Ièu que me soi anat passar quatre cinq jorns a Sant Ginièz , dins la païs de la mia femna .Afiguratz vos que la granda afar èra la de dos tipes bascs , qu'avian tirar sus los policèrs a Santa Enimia .
Una afar montade coma una maionèsa.
E de pertot dins tota lo païs se'n parlavan dels tipes bascs e terroristes come de bèstias malautas.
Mas que se'n parla pas cap.
Un policièr blassat al braç , qu'es pas normal dins una democracia ; de segur , mas totes los governaments d'esquèrra e de drècha nos an plan acostumats a las enganas de tota mena , qu'i crèsi pas mai.
Tornat al païs , i crèsi de mens en mens . E per ièu tot aquò reverta pauc o pron a un ensag de localisacion de suspect en trin de fugir. Sus la basa del telefona portable , de la veitura e de las relacions.
Entre quatre jorns i aguèt mai de cinq cent gendarmas mobilisats de pertot sus las rotas de la sortida d'Aubrac, ambe d 'elicoptères que viravan e reviravan .
E ièu i crèsi pas cap .
Foguèri contrarotlar très còps , dins la meteissa jornada, coma se cada còla de policia inhorava las autras. Coma s'agissia de far los inocents . Que ambe los mejans tecnics d'ara i a pas cap besonh de contrarotlar las veituras , que sufis de las seguir. de lor pausar un marquaire.
Donc los policièrs e gendarmas an fach una operacion de polica justificada per la blassadura d'un gendarma , lo paure que li espèri una guarison rapida .
Mas diga me amics del RG ont son los bascs de l'ETA .
Dins los aubres?
Espèri plan que tot aquò dona de trabalh plan pagat.
