Bona annada;Veni d'acabar lo libre de Ferran Deleris.
Voldrai li far un còp de capèl.
Lo pastre del Roèrgue, lo fils de pacan , vengut un monsur , un"manager" disn d'unas de las mai grandas entreprèsas del païs e que se torna metre al servici de la vielha lenga. Osca Monsur Deleris. Osca que sauvar la nostra lenga es coma ensatjar d'arrestar l'aiga de montar , quand de pertot tròna bravament, e que la pluèja tomba coma vaca que pissa.
La pluèja es pas sonque lo françès que nos deraiça dels aujòls. Ara i a tanben l'anglès , que los ministres de l'informacion( encara que) , de la cultura de la joinessa , prèchan totis per un ensanhament tre lo brèç d'aquesta lenga. De segur van nos crebar. Per amagar lo crimi. De segur an decidat d'englicisar , e mantenan totjorn l'enebiment de l'occitan. Curios aquela estrategia que consista a destrusir las raices de totes los pòbles de l'exagone malgrat que donèssen lor pèl mantuns còps .
Nos cal donc mai que mai d'exemple e Ferran Deleris n'es un; que perdèt dos filhs e que conta tot aquò sens farlabica , mentre que lo legidor se sentis los tudels se nosar.
O dis la sia fòrca e las sias teunhèsas sens conflar , sens mostrar brica l' emonilh coma es vengut de mòda ara en çò dels escrivans.
Per acabar , aconsèlhi de legir la darrièra partida e lo retrach que fa de totas las enganas qu'atraversèt per publicar. O comprendrètz ara perque l'edicion francofòna es a mand de crebar.
Es mestréjada per un fum de dròlessas qu'an una idèa mai quemai clara de çò que se dis; e de çò que se dis pas. Mas pièger apprendrètz consi las legidoras, del consèlh suspausat de legidora; legisson los manuscrichs. L'autor es recebut entre doas pòrtas a la lesta .
De segur que fa bel temps que legisson pus pas rès , levat los autors ja coneguts e los autors estrangièrs es a dire anglò saxons , o sud americans .
Que Victor Hugo o Joan Bodon tornèssen serian convidats per aquelas drolèssas a cambiar de mestièr.
Sinhe encoratjant per dire que la branca es ara completament poirida....
Deman sera occitan.
