mardi 29 juin 2010

Lidia


Perdèt la man de son vagin .

Un poton dins l'aurèlha.

Lidia un ieu: ges.

Soi tròp grandassa diguèt.

E me genolhèri.

Una musica celestiala tindèt.

Terra un , femna ren.

Alara me clinèri .

Ela parpelhejava.

Entre que furgavi son clito.

De ma lenga d'òc cansada.

Una istòria ordinaria.

Ieu un, e lo demai del monde ges.

Mas alara parlèt.

E abraçèri de la lenga entre las pòts .

Que se calèsse .

Ieu dos demai del monde ges.

Me diguèt : arresta .

Entre qu'alenavi espaurugat.

Lidia m'enganèt ambe sos uèlhs negres.

Que li voliai sonque agradar.

De que volià amai?

A la fada de la joinessa.

E que me daisse chucar la popa .

Ièu dos , Lidia dos e lo demai del monde zerò.

Aital venguèri campion del monde.

Ambe fòrça trabalh.

Sus las lengas d'òc

vendredi 25 juin 2010

manifestation du 25 juin


Una cachavièlha monsen lo president.

Quand me soi desrevelhat,

Me l'avian fotuda la bandièra roja e negra dins las mans.

Que ieu ne demorèri estabordit.

De mon biais m'an droguat.

Oc ... qué? Perdonnatz... Mossur lo President ...

Non qu'aviai pas begut grand causa ...

Coma de costuma qualques pastis.

E òc e encara sens qu'o volguèsse.

Quitament me soi daissat rebalar,

Las colors del stade amai? òc..

Ambe aquela còla de paucs vals.

Que me diguèron los ivronhasses: arriba Petonet .

Per de que far ? respondèri mitat acossomit.

Per emerdar lo jutje president diguèron...

Coma m'agradava pas l'idèa, a ièu , un apondèt:

-putain on déconne , viens on va se marrer.. »

Que soi onorablament conegut ièu a Petavin .

Pertot èra Carnaval dins la ciutat. De pertot de joventut,

e quitament de vièlhas totas vestidas de vèlas rojas, ambe de bandièras, nusas

Que cridavan Nicolas : « i en a mar? »

Me pensèri quand mèsme : que son colhas las ramondinas, que savem totes ,

que la mar fugiguèt , antan dusca Pòrt la Novèla,

E òc, qu'es aval , e que nos la cal anar cercar auèi .

A nosautres Tolosencs « malins »campions d'Euròpa

Enfin marchèrem cap a la gara Matabiou.

E i aguèt aquel tipe, que me diguèt, a menaçant:

- ten pren la banièra , que vau pissar »

Que poguèri pas m'aparar, a causa de sos fraires caracas.

E donc me la portèri dapasset, òc, la bandièra, ont èra escrich:

A quicòm pròche : lo president jutge es banut....

E que te sabi ieu... legiguèri pas tot, per astre...

Qué? Excusatz, milantas perdons.

L'aviái pas legit la frasa sul drapèu?:

Lo jutge a la lèbra ? . Non.

Lèu, te que dintrèri dins un cafè, per beure una cervesa,

A esperar ... Per me passar lo vomit del monde

Que son tantes e maites los eslogans.

De tota mena. Quand passan las protèstas.

Per exemple n'i a que cridan:

- « al cuol lo jutge castrat e merdassièr »

Jamai, me soi permés aquela pensada endecada .

E lo caraca tornava pas de pissar.

Aquò's aital que los gendarmas me trobèron,

Sul capòt de sa veitura ... òc,.... en trin de pissar ieu tanben,

La cervesa que veniái tot.... òc juste d' engolar.

Mas i avia pas cap de cantons . Totes pissavan amai cagavan.

De pertot Monsen . Cossí far?

Prèche donc la legitima innocéncia ,

Qu'èri montat sus capòt per veire çò que fasiá lo craca,

Entre que li servava sa puta de bandièra....

E vos prometi de jamai pus servar una bandièra desconeguda.

E òc Monsen, foguèt una engana, qu'es pas a creire...

mercredi 23 juin 2010

Morta e Viva



Trach de Mòrta e Viva

Un escivan que parlèt d'Occitania "dis Aups a las Pirenèus"

,de M de Camelat, l'escrivan occitan e gascon major , que totes dison que Mòrta e Viva reverta la Legenda dels Sègles de V Hugo .
Milantas excusas per lo mèu meishant gascon, mas que li voliai envejar un salud, e tanben al reviscòl de la Gasconha e la lenga que grèlha dins Val d'Aran

lundi 21 juin 2010

amics occitans


Un ser

Passèt un buf dolc ,

Tal un poton tebés,

L'alen del pan, dubèrt d'un forn gigant,

Mas las pòtas, èran las de mon amiga?

E las nívols? las flors de mon pantais,

Son gentas las femnas... Que s'amaginan?

E, m'assadolèt de sa nolor,

Prenguèri, cap a la dralha, d'un camin estequit.

La de prosses davancièrs , oblidats pecaire

Pels penjals que fan rire los trufandièrs,

Caminant , sus las carrals, trapèri tres petals ,

Innocents, blancs, coma d' alas d'efemèrs,

Pel sòl , d'un pont estranh , un 14 de julhèt.

Tronèron qualques paraulas fòrtas:

renèga, para te , lèva te, revòlta te,

Alara, udolèri de las tres còrdas, anjò

De la meuna guitarra claufida de libertat

Cregueri que qualqu'un avia sonat ?

Una ora de libertat.

Al portal estequit de la lenga occitana

De la meuna guitarra garrèla, craïnèt

La musica nhafrada de mièjanuèch .

Se trufèron tantes e maites e pus encara .

Qu'èran d' amics vertadièrs.

Lor diguèri: sètz pas de mena putassièra?

Volètz pas, coma ieu, salvar la lenga d'òc?

Del brandal que nos crama tota la casèla,

Polidament se riguèron, de rescondon.

E totes d'escampar la clau....

Que vejan pas las ombras negras,

se sarrar

E que la sang de la vida

que gota, de l'autra man

L'agulha del relòtge tala una arpia ,

Que mòstra la sortida de l'infèrn, de la vida .

Pels catarons que sèm, encara

Se cresián eternals ... Èran pas qu'estornèls.

Jamai, cap de mirada a la tèrra qu' espèra .

Quand totes los nècis bolegan son capèl .

Per seguir un amic, dins la tèrra acabada

Coma s'èran pas lo nas a la fenèstra.

D'un tren que camina aviat

Al solelh, a la pluèja ...

Cap al non res....

mardi 15 juin 2010

La Depeche, les elus et le TGV


Lo TGV de La Depêche du Gron Sut

Nos dison:

-que lo TGV es una locomotiva per la region
-que los financièrs seràn contents de finançar
-que l'emplèc augmentarà de 15%
-que lo torisme va augmentar tanben, (ja qu' ambe la baissa de la TVA los restaurants son plens)
-nos prometon de pas tampar las garas (Gordon, Solhac, Severac , Milhau, e de desenvolopar los TER de pertot ( mas ambe qual argent). Nosautres autonomistas responsables prepausem d'emplegar aquel argent per melhorar las linhas de la region . E doncas de pas manlevar encara mai d'argent a las bancas que França es tròp endeutada.

Pel moment sem segurs que :
- nos costarà 1,5 miliard d'eurò
-que Bordeaux l'aurà plan davant nosautres
-qu'anem gasanhar sonque 30 minutes per anar a Bordeaux
-que Tolosa serà totjorn l'androna de l'Euròpa
-que Blanhac va ne patir bravament.
-que sabem pas quora aurem la ligason TGV ambe Marsèlha o Barcelona
-que se l'idèa èra de desenclavar Tolosa , alara calia soscar de traucar las Pirenèus . (pas un mot dins aquela dralha)

Encara un còp , le grond sut coma ditz La Despacha de J Jaurès , (que parlava occitan el) , los occitans se'n chautan de montar a Paris dins mens de 3 oras, per anar 1 còp l'an a Disney World o al Lido . Mas non vòlon pas ne metre 8 per anar a Milhau o a Auch o a Foix .
Los elegits quitan pas de quistar cap a Paris, que per els, sembla La Mecque, puslèu que la capitala de la diversitat d'un país democratic.
Se daissan impausar l'esquèma tecnocratic parisenc e minjar la sopa sul cap, (e panar la moneda) .
E coma tocan mens de talha professionala e que l'Estat lor descentralisa las pèrdas, sens descentralisar l'argent . Se tròbon bravament colhonats sens capitar de comprendre que s'enganan fòrça.
De tot biais los prètz dels immòbles de Tolosa van flambar coma a Marselha ont son davalats
100 000 richasses (en plaça de 100000 marselhès) (sus 800 000 estajants) qu'arribèron atalentats de crompar d'ostals, pas cars, al païs de la cigala , e de s'aprofiechar de las calancas, (sens aprendre un mot de la lenga de Mistral) es a dire ambe un esperit estrangièr.
Aital los «dorifòras» sus las patanas.
Cò que sembla una tòca meravilhosa als nòstres elegits e a la nòstra Depêche du Grond Sut. .

samedi 12 juin 2010

Lo rei republican


Amont, al cap, lo capmèstre, es a dire , l'elegit dels medias, un òme que sap çò que se pòt dire o pensar. Dejós, la còla dels lausenjaires, cimes, nièras o leujas . Encara pus « bas » lo pòble, quitament benastruc qu'òm lo daissa trabalhar per ren , en patz. E al fons, al reire fons, las bèstias.

Lo rei de la democracia al cap , vei pas que las bestiàs , lo paurum e los paucvals.

Qualques còps mòstra lo nas per la fenèstra .

E tròba que tot pudís.

mercredi 9 juin 2010

ega occitana


L'èga occitana galòpa qualques còps. Aprèp un parpalhòl que li parla en òc. Quand li pren d' ausir la lenga subrebèla Ditz : carga te de sons del cap dusca 'las alas. Zo parpalhòl amic monta drech cap al cèl. E l'autra volastreja embriagat e garrèl. A solelh colc, trasteja, una lagrema dins l'uèlh entre que l'èga li parla qualques mots dels aujòls. Pel còp l'insècte ne lhabra com'un cagaròl . Mas oblida pas de panar las colors. E l'èga l'alisa de son buf, la pluma blanca e negra , la pichona bèstia que vòla .
Que volèsse pel òrt en pompant las nolors.
Lo parpalhòl s' agrada al perfum de las flors.
Quand las quitas sasons revèrtan a davalada.

samedi 5 juin 2010

la loi du marche a Muret

Dissabte 5 de junh lo POC sul mercat de Mureth per la "bona" paraula occitana


Lo POC e L’EURÒPA en crisi

LE POC et l’EUROPE en crise


Lo Constat / Le Constat

Los eveniments d’avril e de mai mostran plan la justèssa de las causidas del POC (Partit Occitan). Nos remembrem que los saberuts de tota tendencia politica, dins lo domani de las scienças economicas, nos vendèron l’eurò en disent qu’èra l’arma absoluda contra l’especulacion. Sens que sian fargats los mecanismes de regulacion e de contraròtle al nivèl euròpeenc. Pel còp i sem. E nos cal soscar a los, de drècha coma d’esquèrra, que prèchan, una fisança avugla al mercat , en disent que tot s’aplècharà tot sol

Que los grads de libertat d’un governament resultan pas que de l’envèja de crompar, de las familhas e de son poder d’o far. Tanben dins nòstre ròdol los elegits devon quitar de pregar cap a Paris, e prendre sas responsabilitats. Aprofiechem de la patz electorala per remembrar las vertuts de la decentralisacion, e de la responsabilisacion dels elegits.



Les évènements d’avril et de mai confirment le bien fondé des choix proposés par le POc (Partit Occitan). Rappelons que des experts éminents de tous bords politiques dans le domaine des sciences économiques nous ont «présentés» l’euro en affirmant que c’était l’arme absolu contre la spéculation, sans que se creent des mecanismes de régulation et de contrôle au niveau européen. Nous pouvons constater les dégâts occasionnés par la confiance aveugle de ceux (de droite comme de gauche) qui pensent que les marchés s’autorégulent naturellement.

Les marges de manœuvre des gouvernements résultent de la consommation des familles et donc de leur pouvoir d’achat. Localement nos élus doivent cesser de prier en direction de Paris et prendre leurs responsabilités. Nous profitons de l’accalmie électorale pour rappeler les vertus de la décentralisation et de la responsabilisation des élus.





Qualques Punts del Nòstre Programme / Nos Propositions

Nivèl nacional :

- Privatisacions : sem per lo manten d’unes servicis publics de qualitat. Posicion dels elegits ?

- per la bastison d’una Euròpa solidari dels Pòbles e de las Regions, per balhar mai de poder politica al Parlament Europeenc, a nòstres representants elegits e non pas als consèlhs de tota mena

Nivèl regional:

- Oposicion al finacement del TGV per la region e las colectivitats localas, alara( lo TGV Paris Lyon Marsèlha faguèt bastida ame los fons publics). Prioritat a las ligasons regionalas (TER).

- Mèsa en òbra d’una cadena de tele regionala en lenga d’òc (France 3 es a mand de desapareisser). Coma aquò exitis de pertot dins cada region europenca

Murèth :

- Mèsa en òbra de circuits corts de distribucion, per melhorar la qualitat del repais de las cantinas scolaris , sinhaturas de chartas de qualitat ambe los agricultors.

- Integracion de la lenga d’òc dins los programmas escolarias e dins la vida de la ciutat (bibliòtèca , sinhaletica de las carrièras ece)

Niveau national :

- Contre la logique des privatisations, pour le maintien de services publics de qualité. Position des élus ?

- Pour la construction d’une Europe solidaire des Peuples et des Régions, pour plus de pouvoir politique donné au Parlement Européén, nos représentants élus, et non aux conseils

Niveau régional :

- Opposition au financement du TGV par la région et les collectivités locales (la ligne Paris Lyon Marseille fut réalisée avec les seuls fonds publics). Priorité aux liaisons régionales (TER).

- Mise en œuvre d’une chaîne de télévision régionale en langue d’oc (France3 est en voie de liquidation). Une chaîne pour la région à l’image de ce qui existe dans l’espace européen

Muret :

- Mise en œuvre de circuits courts de distribution, qualité des plateaux repas des cantines scolaires, signatures de chartes de qualité avec les agriculteurs

- Intégration de la langue d’oc dans les programmes scolaires et dans la vie de la cité. ( bibliothèque, signalétique des rues, etc)

mardi 1 juin 2010

La Terre , aval lo pais de las tres montanhas

Pren,

Te la dòni

La Tèrra aquí la vei plan...

Tasta la,

Roja, la tròbas tròp roja?

Mas non...

'aquò's una iranja... mas blava,

Una milgrana?

Se vòls.

Una bomba?

Que va petar?

Non, non

Te la pari,

Permeja z i ,

Qu'es preciosa,

Coma una nòvia,

Ambe son jove.

A la nuèch.

Mas que la Tèrra es pas filha ..

Non qu'es femna!

Bon la vòls o pas?

samedi 29 mai 2010

le finala ...


Stade Clarmont contre Perpinha...
Que lo melhor ganha , per la renaissença del rudbi"françès".
Coma o diguèt Nicola França es fotbal, s'inventa pas , alara explicatz me per de que qué per un pet , aici , cal montar a Paris...

samedi 22 mai 2010

LO STADE CAMPION


Un còp de mai , l' Estade es campion. La còla "gascona" de Tolosa ganhèt los bascas, e arriva dabant las autres provincas occitanas, Auvernha, Provença, Limòtges, Lengad'oc, Aran e Valoias occitanas d'Italia e encara davant la provinça bessona de Catalunya nòrd , e de segur las provincias, del reialme britanic qu'inventèron aquèl jòc, tant polid, qu'agrada tant als occitans.... Lo match se debanèt a Paris que coma o diguèron los jornalistes mostran plan lo vam del rudbi francès campion d'Euròpa . Cocoricò

mercredi 19 mai 2010

vendredi le jour de la diversite de l'unesco


DIVENDRE 21 DE MAI l'UNESCO E FRANCA amassadas , ambe mantunas es-colonias d'Africa dels temps passats , de la COCHINCHINA e qualques autras país de l' est d'Euròpa salvats per dire pas , escapats del comunisme , mas en cerca perpetuala de subvencions de totas menas , se son metudas dins lo cap de festèjar e d'aparar la diversitat mondiala . Lo Divendre 21 de mai doncas, demorarà per nosautres lo jorn dels falords , dels esquizofrènes , los de Paris, aqueles que volontan totes aparar la diversitat , mas endacòm mai e luenh d'aici .


Aquí val per totes los occitanistes que creson encara qu' Euròpa permejarà a l'aparament de las lengas esclafadas dins exagòne, e la de la causa occitana mespresada. Lor podèm dire que se butan lo dèt long dins l'uèlh dusca al coide.


Mas qu'es vistable que mantuns occitanistas i creson dur coma fèrre.

Que Franca es pas Iogoslavia , ni Espanha , ni Itàlia , ni Eslovaquia , encara mens Anglatèrra.

Oblidan que França es cargada de mostrar son camin al MONDE , mas que lo monde compren pas tot ...

Cò que sonan entre falords , l'universalisme francés, la lutja etèrna pels dreches de l'òme, de la femna , e dels campairòls .

Es a dire: lo prètzfach francimand de civilisar la planeta.


samedi 15 mai 2010

Catoia e la papessa de Viaur


Un còp èra coma diguèt J Bodon, una papèssa sortiguèt de son castèl arroïnat quand passèt les catoions grand e felen d'amassa ,
d'escotar se volètz mas que lo son es missant
un còp èra