La restauracion o retorn a la casa partença

Aurèm tot vist. L'istòria quequèja. Aquò's pas Tièrs o Napolen III
La refòrma, coma se'n parla uèi, se resuma a una contra- reforma.
Per totes los medias (o diplomats de l'escòla RPR UDR UMPdel jornalisme), e per nos , se resuma a la fin de las conquistas socialas , que los aujòls avian ganhadas en lutjant, per dire qu'èran pas tombadas totas rostidas del cèl.
Las contra-refòrmas son donc
- trabalhar pus
- estre de mens en mens cubèrt per ço que concerna la santat , la retirada , l'educacion, l'avenir dels enfants, lo trabalh, l'espèr d'una vida melhora .

Aqui lo temps de las contra-refòrmas .

Sem copablas totis. Entre temps es vengut normal pels socialistas de respectar las leis del mercat. Es a dire que cal donar d'interes al especulator a l'auçada de 15% de mai cada anada. Si que non t'expliquan la drècha coma la senèstra que lo finançièr aniran portat son argent endacòm mai. E que, sosentendut, cal causir o se noirir ambe las utopias o ambe un traça de trabalh mal pagat.
Cò que los medias diran pas es que s'agis de la restauracion. Qu'òm pensa l'istòria, a Thiers e a la comuna. Nos dison qu'es la lei del mercat, o lo liet del mercat. Mas qual son las putas? que los medias son RPR , jacobinasses tant e mai. Nos demandem per de que alara que prèchon per la mondialisacion.
Punts mai que mai importants.
Del temps de la guèrra fresca , lo camp occidental donèt maites avantages als trabalhadors de l'oest çò que produsiguèt d'un biais un efach recercat de veirinas, aici èrem al paradis de l'oest. Foguèt l'epòca urosa ont la social democracia creseguèt de ganhar la victoria, o d'èstre la sola e unenca votz sensada, entre totis los extremismes . En Franca aquò foguèt la revenja dels menchevics davant los bolchevics. En Francia particularament.
De fach sem plan forçats de reconeisser que los socials democratas an construsit d'aquela passa, une societat pro urosa e que podiam creire a l'avenir. Mas n'avian perdut de vista lo principal.
Oc qu'aquestes democratas d'a fons doblidèron tanben lo pretzfach, doblidèron que tocavan en qualque sòrte un chèc capitalista per contrarotlar d'un biais, los pòbles los mai combatius , italians; françèses ; espanhòls per exemple , los empescar de tombar del costat del comunisme.
Reagan , Tatcher e Joan Paul II sonèron la carga.
Finis los avantages acquesits.
E la paret de Berlin tombèt e tota la còla de jornalistas formats al RPR, cal o plan dire que n'i aguèt pas jamai un de senestra per presentar lo jornal a la radiò o a la tele, totis los ventres sadols se regaudinèron sens vergonha mas o cal dire tanben ambe rason quand l'emperi sovietica cabuçèt. Echèc e mat. Impossibilitat de construsir una societat umana.
Mas ara ne'n sem a la seguida. N'avian oblidat la facia del capitalisme ordinaria. Ara l'avem davant. Es tan òrre que l'autra. Nos aprepara un avenir encar mai tarrible per l'umanitat...
Es a dire que los financièrs capitalistas de tota mena an pas pus besonh d'investir per aparar del comunisme, los pòbles que lor ne'n prenguèssen l'enveja , es a dire que las bancas e los financièrs refusan d'ara enavant de pagar l'impòt anti-revolucionari, per mantener çò que la drècha sona ara : los avantages acquesits.
Qu'òm volgue o pas es dempuèi lo debordelament de la paret de Berlin que la dreche entamenèt de tornar prendre los avantages de tota mena que lo pòble crèsian d'aver obtengut de nauta lutja e que vòl pas o pòd pas pus aparar.
Es per aquò que los eveniments actuals son pas pus ni mens que los rebats del retorn a la "normala" , una restauracion que los jornalistas françeses sonan majoritarament la "refòrma".
Los socials democratas son completament desvariats qu'an pas comprès lo reviradis, que lo grand capitalisme lor a levat lo drèch de gerar lo social , amai levat tota mena de fisança , qu'an pas pus besonh d'elses per far çò qu'ara son capables de far tots sols.
Es per aquò que d'unes espèron encara de se mostrar coma de gestionaris de primièra borra .
Pecaire.

Que lo monde sera gris.

Retorn a la casa partença.

L'utilitat sociala d'una lenga

Aprenguem uèi que 6000 lengas son a mand de morir pel monde. E que donc l'occitan fa partit de las 6000 lengas a mand de crebar.
Uèi cal dire que i a un fum d'aparaires de tota mena que cercan de longas de rasons falsas.
Que lo mond la vòl pas pus parlar , qu'a pas pus cap d'utilitat . Que cal uèi aprendre l'englès o lo chinès . E
Ieu lor disi qu'an rason que lor cal aprendre l'englès e los chinès e que venon pas pus nos enganar ambe aquela idèa de l'occitan.
An pas pus la lor placa ambe nosautres.
Mas los joves completament destimborlats "montan" o se'n van trabalhar a Paris , a Londre o a Nio Iorq. Normal an pas pus de raiçes e parlan la lenga utilitaria, lo françès.
Qual es l'utilitat del françès diga me. La publicitat a la tele es englèsa. Lo françès es de mens en mens parlat de pertot. Dins totes los païses de l'est onte presavan la lenga de la revolucion , e dels dreches de l'òme; an quitat de lo parlar. Dins Africa los païses tre que lor avem copat la resorga del franc CFA an comprès . I a pas cap d'amor . La sola rason qu'avian de la parlar èra lo fach e lo demai d'un mond colonisaire que tenia lo porta monèda.
I a a pas cap de lenga qu'ajesse una utilitat . L'utilitat es ligada al poder economica.
E de tot biais es que cal demandar à un aucèl de demostrar qu'a lo drech de voletejar al dessus de son niu?
Quand vei l'alausata dançar dins los rais del solèlh e que me pren l'envèja de me laissar tombar dins la pichona mòrt es qu'ai beson de justificar tot aquò.
Lo françès espròvèt lo besonh d'aparar la sia cultura e la sia lenga.
Ne faguèt passar una lei a l'UNESCO ont se dis que cada pòble ten lo drech inagotable e democratic de parlar la sia lenga. La lei es pas una justificacion sai que?
La lei parla " DEL DRECH DEMOCRATIC FONDAMENTAL A LA SEUNA LENGA"
E d'unes nos prepauson de justificar nòstre drech de viure.
Benlèu que soi pas savant mai soi pas nèci.
A l'ora o la pus pichona comunautat de balkans troba normal son drech de viure . A l'ora onte Bascs , Catalans , Còrsa, Escosèses, Galèses, Galicians, Flamands e autres nosautres ne sem a nos demandar de que podria justificar l'aparament de la nòstra lenga?
Vergonha mas pas per ieu....
Deman los joves aprendron l'anglès .... mas l'amic françès enebira totjorn l'occitan.

Kadhafi escumenjat per la premsa françèsa

Onte que son los braves
Un pauc de coratge , un pauc d'onor, fa pas de mal...

Los mèstres del moment se fan las trenta cinq oras.

De savants venon parliquejar per dire que l'aiga monta , que lo glaç se fons.

Mas onte la serp anisa perira lo blat.

Un papa lutja contra la capòta.

Un pòpa lutja contra lo materialisme.

Un Imam lutja pas pus quand las femnas se fan descarrar ambe de l'acide.

Plòu de sang, de lagrèmas.

Las religions contunhan de nos assadolar dempuèi de sègles e de sègles las meteissas ensaladas.

Mon Dieu levatz nos las religions..

Fernand Deleris e Memòris

Deleris coneguèt l'Indochina al temps de l'esplandor coloniala. Après de nos aver mostrat la sia enfançia, capita de nos condusir pel camin qu'atraversèt , el lo pichòt pacan de Bors.

Nos escrich dins una lenga extraordinariament rica. Que soi de longa ambe lo diccionari. Qu'ai pas jamai legit un autor occitan tan provesit de mots de totas menas. Aqui un estrach que dona una teunha idèa puslèu.
Encara un còp me demandi consi un pichòt païsan de Roèrgue poguèt se tracar una tala rega???
Escriu...
Veniam de passar la forca de Rachgia . Una rota dubèrta a la circulacion de uèch oras del matin a las cinq del ser solament , pel manca de seguretat . Una rota espaurugad a aprè la vilòta de Thot Not ; plan mai qu'entre Cailay e lo transbordaire de Vinhlong.
Veniam de passar la forca de Longxuyen quand lo motor se bloquèt . Lo menaire butèt un brieu sul butafuòc ; tròp bel briu que descarguèt la bataria . Davalèrem. Lo menaire pellevèt lo capòt e se metèt a furgar. Ieu viravi e reviravi a l'entorn , a la man lo fusilh que m'avian balhat los militars de Canthò. Quand se'n mainèt , lo menaire me repoteguèt . "Estrematz -me aquel aplech , s'escridèt . Se que non, sèm dos òmes mòrts . Sus aquela rota un fusilh de guèrra val mai que doas vidas. "O faguèri sens quincar. El demarguèt los alucaires , bufèt dessus , sarrèt quauques bolons e m'ordonèt :" Vos cal butar . De vam se volètz pas jaire aici a la serena ." Butèri que butaras . Pas pro aviat que la veitura èra pegassuda , la rota planièra mas peiruda e enrodalada.
Un brave libre per totis los qu'aimon la lenga dins tota sa riquèsa, e una istòria vertadièra d'una vida de patiments e de capitadas.

Euroregion Midi Pireneas Languedoc Catalonha Aragon

Legit din lo Monde del 6 Decembre.

Dilus 3 de decembre la comissaria européenca polonèsa Danuta Hubner es venguda aviadar la naissença de l'Euroregion qu'amaga quatre regions majoras per l'Occitania e per l'Espanha. Catalònha , Aragon , Mièjorn Pirenèas, e Languedoc

Sem pas pus dins la simbolica , de la sinhatura entre regions de promessas nivolosas que debocan sus ren. Non s'agis de trapar drechament los credits euròpeencs.

Malvy soslinhèt que lo novèl "GECT" permetra de trapar los credits a nautor de 250 millions d'euros!!!
Ailas los governaments espanhòls e francèses an "oblidat" de sihnar lo texte européenc. Alara qu'oblidan jamai per exemple quand s'agis de privatisar, las bravas putas se fan pas pregar... Cò que pròba plan qu'aquelses dos governamùents , an pas qu'una idèa ; la de se servir de l'Euròpa per menar lor politic , e ren far ambe l'Euròpa tre que lors interests lor pareisson compromès.
Malastre que Aragon siague pas venguda per protestar contra la Catalònha(una istòria d'estatua panada ). Jòrdi Frèche manquèt pas de far un escandal per dire que tot aquò servissia de pas res. Savèm totes que trantolèja pas per cagar dins la sopa.
Mas Malvy diguèt que de contunh lo Frèche s'acaprissara, mas que fenira per tornar...
Vertat que lo Gaect pòd trobar los mejans d'una politica mai ambiciosa que la d'ara.
La question es de saber consi los centralisaires jacobins espanhòls e françèses van prendre aquela idèa d'independencia e de libertat economica novèla?????.
O podem crenher lo pièger ...

Osca a Martin Malvy d'ensatjar e d'ensatjar encara.

La restauracion e lo retorn del rei . La fòrça de l'instint

Lo retorn del rei. Après la revolucion. Lois Filipe tornèt ambe l'ajuda de totas los reis del demai de l'Euròpa. Era lo retorn de l'instinct. La rega "normala". Que d'unes avian cresegut de petar mai naut que los autres. Los obrièrs , los emplegats. D'un monde bolegat per la guèrra. La darrièra. La guèrra que minjèt los òmes, los cramèt , los esterminèt.
La guèrra cambièt las règas. Trebolèt prigondament los biais de veire.
La darrièra subretot. Lo consèlh de la resistencia donèt lo sens , l'orientacion, la lei. N'en resultèt d'unas grandas orientacions que cambièron prigondament lo nòstre païsatge coma la secu , las nacionalisacions de l'electricitat e del gas , ambe una baissa regilièra del cost, l'INRA , lo CNRS, Sud Aviacion , France telecom ece....
Dins lo cadre d'aquelses programas , foguèron mesas en obras de politicas socialas ambe d'avantages majors. Los estatuts escrichs dins la barena coma la resulta de las lutjas dels trabalhadors . N'eran fièrs e portavan naut lo simbòl de lor dinhitat. Aprèp aquela periòda onte foguèt reconegut lo ròtle major de las classas trabalhadorencas dins lo grad d'evolucion de son païs , après aquelas oras gloriosas, aqui la davalada.
Lois Filipe es tornat. Lo rei es tornat . Per nos remembrar que tot pòd èstre levat. Que tot èra pas meritat. Que tot devia èstre mès sul talh. Qu'èran d'avantages panats , imeritats . Qu'aquelses feneants (segond la sentida dels jornalistas majoritarias ) , devian èstre matats .
E l'òme que pren lo cap d'aquela revolucion blanca se sona Nicolas Sarkosy. Es el qu'es cargat de tot prendre per assegurar la rentabilitat del capital , dels paucs vals .
Nicolas , que demòra al comunicacion .com a decidat coma la Tatcher de levat totes los "avantages " d'aquelses feneants d'obrièrs per los donar als seus amics. Es pas dins l'interes general , non mas es per una còla d'aflaquits que levan pas una palha de per terra.
Del còp pòrta al front lo sinhe pale del desonor e de la messorga de la sia lenga.
Se'n pren als paures , als qu'esperavan sonque quicòm de milhor pels enfants.
Es pas sonque dinhe de morir de la caganha.
Aquel triste sire anoncia la restauracion . Lois Filipe en l'an 2007. As lo besonh inagotabla de respecte .
Sovenem nos que las borgesas de Paris crevavan los uèlhs dels paures mòrts de la comuna .
An trobat l'eiritièr dinhe de far ça mesme .
Nicolas va surfar sus los 1500 euros mejan de revengut mensual per trobar d'argent.
La classa que!!!

Vertadièrament es

A320 Bye Bye

Aquò's fach. Venem de vendre per 10 miliards d'euro , quicòm pròche coma 120 A 320 a la China. Avem vendut un cèrt nombre d'avions mas; a mai; lo biais de los construsir. Monsur Balladur ne'n convenguèt a Frantz Kultur. Aquò's aital, ça o ren. Uèi per vendre a la China cal vendre lo biais de far , es a dire qu'ara òm vend subretot lo transfert de tecnologia.
Aquò's normal d'ajudar los autres e del meteis temps de vendre, levat que tota la prosperitat de Tolosa ven a 90% de l'A320.
Aladonc lo "pieger es per deman" per nosautres tolosans qu'avem pas gaire de causas per vendre als estrangièrs , levat las de l'avion.
La bocla es boclada. Tolosa escapava dusca'ra a la destinada del demai de l'Occitania, campiona del caumatge, fa bel temps.
De que prendra lo relais de l'industria aerònautica.
Benlèu deman LA question que concernara lèu totis los occitans.

Las municipalas arriban...

I avia lo lum sus la pòrta
Un tipe que bolegava l'escudèla
Ambe las tres peçòtas dedins.
Las femnas pietadosas;
Se clinavan per donar
Al passatge quatre paraulas;
Bufadas e mescladas de la nolor
de lors pèlses e de lor pel.
De que servis de tornar dire
Que la vila gingolava
Policia , ambulancia , d'amassa
Totas prechavan la solituda
l'estrangetat , l'absurditat
De sos cridals inacabats
Estre viu , se batre ,
Aquò vòl pas res pus dire
Per los qu'an pas res pus
Que lo remembre de sa joventut
Perduts al ventre ensanhosit e
Tebes de la vila pissatosa
Mesclat a la caganha verda
Sarrats totes coma d'esparvielhs.
Que sabon que lo viatge finira;
Entre las patas d'un rat putassièr
Qu'es pas segur de passar la nuèch.
Dins lo lièch negra de l'oblid
Aital la vida videnta , cada jorn , son lum atudat
Dessus la pòrta dubèrta sul non ren.

Nio Iòrq capitala de la diversitat

Nio Iòrq , la capitala negra del monde. La vila que jamai se dormis. Nio Iòrq la capitala de la diversitat culturala, leiçon primièra pel primièr françès vengut. Radiòs , carrièras, teles , dichas e escrichs en espanhòl , en englès , en totas las lengas de la creacion. Nio Iòrq que viu subrebèl, la sia vida sens se trachar del demai . Senegalèses , Malians , Tchadians Haïtians , Indians , Chineses .... E los quites Californians de passatge que donan d'entresenhas sens manganhar. Nio Iòrq que recapta de tot monde per nos donar una brava leiçon de tolerencia, de dubertura, tanben d'inteligencia subretot , qu'an comprès que la sola riquèsa que compta es la riquèsa umana . Cò qu'es pas près d'arribar aici onte sem a mand de crear un molons d'enganas per totes los estrangièrs. La Franca sus la davalada qu'a ren comprès... Nio Iòrq onte se pòd minjar jorns e nuèches , onte los "drivers" dels autocarris te daissan passar mème si lo tèu bilhet es passat de data.
Brèu de veire de segur coma un viatge meravilhos....

Lo paradis de Max Roqueta

Quand foguèt son temps, aguèt la guèrra aquela de Siria. Ne parlava pas gaire. Semblava qu'aimèsse pas. Lo calia daissar venir
E escotar . Coma acomencèt , lo mètge s'en sovenia pas . Co que demorava èra qu'èra anat a Jerusalèm. Un païs que sembla lo nòstre , de garrics, de gravasses , d'aledas , de restingles , d'ermasses . "Ieu tanben ai trepilhat l'Ort dels Olius ." L'autre èra tibat. Ne voliai saupre mai. Coma èra Jerusalem ? Coma èra l'Ort dels Olius? E cò qu'avia vist encara . S'aquò li avia fach quicòm . Mas se calèt . Era coma aquel que sap una font sot la ròca d'una tèrra esterla . E qu'ausa pas picar lo ròc de paur de l'asclar e que la font se pèrde per sempre mai. Se calèt. L'autre auria près la masqueta . Son rire de can. Tibat, mesfisos , mespresos . Un emplastre de messorgas sus aquela vertat , aquela escura esmoguda , benlèu , resconduda, prigonda , qu'endevinha sens i poder traire la man. O! èra pas de fe que s'entrevava. Puslèu d'una sentida frairala. Per un qu'èra verai. Fraire en qualques biais dels autres. Dels vencuts , dels paures , dels esclaus, dels sens-ges, dels desbrembats. Felen d'aqueles qu'en Egipte , trissavan de palha , dins la rabia e la fam, per los teulats del Faraon.
Li bastavan de capitar que dins sa carn e son èime, l'autre èra pas passat aqui sens se mainar de saupre e de se recordar que lo pas nus d'un {ome un pauquet paurièr per son astrada , avia rebalat e sagnat dins la grava d'un oliveta.

Los Escossèsses son de Corses.

Adiu
La vida es bela. Lo monde somia pas mai que de parlar chinès. Tot lo monde parla chinès, coma tot lo monde parla engles. I a pas pus que doas lengas sus la Terra : l'angles e lo chinès. L'espanhòl es oblidat . L'espanhòl se parla encara en familha dins lo miejorn de l'Andalosia. Mas an plan comprès los paures que se volian capitar dins la vida calia s'oblidar lo dialecte e parliquejar una lenga nòbla! Totis los monsurs angliçinèjan. Se volètz èstre qualqu'un cal èstre comprenable çò que vòl dire : parlar angles o chines .
L'occitan se parla pas pus levat qualquas borias del Levezon. Lo Chinès se parla : mas qual parla pas chinès ; garrèlament mas se parla . Qu'ailabas las femnas se fan totas pinturluradas coma de blondas vertadièras de raça ariana.
La vida es bela . En França , se discuta dempuèi tres mèses se òm pòd dire appeler ou apeller ou appelais per dire de sonar quelqu'un. Mas lo dison en chinès .
La mondialisacion es aqui. Cal far quicòm. S'adaptar . Passar lo jo.
Hier un Franchimand me diguèt dins la lenga linda de Molièra:
- pleasa guive me bread
E li respondèri:
- If I want...
Soi un dels darrièrs per parlar occitan.
Cantar liurament . " Quand vei l'alauseta dançar ....
La vida es bela
Que dire del catalan, del basc o dels dialectes germanicas a pron pena sortits de la ganga rufa dels parlars neolitics. Se parlan pas pus . Se devon pas pus se parlar.
Aièr a las informacions an dich que lo trabalhador europeenc podia estre fièr. Pel primièr còp lo perforador electrica passa la barra d' un euro a la venda. Lo salmon d'aquacultura es tombat a men de tres euros lo kilo. Lo caviar del Maroc costa 1 euro lo quintal. La camba es a gratis.
Tot va plan . La vida es bela. Mas papa moriguèt a quaranta ans.
Mas coma disia lo Savi , sabi ara per que dieu amaginèt la mòrt.
Amen...La vida es bela

Al fins fons de la vanèla.

Parlar , e per la : parlar la sia lenga , sens vergonha.
Ambe Telelama siaguem tristes, per qué? : Blair s'en va e al luòc d'un trionfe esperat , nos dis lo setmanièr , es una catastròfa: l'Escossa es a mand de vòtar l'independencia; e deman sai que lo Païs de Gala .
L'amic de la dama en fial de fer, l'òme que capitèt de crebar los sindicats , e de mudar lo partit socialista englès en una merda mòla s'en va. Consi descriure lo mescladis de tristum ( que siague pas partit pus lèu ) e de joia , (qu'enfin se faguèsse)
Mas aquò's pas tot en Espanha , (podem nos en far)Catalans Bascs Galicians amençavan eles tanben de demandar l'independencia. Vergonha de vergonha . Malgrat del Papa , Benoist XVI que fara un viatge per santificar totes los paures ritons assassinats pels republicans espanhòls . Benoist XVI s'en chauta dels centenats de millièrs de mòrts republicans torturats per Franco. Coma o dis lo Canard Encadenat:

Benoist XVI i va Franco.

Mas que fa la França? Paurèts , corron de pertot per atudar lo fuòc . Cal que Gordon Brown siague ferme per Escossèsses. Cal que Zapaterò mostra las dents a tota la cacibralha independentista que podrian donar d'idèa en çò nòstre...
Cal ne'n finir ambe los paucs vals .... Es pas bèla la França? Alara de que nos fan cagar?
La francofonia sera desenvelopada , los credits aumentats ..
E dins los Balkans , que se passa dins los Balkans mon car Cabridonèl.
Alara la La França es drecha dins sos esclòps : cal que los pòbles desliurats del comunisme poguèssen gostar , capitar l'independencia.
E dins lo Caucasa tanben Mon Car Cabridonèl ren que per emerdar Potine.
Aquò's la logica cartesiana françèsa imparabla .

Fa çò que disi mas pas aici.

Vivèm una epòca tarribla : òm pòd dire çò qu'òm vòl e lo contrari.
E per de que se geinar?????

Lo Darfor , le Tchad , lo Mali e lo Burkina

Alara Zoro es arribat , sens se preissar , sens paur e sens vergonha , e Zoro sautèt de l'avion , e portava dins sos braçes quatre nens pichons françeses e très autres espanhòls , dins sos braçes de gigant, e diguèt pas rès als jornalistas ; per causa qu'èra enrodelat per una còla de paucs vals, elses tanben jornalistas de mèrda.
E la vida semblèt bèla. TF1 ne'n faguèt un brave resson. E las altras tanben... Aprèp tot ; sèm una brava democracia que diable . Sèm pas la Russia de Poutine nosautres . Que la França esclaira lo monde!!!!
Un pauc mai tard, Zoro arribèt al despaus de caminòts de la SNCF ; e diguèt l'aire dur que cambiaria pas d'idèa, tant que plovria pas de figas: que la retirada arribaria sai qu'un bèl jorn ; al cap de quarante annadas de trima; per astre que Diu o volguèsse. Mas plovèguèron las figas del cèl , que tre que los caminòts quitèron de botar la grèva , las ostèssas e los estivards se metèron de far grèva, sens que ploguèsse la pus pichona figa. E alara los menaires caminòts , las orres sindicats qu'empescon los trabalhadors liures de trabalhar liurament, e subretot que prenon los viatjiaires en ostages , jos lo comandament de sindicats qu'ausan de criticar lo poder de l'argent, de la gleisa, e dels faineants de la borsa .
E Zoro plorèt.
Que per astre alenan lo meteis aire que nosautres , los milliardaires, l'aire que s'empudentis de mai en mai, çò qu'es lo melhor mejan de trobar una solucion. Si lo ric dèu alenar un aire de mèrda , te'n faguès pas Ninon , trobara lèu un mejan per que sentiguèsse la ròsa....
E Zoro aprèp un jornada de patiras , aprèp las piquuras , los malautes , las conferencias de premsa , las escobilhas que rebalavan dins la carrièras de recaptar, e ara que la femna es partida ambe un tipe sens escrupule , de que pòd se trobar de far per se descansar?
Ren , l'an butat de venir president, l'an conflat coma una baudufla, li an dich qu'el podia , se volia , que devria far marchar los françeses , qu'èra son prètzfach , sa mission , sa vida.
A tot donat ; s'es acuolat davant los poderoses, s'es abaissat davant de minja merda, s'es perdut de saludar d'assadolats de tot.
Li an parat un baston merdos . El lo Zoro Garèl.
Cada ser l'alisa , lo sentis , lo gaita lo sèu scèptre del poder .
E ara se demanda de que fa dins aquel palais sens quitar de correr de pertot , de rire de pertot per fa de son milhor, ambe darrièr un caniadis de jornalistaròts de merda que lo seguisson de pertot , per se trufar d'el e notar lo pus pichòt sinhe de teunèsa .
Zoro lo mai grand clina l'esquina.
Es aital la vida uèi d'òmes que se la patisson la vida . Vida que passa coma l'ala aluserpida de pencha de serp sus la cana del pescaire .
Vida que passa coma la nòstra per nos sarrar de l'oblid.

La fin del monde

La fin del monde arriba. La fin del monde es arribada. La pròva es que grelhèt lo "Grenelle" de l'alentorn. Totes son venguts. Totes i vendran. Sarkosy menava lo branle.
Primièr agach: los pus missants son los que foguèron pas convidats.
Aqueste matin Frantz Kultura s'espantèt d'aquesta unanimitat. Era coma se un tropèl de fèdas se metia de cantar l'itmne a la jòia de Betoveen
Totes los qu'èran d'amassa foguèron d'accordi per dire que la fin del monde èra per deman. La calota glaciara desapareis . Los orses creban . Los Inuits fan de colesteròl.
Totes los qu'èran pas convidats romeguèron , trobèron que calia pas quichar, conflar la vièlha pèl de boc, que n'i avia de tròp o pas pron.
Ai conegut aquela mena d'amassada que s'acaba tard , e onte los convidats estrambordats finisson per ne dire de belas asenadas , per se far aremarcar. Qu'alara tot deven possible. Las termas politicas pareisson pas pus.
Aquesta matin sus França Kultur se parlèt de revolum!!!
Vertat que la Tèrra es condemnada, se cambian pas nostre biais de far.
Sus la basa dels besonhs de la China e de l'Inda nos caldria tres o quatre Terras de mai.
Las avèm pas...
La discutida portèt sul besonhs de cadun levat que l'America vol pas estalviar!!!
Commençèt de se tornar parlar de partage equitable , de respecte de la natura. Nos parlèron d'una mena de communisme. Oc vos aconsèlha d'escotar Frantz Kultur lo dissabte entre set e uèch oras . La jornalista s'en daissa pas comptar e sona los cats ...los cats.
E aqueste matin la trobèri d'a fons a cima desvariada , que totes los òmes politics de senestra e de drècha s'èron tobats d'accòrdi ambe lo Borloo; e son cap de gara lo Sarkosy .
E totes se metèron de tremolar davant l'avenir. E totes se metèron de dire que los enfants podrian pas pus alenar. E totes de dire que calia estalviar lo petròli , lo gas, los metals , la Tèrra, lo plastic; e tot lo demai . Que calia cambiar de vida e ne'n finir ambe los gaspilhatges; e totes de se felicitar de la prèsa de consciença françèsa, "exemplari" come diguèron totes, que la França totjorn a la rebala avia comprès lo juòc , e que (NDLR) anava de mostrar al mond e lo camin daurat de l'avenir.
I n'avia pas qu'un òs qu'escapèt a la majora part d'entre elses : es que la França enveirina mens que totes los autres son environament . Vertat se troba que la França es lo païs lo mens poirid.
Mas coma o diguèron totes , aquò's pas grèu que cal mostrar l'eisemple .
E puèi per lo poder que i a de milhor? Pel poder , lo plaser , la felicitat es de metre l'argent pertot levat l'endrech onte podria ajudar los paures.
Adiussiatz .... sem arribats.... Trabalhar pus per ganhar pus..... Stop aici la misèria negra per d'unes. Setz arribats... Anem doblar l'espessor de l'isolant dins las parets , anèm passar las escobilhas , rotlar al gas de bren, e sortir la veitura sai que benlèu très jorns per an... Sufis ... Anem nos batre per purificar l'aire , l'aiga , mas se troba que la França representa pas mai de 1 % de la poblacion del monde e per acabar ; ren en matièra d'enveirinament....
La China e l'Inda dubrissan un centrala al carbon cada setmana per cubrir los besonhs.
La question , la sola question qu'es de bon pausar es la seguissanta: consi parlar ambe las autoritats chinèsas , o indianas per que comprenon lo dangièr?
Mas lo jòc en France , al " Grenelle" èra sonque de participar....
I avia los qu'i èran e los qu'esperavan a la pòrta ; qu'es fin finala l' istòria eternala...
E gaireben per los qu'i èran la cerca d'un mejan de trobar d'argent per far quicòm. Mejan que reverta lo de mai nos sarrar la cencha.... Qu'ambe la decentralisacion las nòvas despensas , mantuns còps, son las de la communa o de la region.... Es a dire las nòstras...
Aital va la vida...

CARCASSONA, BESIERS, e ara?

D'en prumièr saludar la fisença per los qu'aguèron l'ideà de sonar lo rampel, e d'amassar totas las energias. Merce a totes . Merce a los que se bolegan Mas per ieu, s'agis simplament, de perpausar quicòm mai.
Erem 10 000 a Carcassona!
Erem 20 000 a Besièrs
Podriam , èstre 50 000 a Tolosa e 100 000 a Paris que lo poder s'en chautaria gaireben coma d'una figa. Quicha un pauc, benlèu confli?
Mas vertat que lo poder , dins un païs democratica se trufa de res . Lo poder escota lo resson prigond que monta del païs , se sona : lo rapòrt de las fòrças.
Praqu'ò cal dire que sem luenh del monde que s'amassèt n'i a gaire , d'occitans amai, per bramar la marseilhèsa sus la placa del Capitòla a TOLOSA per veire fin finala la França "occitana" se prendre una bona rosta.
Mas deman Cecilia, O Ornela Muti amassaran mai de monde, se lor pren l'ideà de mostrar un sen, o se PPDA dança la borrèa al JT , o se lo paure Benoit XVI li ven l'idèa de montar l'avenguda del camps eliseencs , tot nud ambe un chipelet al l'entorn de la talha.

Sem arrenduts al temps de las amassadas motonièras, al temps onte las plors magrinèls de qualquas morres coneguts podon trapar d'unes braves tropelas de monde.

Es aital , lo poder politic dira donc que la manifestacion occitana èra una brava protesta , çò qu'èra verai , mas sens que i a aqui ren de que far un trauc a la luna...

Al punt que ne sem praquò, cal metre mantuns ferres al fuòc.
Manifestar torna amai, oc mas cal fa quicòm mai.
Cal d'en primièr montar la protesta de Tolosa? o de Marselha? o de Montpelhièr? d'onte se pòd.

Per trapar la responsa cal se pausar la bona question : qual es lo subject que podria tirar l'uèlh d'un govèrn que corris de pertot pel monde en bramant pels dreches dels pòbles, per drech a la diferencia , per drech de parlar la sia lengua.
Qual fa la leiçon als Africans , als Russes , als Chineses, e a l'encòp als Americans. Qual construsis de museas per las civilisacions desapareigudas?
L'autre penjal de la protesta es donc d'escriure de pertot( a cada ambassada, consulat, organisacion sindicala, politica, religiosa, al nivèl comunal, religiosa.
Cal anar a Bruxela, Strasborg. Cal anar a l'Unescò, a l'ONU.

D'amassa, ambe los autres , Catalans , Bascs , Corses, Bretons cal escriure a totis los governs, los conflar de letras .
Cal aladonc establir la tièra de totes las organisacions que volèm tocar .
De seguida cal se despartir lo trabalh en partent de letras tipas.
Cal trobar de traductores de totas las lengas .
Enfin cal trobar un nom per aquela mena d'accion .
Perpausi : PAIS DELS DRECHES DE L'OME ... VERGONHA o APOTEOSA.. Qual sab?ONT NE SEM?
D'autras idéas podon grèlhar.
Levat que me pareis un bona debuta...
Aqui mon idèa e la partagi....
L'Alam Fabre
Per vos servir.