ne se repent jamais de rien , comme le responsable innocent de rien à l'incurie de Dieu , au procès de Nuremberg de 5000 ans d'amnistie  .

Fé comme si toute la chienlit devait durer toujours.

Et cette paraula s'éeint de n'être pas construite . Ieu me manqui de pas saupre de que dire mai del non ren , cossi parlarem del non ren del nòstre pais , verai coma un arcanèl bandat entre los paissèls de l'espèr , per dire que se pòd pas que l'azuèlh reverta pas per nosautres , que lo resson de la casuda al non ren..

bonas cròtas a totes e....salva te

A totes bona annada plan granada de totas las vòstras desiranças .

Franca es un pais que torna a l'agricultura sens o voler , vist qu'an tot donat , çò mai ric, al privat que sia del costat del PS o del UMP . Aviam d'industrias . E çò que nos demorava , nos los panan Darrièr exemple AIRBUS qu'es pas cap francés. 13% francés virats dins Neerlandia.

Mas que benlèu es una astrada per nosautres ... Mentre que los rics cagan a milions ....

Deman que serà fondamental de manjar? Non? Me ten una sentida....

E alara de que valdran la Mercedes , la BMW , l' Audi , la Porshe, la tele de 2 mètre per ligason satelita ...???

Lo problèma ambe la centralizacion de Paris es que sabon pas de que far. E que nos empescan de nos aparar . Paris vòl que totes crebèsson amassa.

Sabon pas que ressègan los nòstres diplomats de l'ENA , HEC, SUPDECO, SCIENCAPO.

Per de qué son d'ases ....

Un bon conselh:

• crompa te un òrt
• apara te ambe de consèrvas

Que son totas d'ases sabents d'asenadas .

Que deman l'eurò va cabussar , lo dolar tanben e sai qué desaparéisser , que lo prètz del petròli va se coflar e que se tu as pas ren previst per te salvar , malgrat las estàlvias , paure, t'en vas cagar de cròtas estequidas.

Bonas annadas e cròtas gròssas a totes

opus occitan

Que venga l'ora suauda

Que me farà brau,

A l'òrle de la mòrt. 

Brave , bèstia e bèl.

Davant un linçòl roge 

Fregat de susor negra,

de pebre e de sal

Dins l'arena  que dansa.

Sus los bancs al solèlh .

Descarat de mos uèlhs,

Desaurèlhat , descorat,

Quèquejaire dels  mots,

garrèl de la  lenga panada .

De la lenga farcida.

Qu'alisa  los pòts 

Dels fangas prigonds.

De las estèlas nudas

plòu la sang sul pitre ,

Pèl de lapin e pèl de cèba

L'aur de la bandièra gota

entre las dents, d'una cançon 

per beure sa set dusca al cap

del camin.

 

Ela sòmia de son bèl

Aima plan de somiar.

Emplena lo pegal de lach

E lo cat se leca la pata.

Aquò's lo país urós ,

dels dreches de la femna

E del cat ....

Lo grand Bruno

Lo grand Bruno bracejava dins l'aire tebès , al cap de la carrièra del pont de fèrre, dins son grand caban negre e blau. Me fasià signe d'arribar, e lèu, que venia de trobar quicòm d'agradiu , capable de nos encantar , de m'estomacar , de m'espantar. Galopèri coma un falord dusca a l'autra mand de la carrièra ont son ombra negra s'escalprava sul fond esblaugissent de la lum del pal de l'esclairatge public e de las veirinas de las vendas . Mas quant i arribèri i avia pas res pus, pas cap de Bruno, cap de sòmi , cap de tuba per lo plegar dins son nivol de raisve. 
Oblidèri que fasià frèsc, e que ieu portavi pas sonque qu'un paure tee shirt blanc  magre e traucat...
Avant de correr coma un caluc , m'èra estada apareguda una ombra femenèla a son costat. Per de dire una ombra a costat d'una ombra , consi la descriure?
 De tot biais èra bèla aquèla ombra. Bruno torjorn trapava las filhas las pus bèlas ...
Arribèri al cap de la vanèla estrècha , e trobèri pas res pus.
Bruno s'èra estavanit dins la nuèch amb la  Sofia. 
Me demoravi pas que de marchar cap al bar que clinhava de son uèlh unenc en ressegant Kanterbrau....  
Passèri lo sulhet . Era un club d'escambiaires. Coma èri sol , lo monde se demandèt çò que sanavi .   Qu' aviai pas ren d'escambiar .
Se passèt un temps. M'engalatèri tres bòcs , quilhat al bar. Puèi degun m'agachèt pas mai. Fin finala m'emplenèri lo ventre e lo cap de cervèsa. Uros coma un cabrit dins un bartas d'amoras. 
Lo lendeman me derevelhèri sul ponde del meu ostal sens saupre qual m'avia portat. 

directeur de la diversité de la francofonia...

T'es pas cap....

I a un pòste que pareis , coma director de la diversitat dins l'encastre de la francofonia... Podètz trobar totas las entresenhas ambe lo ligam seguent: director de la diversitat

Que sul còp creguèri de m'èsser pintat o d'aver somiat o vai te'n saupre.....

un an

Ai somiada la vida e totas las vidas.

Silvia crenhava , l'avenir estequit,

L'òme tornat esclau, l'enfant nhafrat ,

La guèrra , l'escòla de l'argent rei

O la cèrca de las maquinas de mòrt.

Lo monde en preson, al trabalh: la cadena ,

Coma s' una vela negra de malícia

Se desplegava per amagar la lutz e l'espèr ,

Mas coma s'acabèt lèu aquel còr generos!!!!

Nèci èri, nèci demòri, al temps bufèc,

Un an de solesa, auèi, e voide es lo deman

M'adormiguèri sul sofà, sens pensar ges

E la filha meuna, quora se venguèt clinar

Per devinhar un rai dins las parpèlas mudas ,

Trobèt pas que de pèl empegada e pesuga

Alara venguèron las trèvas de la nuèch.

Las ombras jagudas al plond de las parets.

Per me plan far tastar aquel malastre bèl

La mòrt te leca l'arma e te chuca los uèlhs.

Mas escotatz , 'aquò's pas de ieu que parli ..

Jamai tornaràs pas passar jos lo lindal;

Jamai pus marcharem de compàs, sus lo vial.

Ara que son quite remembre ja s' estavanís,

Quina polida annada. Quin bèl aniversari.

Tan e mai ne faguèri ambe la Silvia meuna...

Que la seguèri aquel jorn de calorassa

dusca a l 'autò blanca pargada jos lo pin

aconsomit encara, mas crentós del camin.

a l'abroa de l' estrada, per clavar lo portal .

Me diguères d' abraçar la maire per ela ...

Mas que calia pas li trebolar l' astrada.

Me remembre d'un gèsta, d'un darrièr sorire

Que me bufèt un poton sus la palma de la man.

Un parpalhòl nolent, de las alas leugièras;

Que faguèt rocolar un coble de tortors

E l'autò vonvonèt dins la carrièra granda..

Un darrièr còp, me soriguèt.... ...

Deman farà un an ....

A Sylvie 

sexes

musica