Savi pas savètz vist passar los aucèls un jorn de davalada. N'i a un totjorn que seguis en trimant lo poloton.Mas i a totjorn un biais per se descansar, qu'o podètz totjorn escotar.
La novela talvera occitana es tornat naisser aquò èra lo nom que m'agradava fòrça, sens pas cap de malvolença que i a un fum de talvera de tota mena. Mas la miuna es sonque dins l'esperit de Bodon
De segur totes los amoros de Bodon auran reconegut los mots del poèma : '"es dins la talvera qu'es la libertat , la mòrt que t'espera garda la verta, Cal segre l'aurièra , lo cròs del valat , ont la serp anisa , perira lo glaç."
Adiu e a lèu.
L'Alam
