al a gratis

Lo Quetzal es tant bèl , que pareis pas de creire qu'unes Dius i ajan pas causit las colors.

Qu'un estat de l'America centrala lo prenguèt per bandièra, lo Guatemala.

E encara se'n manca de lo dire, malgrat que la paleta d'Art Weaver ,(qu'aconsèlha per totes los qu'aiman de dessinhar, de pinturlejar)    logicial a gratis, que permet d'ensatjar de revertar la natura, coma se l'uèlh podia tot trapar , lo mèu uèlh garrèl .

La Tèrra vira ,  ieu  dessus ,

Tal un rat entre la pèsta 

Arrapat tal un cat dins l'aiga

A la fusta que  s'agafa   

mentre que dapassèt  la vida fugis 

Entre que los autres festèjan ,

Coma se nautres aviam pas viscut.

Oc qu'una polida pensada, ambe de vers de pacotilha per dire que lo repais es servit ,  qu'i cal  anar... 

D'en primièr que lo roge es mai roge , que lo blau es vèrd tanben que s'i mescla dels liuçes  d'acier gris, blancs, e negres, blaus e vèrds , per dire . E que ièu malgrat l'amolonament dels calqs , entre la mièja ora que m'i passa cada serada , mes sembla la causa una traïda.  

Visca Art Weaver .... e Visca la protèsta del 24 d'aquel mès d'octòbre a Carcassona. 

Adiu vai....

lo riton mandarin

Lo riton mandarin es un tipe de primièra borra, que parla pas gaire, que sab escotar los autres, qu'es attentiu al pus mendre bruch, subretot aprèp la dubertura de la caça.
Lo monde es gelos d'el que ten un plumage mirgalhat qu'es pas de creire.
Coma mantuns còps , acò de la familha riton , lo mascle es mai bèl que la femenèla.
Normal , que la maire dèu s'amagar per anisar, alara que lo masclon se mostra per enganar l'agach del predator.
Al revers de nosautres , que la femna sab pas de que far per estre gaitada, veire esperada, e se mostrar , levat que se trachesse sovent de la bugada , de la cosina e dels enfants, un còp acabat lo trabalh del defòra ... Bon mas aquò's pas una rason per se passejar mitat nusa quitament l'estiu....
Tot aquò per dire que, benlèu, lo riton mandarin es pas tant malinas qu'aquò, malgrat que sia bèl .
E que l'òme deu pas cambiar de pluma quitament l'estiu per revertar al riton mandarin.
Era la pensada pascaliena del jorn....

Molex e Freescale e EDF e EGF e tots los autres

Aquesta matinada los de Mollex , de Freescale, d'EDF de GDF, se son retrobats per un vesita al prefet .
Per li dire tot lo ben que pensam de l'action de Nicolas .
I disem encara un còp Nicolas "nous voilà"

Sus la Plaça Sant Estiena de Tolosa.
Erèm mai de 2000 segond la policia....
Savi pas mas quicòm me dis que lo còp que ven serem mai nombroses...

davalada

A la davalada, grèlha lo tristum, coma la paraula sorna d'un mistèri, e amudida la question ansiosa , de s'endevinhar s'èra lo darrièr estiu de la vida . Tant d'amics se son anats ....

A la davalada l'òme s'encamina d'un pas e d'un autre pas. Coma se l'ivèrn jà l' amenaçava, alara que culis encara las tomatas dins l'òrt. L'agast se vestis de colors rojas , iranjas, jaunas , porpras , que se volga las jetar a la cara del cèl gris e blau d'acier , que los rais encapan pas d'amiadar.

Se trobon d'aucèls bèls pels passes , tibats , ventre dubèrt e uèlhs desvirats, atudats sai que, de poder pas s'acarrar al cabuç dels jorns traçes, qu'alenan son buf d'infèrn. Fa gaire, que bresilhavan de longa, e las fuèlhas revertavan lo vam de sas alas . Eran de pertot dins los boissons, los randals, a l'entorn de l'ostal . Ara tot es mud. E lo quitia resson dels bresilhadisses tinda estranhament dins l'aire afriscolat.

Los aucèls s'amagan ? Volan los aucèls cap a l'Africa ? Mas que se'n vei pas pus.

Òm dirià que la cisampa los caçèt sonque de son nom.

Los ostals se clavan mai lèu, darrièr sas tempadas craïnantas , malgrat lo solelh bas. E lo quite cat se sarra de ièu coma s'espaurugava de sortir.

E que ièu, me pareis la vida , tala la flamba d'un calèlh jos l'aurassa... Testuda e teunha ...

Molex

Molex deu viure.... E pas tombar entre las mans dels paucs vals.

De temps en temps, Micheu Chapduelh

Fa 796 ans e un jorn, la tropa de Simon de Monfort aconselhada per las evesquas de tot lo miètjorn tuèron Peire II d'Aragon , per donar un realme a un rei crusèl vengut del nòrd.
Aprofièchèron de l'ataquar entre que venia de pausar l'armura per minjar , çò que mostrar plan la manca completa de 'classa" se diriam auèi...
E quò foguèt Folquet de Marsèlha que donèt lo sinhal.
" li serviriai lo primièr plat " diguèt lo Simon acarnassit . I avià pas que la traïson per ganhar....
Cal arrestar de nos contar d'istòrias entre las leiçons d'istòrias....

Per ondrar la memòria prepausi de parlar lemosin. Que foguèt amont que la lenga dels trobadors espeliguèt , per tremolar las armas, dusca las cors germanicas , anglesas e ibericas.
E que Paris copièt sens vergonha...

A la pagina 46 -Pagina Limosina ambe Micheu Chapduèlh de son libre « De temps en temps »

....Los jovents eran coma ennivolats dins un fum cande que lo desseparava dau monde. Lor braçada semblava far nàisser de las belujas d'aur. Lo franc tiraire se demandava si quò era Dieu o lo diable que era mestre de son arma a queu moment.

« Venetz , çò-disset , nos fau traversar l'estrada e rejùnher los meus avant que los verds tòrn(em), emb lors chens queste còp. »

Se boteren en chamin los uns darrier los autres . Marçaudon marchava en coa.

Avant de passar sus l'estrada descuberta , escoteren. Om auvià res, om vesià res. Passeren un per un de l'autre costat . Om sentià que los verds eran gaire luenh.

Au moment que Jacòb passava, un camion surtit dau viratge sens que degun l'aie vist, ni auvit venir.

Una votz rufa cridet de 'restar . Lo jovent se plantet . Ruth anava cridar. Marçaudon botet sa man sus sa bocha per l'empaichar.

Jacòb levava las mans. Un verd li prenguet sos papiers e faguet sinhe als autres de l'emmenar. Ruth s'esbracejava e Marçaudon avià dau mau a la tener. La mair sanglutava doçament mas los verds semblavan pas l'auvir. Los drollichons compreniàn pas.

Ensatg de parlar lemosin . Totas las desencusas a las familhas....

Mas qu'es per la bona causa non?

Volem viure al paîs

Pita Brachyura estaja dins tota l'Asia.

Per tal dire aquò's lo pus bèl aucèl...

An dich fa gaire pels estrangièrs : "França l'aimas o la quitas "

Que ièu que trabalhava a Paris, entre dotze ans , m'i sentiguèri complètament estrangièr.
Que l'idèa d'i passar la vida , dins la "capitala" me venguèt insuportabla
Qu'èra pas mon païs , a ièu lo gavatch .
Que la quitèri gauchos, per tornar a Tolosa, per ausir los reponsables de tota mena ,que son jamai sortit de lor canton , pistonat del front al menton, bramar sus la còla de rudbi, e la beltat de la republica.
Alara al revers, l'Occitania? : l'aimas o te'n vas ?
Se non que te cal i montar a Paris te fregar a la capitala , per veire consi la vida es bèla , amont. Qu'aici val?
Coma diguèt un saberut: i cal far un estage d'un mes, e te passaràs l'envèja...

phylomedusa pulcherrima occitana

Aqui la reineta phyllomedus pulcherrima, una d'aquela hilides , qu'estajan dins los aubres, roja e verda. Las colors que m'agradan lo mai. Subretot se i a un pauc de jaune. 
Es una bela hyla coma òm dis .  
Malgrat que visca de costuma dins los aubres prèp d'una sompa, la reneta es fina e rusada . Òm observa una polida varietat de las fòrmas e de las colors. 
N'i a que cantan doçamenton dins los arbres qu'un còp per an , a las sasons dels amors . Soven te dels temps de la cerièras .... E i a totjorn un bestiasson per respondre... 
Aquela reneta la Phyllomedusa Pulcherrima vis pas que la nuèch. Coma o mostran sos uèlhs grands , s'en va dapassèt entre las brancas , al revers de la reneta classica , que sauta com'un lusèrp. Las renetas son caracterisadas per l'existencia de disques adesius al cap dels artèlhs e d'uèlhs qu'arregardan en dabant , coma fan los occitans normals, cap a la manifestacion giganta de Carcassona . 
Aqui una reneta que ven de passar a la guitara 12 còrdas.  

O encara  la galina que ven de trobar un banèl... Mas una de las bravas...

Que cal pas èstre trufarèl...

Annada Jaures pels jacobins socialistes

Aièr que passèri pel capitòla per anar crompar un ase , veire un velò, que m'arriba de caminar per las carrièras de Tolosa , qu'ara es quitament pas possible , vist que Tolosa es en passa de trapar lo titol de Reina del Tap , pichons o gròsses, vist subretot que i aurià de monde emplegats a l'ostal de comuna, cargats e pagats per nos enebir de rotlar aisidament dins Tolosa....
Istòria de daissar la veitura.
Coeréncia de la politica perena ; ciutadana , durabla,equitabla, (ouf) te donan de primas per ne crompar de nòvas . Es a dire que te fan creire e esperar, que poiràs rotlar un jorn. Aquò's pas vertat .
E amai van clavar las linhas segondarias de camin de fèrre, o las garas , per exemple la linha , Milhau,Neussargues. Vertat qu'an fach una polida autorouta e un pont Eiffel- Lafage que cal pagar, mas quand dison que volon estalviar de petròli... Me fan petar la jos ventrièra...
Te demòraràs pas que de prendre la veitura , e de pagar la taxa carbona. Son pas cons los élégits. Elses tenon la veitura de fonccion.
Mas te podrà ambe lo TGV montar a Paris en très oras , que per anar a Milhau t'en caldrà quatre o cinq o siès , coma voldratz que serà liure de lo far a pès....
A Paris, Paris las pichonas femnas de Paris , luenh de la sèuna ambe viatge e restaurants e ostalariàs a gratis ....
Bon mas qu'es un autre subject .
Mai grèu. Ai encara vergonha de çò que vejèri sus la parèd de l'ostal de comuna. Fiers d'estre occitans e socialistes .
Mas lo socialiste françès e occitan se dis e definis coma un umaniste , se dis aparaire de la diversitat linguistica, del respect de la democracia , dels drèches dels pòbles , lo de parlar la sia lenga mairala per exemple . L'avètz vist quand esclafa una grèma en parlant de l'universalisme teorica de la republica; ..
Mas son pas d' aici. Aici son per la diversitat de totes , levat l'occitana. Son per la diversitat onte volètz, mas pas aici. De democratas vertadièrs qué! De las nivols ...
Aici son per l'uniformitat françèsa , una sola lenga, una sola religion , un cap pelat darrièr un cap pelat, coma a l'armada .
Es per aquò que son pas gaire , occitans , socialistes , umanistes e mens encara universalistes .
A mai son pas gaire ren . Son coma d'òmes qu'an tant cambiat, qu'an tot oblidat de las raices... Que cantan una cançon de castrat dins une lenga estrangièra. Perduts.
Que Jaurès poguèsse; voldrià pas tornar.
De que li poirà tornar l'enveja d'o far?

Ren

Aucel bel ...

SUCRIER

Aucèl bèl del temps novèl.

Pòds me cantar ton dire;

Sens clucar, ambe ton uèlh

del bèl azuèlh, las gremas 

Que ton remembre  vire lèu;

al còr dels òmes braves.

Aucèl per s'amicordar

Tas colors  vòls atudar ,

Paure aucèl mengonhièr,

Ma paraula oblidada

Pas qu'un mot messorguièr ,

Oblidès pas,  car aucèl blau, 

Qu'estufla a las aurelhas.

Que lo matin te ven cercar .

Per jogar jos la trèlha .

Dusca'l ser oblidos.

 

amassada del POC

Dabant l'ammassada del POC (Dubèrta à totes lo 12 de septembre de 2009 a Mureth plaça dels ancians lutjaires de l'Africa del Nòrd) 

Soi anar veire un tipe de l'UMP que m'a dich de jogar al PMU .

Soi anat veire un tipe del MODEM que me diguèt  que Bayrou serà lo president  en 2012.

Soi anat veire un comuniste que me diguèt que Melanchon èra tròp Jacobin.

Soi anat veire  un vèrd que se sonava Lo Roge , mas d'un roge vertadièrament passit , un roge curios  per un vèrd.

Demorava pas que lo socialiste que jogava jà al PMU . Un socialiste desvariat que vòl se la jogar a l'americana. Primari que!

Alara me virèt cap al POC . Cap a la familha occitana . Lo retrach l'avètz çai sus...

Aquò's ièu  dabant qu'un franchimand de farlabica , me clava dins sa gabia o dins lo cròs. ....

POC , Occitania, Rembrandt

Amassada del POC le 12 de setembre a Mureth al membre Clement Ader es a dire prèp de la securitat sociala.

Occitania , un poèma de Pèira Roqueta , per saludar totes les occitans que lutjan encara e totjorn per nòstra lenga.

Juliana Fraysse o Calelhon

Poësia de la debuta de la naissença
de Calèlhon ,
Poètessa granda
mai oblidada dels poètas de l'Occitania.
Per de qué?
Que cadun apararià sa capela?
Que serià pas de creire...
Per n'escotar un tròç clicatz e zo
aici sus
Lo poèma se sona "ora soscaira" aquò's trasegut del Canta Grèlh de junh 1996 .

L'ora occitana. Paris e lo desert françes

Sembla plan que tinda l'ora occitana.
S'ausis de votz gaire amistadosas. Vesem puntejar los sinhes d'une remesa en question de la decentralisacion . Que Paris vòl pas ren donar. Al contrari vòl tornar trapar las comandas.
E que nos dison que la lenga , pas pus qu'Occitania existisson pas .
Seràn de mai en mai nombrosas aquelas votz de la "diversitat" françèsa , per nos remembrar que sem pas res nosautres, e que l'universalime françès dèu demorar la tòca finala, per totes los pòbles de la creacion.
Coma los sinhes d'una reaccion anti-occitane , (anti lengas-"regionalas")s'amolonon de pertot , cal comprendre qu'es una brave sinhal per nosautres e, que l'occitan pruritz a un fum de monde.
Cal dire que per maites occitans l'exiténcia de polids servicis publics , d'una éducacion a gratis , e d'un sistème de santat exemplari , èran la prova, dusca ara, de la superioritat republicana. Servicis nacionals que faguèron naisser un estacament prigond e sai que justificat . Aquò's la rason que los occitanistes prechèron per ren , quitament dins lo voide, sens capitar de tirar lo pòble de son costat . Ara avem ambe los liberals , lo capitalisme trionflant, que capviran tot, e vendon totes los "joièls" de la "nacion" .
A mai las darrièras entreprèsas mièjornalas ancestralas clavan . Lo desèrt economica que ganha de pertot .

Aquò's la fin del sistème de l'unitat polida , establida sus l'existéncia d'interests comuns . Deman caldrà pagar, cadun de son sicap , de sas possibilitats , per la santat, l'escòla , la retirada ...
Quala serà la reaccion de l'occitan mejan ( e amai de totes los autres "regionals" de la "nacion" bretons, catalans, bascs , còrses, creòles , neerlandèses, alsacians, .... ) dabant aquel terratremol de las sias valors..? Se veirà lèu que i a pas que Paris dins l'exagòna e qualques pòles segondaris coma d'oasis al Sahara.
Aquò's lo '"challenge" dels jacobins universalistes franchimands que siàn de l'UMP o del PS , mudats dins las annadas 90 , en liberals convincuts de la superioritat dels mercats ...
La tòca: nos far engolar que i a ren de cambiat al païs dels drèches de l'òme. Que Paris es çò de melhor.

Mas lo rei es nud.

estacion Joan Jaures

Aici lo pòste d'agachaire, de l'ostal de la comuna, puslèu lo luòc privilegiat del conse de la comuna de Tolosa . Sus la teulada , vesètz pas aquel cloquièròt, entre las cheminèas, non? Agachatz menimosament . Cal clicar sus la fotò, la segonda .  Oc , l'avetz vist? Lo pòst de Cohen es aqui, mas dabant  èra lo de Moudenc ( còp de capèl, per lo que  bastiguèt l'ostal d'Occitania),   dabant encara èra lo pòst del Doste Blazy, (l'òme qu'enganèt  Bayrou en arribant de Lorda,   qu'un còp  volguèsse trapar la polida ciutat mondina, lo Bayrou,    e encara dabant, lo pòst de l'òme de la diversitat audiovisuala sonat Baudis , (de paire en filh), un socialiste dabant l'ora, e quitament aprèp l'ora, ( es a dire pas cap socialiste)  que capitèt de  donar pas cap de cadena de tele, de radio, de ren, per la nòstra lenga , malgrat que lo tipe, presidèsse lo consèlh de l'audio-visual franchimand , de la francofonia amenaçada, per dire , mas qu' escriguèt un libre sus Ramon , un còp arrendut a la retirada,  l'erois n'es  lo darrièr Rei del miètjorn ; qu'el, lo Baudis, lo trobèt  remirable. Un òme remirable lo rei Baudis , un còp èra, de l'audiovisual,  que sosquèt d'Occitania sens ren far. 

Cal saupre qu'a Tolosa , lo conse es forçat d'estajar dins aquel clapier estrech , redond , ofegant  l'estiu , sus lo teulat  cremat , mas que li dona una vista polida sus la vida de la citat . 

Per exemple zo pòd comptar lo nombre d'enfants e de dròllas que montan e dabalan del manètge , tanben zo pòd comptar las veituras que viran plaça Wilson, o quals se passèjan la nuèch dins la font del mitan , lo cuòl nud.  Tolosa es un vila vidanta , que gula de mai que mai fòrt contre la joventut que fa de bruch la nuèch .  Ven vièlha Tolosa, paures , mas  cal plan que  la joinessa frèlha dins los bartas se volon estre  gauchos, en tornant al  trabalh lo diluns, (e pagar las escotisons de las retiradas). Un acorchiment benlèu mas veritable .

Aqui çò milhor. L'estacion J Jaures entre l'annada J Jaures del païs de J Jaures.

Pas un mot d' occitan.

'quò's aital . Que  lo conse sia de drecha o d'esquerra cambia pas res, totjorn ça mèsme  . Vertat . Se pòd veire encara e totjorn.

La pròva que lo conse de Tolosa estatja dins la torronèla redonda , estrecha e caloruda l'estiu,  sus la teulada, de la plaça Wilson,  e que susvèlha tot de naut , per que l'occitan trauca pas jamai e que ren non cambie un jorn?

Avètz compres ! Jo tanben. 

Visca la francofonia amenaçada a Tolosa. Visca la diversitat amenaçada per l'occitan. Visca l'universalisme teorica e integral , (un pauc coma lo nudisme). 

Visca l'occitan "imaginaire "  afustat per un "trobador fabulos" e que permès de viure milhor lo sèu françès "nacionalisat d'un biais" entre que tot se denationalisa! O cal far .Un polid trip...Mas macarèl qu'es bèl lo païs dels drèches de l'òme e de la femna (qualques còps) , païs que renèga l'occitan, mas que permet la  burka... 

E visca lo mandcho...