Catoia e la papessa de Viaur

Un còp èra coma diguèt J Bodon, una papèssa sortiguèt de son castèl arroïnat quand passèt les catoions grand e felen d'amassa ,
d'escotar se volètz mas que lo son es missant
un còp èra

la mort de l'abeille et de la langue d'oc

Espècias a mand de désapareisser.

A mai los occitans....

L'abèlha que trabalha per las fruchas e l'ortalissa ...

E l'occitan que trabalha al nòrd , a Paris..

Viure al païs , tornar al païs, daissar la rocada parisenca.

Per alenar enfin... liure coma l'abèlha .

E escotar a Tolosa , maites parisencs escupir sus l'occitan dins lo metrò...

les putes

Per comencar un tròç de poème de Guilhem de Peiteus lo rei e lo primièr dels trobadors.

Qu'ieu n'ai sonh d'estranh latin

Que m'aluenha de mon bel vesin

Qu'ieu sabi las paraulas que van

ame un brave sermon polit

Que los que d'amor se gavan .

Nos avem l'estuch e lo cotèl.

Se volètz mon idèa èra un femnassièr lo Guilhem de Peiteus; que se chautava de las paraulas d'amor e que se coflava melhor de gostar la femna del vesin.. La drudaria polida, que Oaci nos'n parla cada setmana .

E lo prodèrbis que va ame:

Val melhor s'ajudar de las vièlhas eisinas

Que de manlevar a las vesinas

Ajudar Grècia

Anem ajudar Grècia . Es a dire qu'anem manlevar d'argent sul mercat internacional de la Finança Mafiosa Internacionala , que vòl plan (dusc'ara) nos prèstar de moneda a très parts per cent d'interest .
Nautres que son de fraires "latins" e quitament "grègs" lor prestarem a 12 parts per cent en seguida. Una istòria de panaire que sembla de la caritat .
Aital , deman benlèu , sauvarèm Grècia , puèi Portugal , puèi Espanha , puèi Italia, puei França , mas devem notar qu'Irlanda qu'es encara la mai acuolada de totas las nacions al trauc, mai que Grècia, es pas amenaçada, per degun, que sia de la nauta Camòra internacionala, o dels especialistes cap-plomats e putassièrs, que mesprèsan e jutjan de contunh, de la rentabilitat dels paures a la susfacia de la Tèrra . Per dire que i a quicòm de raciste , Veire KKK, de poirid dins aquelses jutjaments dels païs "cossards" mediterranèencs . Que l'Anglatèrra qu'es mai endeutada que nosautres se pòrta plan al nivèl del FMI e de l'OMC e de Wall Street e de la City.
Amic, tot aquò sona la fin de l'UE... de l'eurò, e de totas las quimèras .
Totes los occitanistes deuriam tre ara se preparar a la fin d'un idèa un pauc caluca : la de veire Euròpa s'encargar de la question occitana amont l'estat jacobin...

Gorbatas

Lo còrb li para un sautaboc, un' aranha, un grelh

Baste s'agradèsse de minjar al solèlh.

Levat que jamai, li torna son talent.

Un occitan fuma la pipa e ditz :

Los aujòls parlan pas mai sa lenga.

Los joves la parlan pas gaire.

Un còp èra , dins las ginèstas,

Fasiam una brava fèsta...

Las flors de prima nòlon .

E los francimands se carran ,

De veire los teulats roges.

De Tolosa o de Bordèu.

E nos demòra l' amarum.

De la nòstra lenga clavada ,

Al pòrge gigant de la mòrt.

AMAP DE PORTET

Creacion de l'Amap de Portet 31

Esperem totes de nos assegurar de la qualitat dels legums que minjam, e amai de l'abséncia de pesticids o d' èrbicids de totas menas. Esperem totes lo manten d'una agricultura familhala , ecologica, de proximitat, la sola que pòd assegurar la qualitat esperada. Aquestas tòcas son las de totas las AMAP de la region Miègjorn Pirenèus . Es a dire l' union d'un cèrt nombre de familhas ( de 15 a 40), amassadas dins una AMAP( Associacion pel Manten d'una Agricultura Pacana) .

Aquò's dins l'encastre del malhum regional AMAP qu'esperem de bastir l'AMAP de Portet 31 . S'agis d'establir un ligam de proximitat, de fisança ame un ortalhièr de Portet. L'Amap de Portet 31 es un enfant del modèl del malhum regional de Miègjorn Pirenèus, que nos assegurarà de son ajuda amistadosa dins aquela passa de portadura.

Qu'esperetz trapar d'entresenhas , e podretz vistalhar lo nòstre siti : http://amapportet.canalblog.com/ ont trobarètz çò que cal.

-Per de qué una AMA

-Consi fan grèlhar los legums?

• Qual es la toca de l'AMAP? ( Carcul de la part de culhida, de la desca familhala , del biais de distribuir los legums , de la possibilitat de vistalhar la bòria eca...

• quant costa tot aquò? Consi pagarem...

• drèches e obligacions de las familhas , de l'ortalièr . La PACHA.

Las inscripcions se pòdon far prèp de Dòna Vanessa: tel 05 61 86 58 51. (veire lo blòg).

Las familhas interessadas pòiràn participar a l' acamp de Portet. ( data per ara desconeguda) Mas que ren serà possible sens lo trabalh de cadun a mai d'en primièr lo de l'agricultor.

Dins un temps autre , a la bòria, cada familha aurà de senhar lo seu contrach personal ame l' agricultor , e tanben passar las comandas per la sia part de culhida , servada per el.

Lo comitat benevòl de guidatge de l'AMAP de Portet 31

NDLR : l'aucèl occitan contunha de cantar.

caiman la meteissa causa

Lo caiman se patafiòla e l'occitan tanben.

Pren la granissa sul cap sens s'aparar,

Lo caiman es franchimand , mostra las dents.

E l'occitan pren son dentièr per minjar las castanhas .

pipachroge

Lo pipach roge cantèt de longa tre que la prima arribèt.
Lo merlhe cantava tanben.
E lo rossinholet siublava a se desalenar.
L'agassa , l"estornèl, e lo quite passerat bufavan o cridassavan a plen pitre, e los gorbatasses , e las besengas tant que podian ...
Mas lo pipach roge que garrelejava encara de las agantadas de l'ivèrn disià suaudament : soi viu soi viu soi viu

Longa marcha

La longa marcha occitana , tal un camin de crotz

La passejada mespresada pels que parlan pas pus,

Uèi a la prima,se vei tot clar, la nòstra davalada ,

Francès d'academia que nos barran l'astrada,

Son venguts muds, los garrèls de la nòstra esquerra,

Es que los cal espelucar de la pèl a l'òs de la cèba

pel contra pèl , chuc amoros , pels canhas e paucs vals,

Sèm aqui e vos mostrarem, acuolats contra tèrra

Los vòstres ridiculs, entre,que cantarèm.

religion e scienca ficcion

Lo mond es estranh e meravilhos. Es a dire que d’unas personas se creson nascudas d’unes Dius invistables. Diu un personatge tarrible que te contrusiguèt la vida umana, de l’ongla dusca al pompilh,ame de la pasta de tèrra . E que te gaita, del cèl, per veire se fas co que cal , que seriàs ço que volguèt un cop èra. Aital seriam venguts una mèna de robòts, l’objèct d'un ensag absurd fabricat per far pas mai que çò de previst, que devèm de far mai que podriam pas far?…. Que la popèia escaparià al creator?
Mas per de que d' unes Dius nos aurian fabricat per far quicom mai que ço que volguèron que faguèssem a la debuta?
Consi que sià, far lo mal o lo ben, aquò's curios d’un Dius, vist qu’es el que te creèt ...
Se tròbon de milliards de personnes que creson força als Dius invistables.
Per l’ondrar, aquelses milliers de personas causisson de portar un capèl, d’autres un folard.
D’autres se genoulhan , d’autras s’arrapan pel sòl o se rebalan pels genolhs. E trobem tot aquo normal quand s'agis d'una religion oficiala . Mas que sufis d'agachar las ceremonias per realisar lo ridicul de totas aquelas menas de pregarias. Baste que vengua lo reialme de Diu mas per de que , per assegurar lo boclièr fiscal? Lo poder dels fenhants de la borsa?
Per aquò comprèni pas los que me dison que soi un falord d’aimar la scienca ficcion…. E lo film Avatar...Es a dire las òbras que son pas que d’ »histoires » d’imaginacion…
Que los estres umans somian e que las religions son los pus bèls racontes per somiar d'una autra vida, quicom de mai. A la vida del paire Nadal per exemple .
Mas la realitat es autra . Las religions son las mai grandas causas de guerras…. Qual un jorn ne farà lo bilanç?
E praquo que las aimi las polidas istòrias.... Mas qu'aquèla es la de la vida viudanta , e un pauc agra d'engolir.

Dius e los òmes

Sèm benastrucs , e vius, coma d'aucèls al niu.

La Tèrra , e los bòscs solombroses .

E los rius prigonds de la trocha negra .

Vertats qu'uroses sèm aicí ...

Los òmes morisson de vielhum.

Que comptem pas los joves mòrts.

Un còp, dins ma carrièra, un saberut me diguèt son necitge:

Los òmes morisson pas de vièlhum, non

morisson quand traucan al cap sa saca d'esperança.

Òc sa secaresa que li plega lo còr e lo còs

que se vei plan los qu'an tot oblidat de sos espèrs,

es a dire de son enfància. E que s'ameritan pas de viure.

E contunhèt lo vièlh ame son necitge.

Las fòrças celèstials l'acompanhan sa davalada ,

Aital per totes. Vièlhs e joves qu'an perdut son vam.

Los que pòdon pas , que gausan pas , e que volontan pas cap d'avenir.

Que la natura es acarnassida de nos far escampar la nòstra semença .

Pareis que serem una mena de portaires oblidós d'un messatge ADN subrenatural.

Qu'unses Dius despietadós nos cercan bregas?

Alara , l'amic l'as vojat ton sacon semenador.?

Seriam pas mai que los portaires de l'eiritage genetic?

Que revertariá pas qu'un craba?

Mas que la civilisacion umana a d' escapar a la tòca inumana de la natura.

E a la volontat «dels» Dius.

e un e dos e tres gasanhem e partissem.

Avem gasanhat, avem gasanhat , avem gasanhat,


E la lenga ven de gasanhar 1 eurò per estajant e per an...

Lo prèmi d'una lachuga a LIDL o a LEADER PRICE...

Visca la libertat , visca França , visca monde , visca univèrs, visca big bang.

E monde contunha sa passejada maquinala...e... infernenca.

festa de la francophonie

Deman serà la fèsta de la francofònia, es a dire la nòstra fèsta dels occitans.

França mostrarà al monde consí venguèt la patria dels dreches de l'òme respectuosa de la diversitat?

Nos cal saludar aquela engana etèrna .

Sèm venguts los reis de la francofònia... Nosautres los occitans. La parlem la lenga ponchuda, mas fasèm de longa d'esperfòrç per la parlar melhor.

L'occitan del miègjorn udola de plaser , quand la còla occitana de rudbi se'n va jogar al nòrd.

E nos agrada que lo camin sia long , a la mesura del nòstre necitge...

Deman l'esquèrra (a a a a) serà elegida , mas totjorn tan socitosa de nos plegar

dins las pelhas dauradas de Paris.

Lo socialista es aital mas encara , l' ump, lo pc , lo Npa , lo FN e los autres . Los sindicats e las glèisas. Son totes estacats de nos crebar...

I aura pas jamai que los occitans per salvar l'Occitània e la lenga...

Regionales 2010

L'istòria se remembrarà que per las eleccions de 2010 , lo rat s'escapèt de la ratièra, e tornèt espandir son messatge d'asirança e de paur....

premi nobel

lo premi nobel e Mistral 1904 pichòta istòria

Nobel Mistral 1904 .

Leicon de diversitat francèsa.

extrach del Lugarn p31 article de Cristian Rapin . 1904 MISTRAL NOBELIZAT; Lo 23 de novembre de 1901; lo jornal de l'Europe publiquèt una novèla incresabla que disià atal:" "Nos mandam d'Estockholm que l'Acadèmia suedesa a concedit lo prèmi Nobel de 300 000 francs , per de meritis literaris al poèta provençal Frederic Mistral, autor de l'epopèia de Mirèia ." Avèm dit que la novèla èra incresabla e o èra efectivament del punt de vista parisenc. Era pas possible qu'un poètalhon occitan foguèsse estat preferit a un poèta francofòn ! Las protestacions gisclan de pertot . Lo chauvisnista Gaston Paris , complètament desalbirat , parla d'abominacion e la dòcta Academia francesa se n'enfusca . Receu la novèla coam una bofa. E totes , dins lo pichon mond de Paris , de reagir. Vòlon far cessar l'escandal. Copsèc las intrigas se desvolopan e mai las pressions de tota natura sens comptar las representacions mai vergonhosas tant qu'i a que l'inofensiu Sully Prud'homme , que non sap res d'aqueles manipòlis, es nomenat en lòc e plaça de Mistral dont la personalitat èra massa encombranta. L'Acadèmia suedesa espaurugada, fasent pè enre , la novèla publicada per l'Europe vai èstre dementida al prètz d'un polit desòrdre mediatic, mas pauc impòrta ja que la literatura francesa es sauvada e que lo païs dels drechs de l'òme triomfa gracias a unas d'aquelas malonestetats dont es costumièr. Mas l'istòria coma o sabem totes , s'arresta pas aqui . Malgrat l'atitud sectària dels intellectuals franceses, l'Acadèmia fa tot d'un còp pròva d'un certan esperit d'independéncia . D'efecte lo temps a passat e, en 1904 en inhorant las admonestacions de la França , los academicians nordics atribuïsson enfin lo primièr prèmi a Frederic Mistral mas, coma la subjeccion a l'esgard del pol Gallès emprenha encara nos esperits, es decidit que lo partejarà ambe lo dramaturgue castelhanofòn Jose Echegaray. Om espèra qu'ambe aquesta mesura sornarosa, lo pichon mond parisenc sèran mens contrariats . Lo prèmi es donc acordat a Mistral en consideracion de sa poesia tant originala, tant geniala e artistica qu'es lo rebat tant fin de la natura e de la vida populara de son païs, e tanben en rason de son important trabalh dins lo domèni de la filologia provençala...." Se vei qu'aquela distincion onora non solament lo poèta mas tanben l'autor del Tresor dòu Felibritge e lo fondador del Mueseon Arlaten. Lo nom e l'òbra d'Echegaray van de seguit tombar dins lo desmembrièr dementre que la glòria de Mistral quitarà pas de s'espandir. L'actitud de certans intellectuals franceses es sovent considerada coma una simpla reaccion epidermica d'òmes que se cresiàn investits d'una responsabilitat nacionala. Aquela rason foguèsse vertadièra, aquò mostrarià que, dins aqueste cas coma dins d'autres, l'equitat e la morala an pas res a veire ambe los jutjaments officials . L'istòria del premi Nobel de 1904 nos rapèla que l'intelligentsia francofòna es presta a escrapochinar per totes los mejan las temptativas dels escrivans e dels creators de las regions allofònas. Lor cal demorar dins lo relarg que lor es reservat : lo del provencialisme, del folklòr, de la marginalitat , o mièlhs encara lo del cementèri. Malgrat las esitacions que foguèron las seunas, cal saber presar a sa justa valor la causida de l'Académia suedesa que saupèt capténer fàcia al terrorisme intellectual françès. D'autors illustres coma l'occitan provençal Robèrt Lafont o lo regretat catalan Jordi Ventura , e planes d'autres an dit las grandors be las flaquesas de Mistral. L'òme es ondejant , divèrs, de còps quand i a irresolgut. Portarem pas cap de jutjament perque , davant la majestat de l'`bra , nos sentem pas lo drech de donar lo vam a d'impressions fugitivas , non sufisentament apevadas. Notarem solament que l'autor de Mirelha refusèt mantuns còps de dintrar a l'Académia francesa qu'avià pr'aquò coronat Mirelha , Nerta e lo poèma dau Ròse . Mostrèt atal que s'èra d'aquel Estat èra pas d'aquela nacion. Era un cluc d'uèlh-prudent sens cap de dobte- a las generacions pus avncivas que contunhan lo combat. De Cristian Rapin lo 17 de setembre de 2004 Dins la revista del PNO/