la remesa dels prèmis. A la rescontra....

Aici dessus totis son venguts cercar lors premis. Dròlles, collegians, adultes e professionals(mena novèla per los que son melhors que los melhors). I avia de libres , de capèls , de camisètas , de bilhets per d'espectacles. Foguèt la fèsta dels enfants.
Los correctors diguèron que los "escolans" venian de mai en mai ponchuts . Una bona novèla per nòstra lenga.

Minjar. A la rescontra de l'occitan

Son venguts los saberuts se noirir. Minjar oc , mas pas tròp que calia encara dençar. Sus la mapa ensalada, molas e fritas, mas que lo prètz èra rasonable e la patrona plasenta.

dictada licèu Aragon mureth 2 febrièr

Entre que vosautres èrem de cercar de pertot 5 milliards d'euro que s'èran partits sabi pas ont; entre que los calfaires de taxi , los miserables farmacians, e los quites notaris romegavan , per qu'es dich que deuran sai qu'un jorn , minjar la sopa popularia; mentre que totes s'agradavan coma podian. Teni de sinhalar que nosautres trabalhavan coma de bèstias , susavon coma des buos al jo. E que degun prenguèt pas pietat de nosautres de nos menar per exemple un còp de beure. Non nada.
Brèu quand ajèri emplenat mon fais de decas de tota mena, sortiguèri content jos solèlh, coma un peis que se banha dins un corent frèsc vengut de la montanha , al mitan de filhas nusas que se serian vengudas pausar sus l'arèna , per acapriçat lo solèlh , la luna e los paures ....pescaires ...
Brèu lo cèl èra viu, la dictada bèla, e totis sortiguèrem en nos disent que se n'aviam fach mai que mai de dècas e ben paures .... La vida valia lo còp d'èstre viscuda.

Davant d'anar minjar..
Amen.

los trabalhadors de fòrça

Miqueu sarra las dents, e explica a totis de que sera la jornada e la serada. Una dictada e un bal.
E sosca que soscara...













Lo Frederic qu'explica consi trapar la pratica e subretot se calfa las mans...















Aici los jornalets occitans e la rason de la jornada....















E mai encara de corses per totis...

femnas S BEC

Femnas de totas las colors. S Bec

Femnas de totas las colors de l'autona
Fasètz l'alèta subre li labors di patrias
Avètz de flumes dins las desplegadas de vòstri alas
Desembrutits di radèus medusats de malamanha
Avètz de matriças que vendemian que s'abrandan
Comètas infertas ai desirs di pòbles
Avètz d'escabòts d'ovules pendolats als estèlas
Que semenan de respelidas avenidoiras
Avètz d'onomatopeas de vin pur que petan
Sota la lenga retrobada dis espaimes!

Femnas d'escambarlons volatz sus lo temps
Tèsta saurrada d'aucèus di tropics
Avètz de televisions dins vòstri uèlhs
Siatz nusas ferotjas despacientas d'espatlas
Quand li dròlles fan plantier pèr vos badar
Fadas banharèlas d'armas espurgadas d'ageinolhaments
Jusqu'ai isclas non mencionadas de pòbles nòus
Carrejatz vòstre crotz coma una poma cruscada
Siatz tèndras e testudas pèr armar vòstra libertat!

Siatz una mila siatz lo nombre de memòria
Esconjuratz li pretencions insadolablas
De la guèrra.

Oda A Marselha R Lafont......

Ròsa d'auras molin di mars
liura una femna clavelada
i quatre alas de son desir
anuèch vira sus Marselha
O venceiritz de la mòrt!

Epifania dau mond trafegat de tendrum.
Li lusetas de la carrièra
Se prenon dins si peus e montan dins lo cèu.
Li canavieras delargadas
e reversadas e bachocadas
dau fuòc bombisson mòron au comand
d'aqueu respir de vila e de pòrt e de nuèch
Ciutat de fuòc ren que de fuòc
cremant li carns cremant li èimes
nosautres totis enragam li camins
ribejats de solesa que cavan li regards
di molonadas dins lo ronzàs
de la lutz.

Sau de Berra
vènes plus empastar nòstri bregas
amb la doçor di masts enquitranats de luna
dins la nuèch cracinada de bontat.
Sau de Berra
t'an conchada de lutz matrassada d'usinas.
Sus lo Ponent camins destermats de ciris
en procession vers lo Dieu d'Oli
gleisa enarcada dins li nivols
emmantelada roja i preguièras de flama
Berra coròla estranha au front de ton estanh
Berra ponent de la nuèch tota
sagnosa.
Mai Berra a vist aquela femna
Berra prega son desir.

Calafats
lo perfum sèmpre dau quitran
a mièjanuèch crentos passa sus Riba-Nòva
Li maufantans
que son pas li d'antan an cambiat d'unifòrma
e de pèu- vènon chucar d'aranges
au Lacidon en somiant d'Argeria.
Glèisa mesquina de mon còr
mosqueta di desirs descauç
e nus oasis de Marselha
tre pòrge tres datils d'innocéncia
mossegats de la dolor.

Li lumes
ròsa d'auras molin di fuòcs
escanan li diamants de la Bòna Maire
pèr coronar nòstri desirs d'En Domes

R Lafont

Marius Andre. 1868 1927 Lo grand viatjaire

Cap...... d'òbra;

La mar s'estalouiro lusènta La mar s'estaloira lusenta
Sout li rai d'una luna blousa . Jos lo rai d'una luna blosa.
Sus lou ribeirés , dos jouvèntas Sus lo ribeires, doas joventas
Vouluptuasament vanelousa Voluptuasament vanelosas
Soun vengudas se jaire, nusa Son vengudas se jaire, nusas
Coume au paradis di serena, Coma al paradis de las serenas
E mentre que l'una s'amusa E mentre que l'una s'amusa
A 'stampa si sen dins l'arena, A 'stampar sos sens dins l'arena,
L'autra , pala, vers lo cèu gira L'autra , pala , vers lo cèl gira
Li siéu coma dos rosa estersa, Los sièus coma doas ròsas estèrsas
Drecha, ferma , òudourousa; e mira Drèchas, fèrmas, odorosas; e mira
Un lahut dansant sus lis ersa. Un lahut dansant sus las ersas.



La mer se complaît luisante
Sous le rayon d'une lune bleue
Sur les rivages , deux adolescentes
Voluptueusement sensuelles
Sont venues se coucher , nues
Coma au paradis des sirènes
E pendant que l'une s'amuse
A estamper ses seins dans le sable,
L'autre , pâle, vers le ciel tourne
Les siens comme deux roses pures,
Droites, fermes , odorantes ; e épie
Un bateau dansant sur les vagues.

53 còps dempuèi 1953

Le POC (partit occitan) aima las valors d'esquèrra e se troba tot sol per aparar e metre en davant lo respect
-de la diversitat culturala
-de la justicia sociala e dels drèches de l'òme
-de la Terra.
En Franca l'esquèrra coma la drècha an jamai agut de temps per se trachar d'aquelses detalhs de natura linguistica , malgrat que lo subject torna e vira per cada eleccion.
Dempuèi 1953 le project de reconneisser la diversitat de las lengas de Franca foguèt renegat 50 còps , e oc 50 per los deputats .
Soven te del Jospin, del Chirac , e vei que la reconeissanca de la diversitat culturela arribara pas jamai.
L'atxe Jacobin atraversa lo païs de l'esquèrra ultima dusca a la drècha negra , l'esquèrra bufa , repotega e a pas lo temps a gauche . I a totjorn mai grèu. E per la drècha comme o dis lo Sarkosy :" tu vois pas ces cons vont me demander de traduire les textes en Breton" e al FN dusca la LCR òm se pensa que i a plan quicòm de mai de pensar.

Tu vois pas ces cons...

Levat que "le midi" , le mièjorn , l'Occitania en a marre d'être cocufiée. Et qu'elle va devoir se poser la question exacte sur la nature d'un pouvoir qui se trouve bien loin de ses préoccupations.
D'espèra avem sinhat un accòrdi a Mureth per sauvar la nòstra lenga. Que coma se diguèt un jorn:
Que ten la lenga ten la clau que de las cadenas lo desliura."
Au mens aurèm ensatjar ...

Omenatge als republicans

LOS

Los qu'avian set, lo Perthus passèron,
Un ser de guèrra lassa , vestits de petaçs,
Trobèron indiferencia , gendarmas e cans,
Los que pepiavan.

Espauruts , totes s'amassèron a la pòrta
D'un camp ceuclat d'arams crancuts
D'una plana gelada coma lo cèl,
Los que cridavan.

Las femnas donèron lors joièls de novia,
Per un croston de pan moisit e òrre,
Que pudissia la sang e la susor
Los que trentolavan.

Los qu'avian mal, los butèron al tren,
En gara del Vernet , per un autre viatge,
Que pas una bèstia , jamai non faguèt,
Los que pregavan.

Alara venguèron las oras claras,
Las armas leugièras dels còrses desacarnits,
Se salvèron a fòrça d'alas, per tornar al païs
Los que moriguèron.

Uèi lo silenci renha dins lo camp de milh,
I a la stèla pichona, luènh de la nacionala
Mas se pòd s'òm vòl , lo nas al ras de l'erba;
Escotar lo resson de lors cançons d'espèr.

AF

SNCF e Grenellòmania...

Coma dis lo nòstre conse , lo rescaufament climatic es important e patirem lèu de trobar de l'aiga per asaigar lo pastis.
Vertat qu'anèm lutjar. Que la França totjorn mostrèt la vòtz .... Anem enfants de la patria , qu'un sang pudent asaiga las règas....
Non es pas coma aquò.
Ambe lo Grenelle de l'environament .... Rasseguratz vos...... i aura pas d'aumentacions de salaris coma en 1968 . Es un Grenelle, una cofla dels mots . Preparatz vos deman..... aurèm....... l'Hiroshima de las culturas regionalas;.......lo Pearl Harbor...... dels TGI,......... la Beresina....... dels servicis publics,..... lo Marengo...... dels imigrats ,......le Waterloo...... del Torisme.... E sai que....... lo Sarajevò........ de la cueissa e del cuòl....
Per que pas?
Per ne tornar a la SNCF , e al Grenelle cal plan se rendre compte o se compte rendre (rendut compte? compte rendut?) dels esfòrçs extraordinarias de la França per estalviar lo pétròli que nos crèba e impudentis l'aire.
La SNCF ajuda dis l'escurina....
De que fa la SNCF e los Grenelòts? .....Es que fan coma en Soissa, per etsemple dels terminals pels camions? , es que fan de linhas? , e volontan d'ajudas per las tèstas blancas que podon pas mai se rebalar? , es que se sarra de las regions per establir d'esquèmas directors.... desevelopar la tela?
E ben non . De que fan?.
Clavan las linhas.... Pas con lo director de la SNCF ; Pas con lo director d'airbus. Quand marcha aprepara te de partir. Que los directors savon plan qu'aquò durara pas... pas cons los tipes...
Degun ne'n parla, que cadun es tròp trachat de parlar del Grenelle de l'alentornament....
On pòd pas parlar e se trachar de las linhas que se clavan.
Es la lei del mercat.
Simple . Quand sèrem a mand de crebar e ben tornarem dubrir las linhas , se ne'n demoron e se un formatgièr vòl plan tornar los tunnèls que li servisson subretot per amadurar los formatges.
La lei del mercat mostrara un còp de mai sa fòrça, qu'es bastida sus un fach simple , quand tot lo monde moris , e ben se passa quicòm que va al revers.
En esperant , a Cauhaus, Severac, Besièrs e endacòm mai prendra sa veitura per ajudar la lei dels mercats. Se demèrdaran (çò qu'aurian pas jamai degut d'oblidar d'o far).
Visca l'ecologia, visca las grenelletas , ( granhòtas) e visca los colhandruts.
Deman dins una Occitania sens la pus pichona industria , dins una França mièja sinisada e d'a fons a cima anglofona cantarèm la cançon del cocut.....
Es per aquò que sèm d'un biais lo pòble lo mai intelligent ....

Refòrma de la constitucion

Los euròpeistas son contents. Sèm pas nosautres coma d'unes païses endarrièrats que boran las urnas sens la mendre vergonha.
Sèm pas de las republicas bananièras que crompan las vòtes , o comptan de biais.
Es pas aici que se trobaran dels jornalistes lèca-cuòls , una premsa somesa qu'espèra l'accòrdi de la direccion per rescontrar dos pretendants a la presidença. Non es pas aici qu'un profitaire d'un lotjament HLM fa la leiçon als paures necis qu'arriban pas de ne trapar un, e que cal lo trapar el per la pèl per li dire de partir. Es pas en çò nòstre qu'un elegit pres la man dins lo porta moneda de la comuna , se retrobaria elegit trea la sortida de preson.
Aici sèm bograment plus biaissut . Se vòte non; aquò's pas grèu quicòm sinhe de OC per tu. Se vòte OC , aquò's pas grèu tanben , t'amenaça d'una lèi qu'o fara quand mème non. Brèu aici sèm liures . Lo pòble françès es pas qu'un molon de colhandròts que cal menar coma un tropel de fèdas, que d'unes savantasses coneisson plan melhor lo camin de prendre.
Es aital aici.
Los RPR votara oc et los socialistes votaran tanben en fasent una mena de dansa del ventre . Segolene va montar dins lo sondatge .... E l'istòria eterna sera a mand de tornar.
I a un fum de tipes que parlan cada matin sus Frantz Kultur per s'esbalausir de las refòrmas e s'estonar de la bestièsa dels françès , e subretot de sa resistencia al cambiament , levat que son mantuns còps de fonccionaris jornalistas que se bolègaran pas jamai de son canton.
E coma 80% de las leis son ara europeencas , cal reconeisser que la drècha es geniala per nos far creire que fa quicòm. Ambe los 20 % que resta te fan un bruch qu'es pas de creire.
Per exemple las cigaretas . La celeritat en veitura. La linha jauna. La securitat . La policia de proximitat , un còp de OC un còp de non.
De venir : la politica del string qu'entamena la secu , o la color de las bragas De Bridget S... que pòd esblaugir ....
Levat tot aquò : flexibilitat tot azimut.
Aici La republica de las letras..... mòrtas . Es coma un pichòt empiri d'UBU.
Lo president voide la caissa e dis que i a pas pus ren de donar. Mostra de pertot la sia femna e gingola quan òm li parla de la sia vida privada.
Los françèses voton a 53 % per el que siès mèses après començon de lo demargar e de dire qu'an pas vòtat . E donc degun votèt pas per el. I aura pas son que d'amnesia ?
Benlèu qu'aquel monde falord reverta plan l'enfern de las emocions subtas qu'atraversan la societat e que cambian de longa .
Oblidavi .... per las lengas regionalas .... es possible , que de cambiar la pichòta frasa que dis que la sola lenga de la França es lo françés.... Mas per ara an pas lo temps..... O alara aquelas lengas regionalas son encara trop viudas ..... O alara SETZ PAS CONTENTS AICI!!!! MAS COMA S AVIAM PAS D AUTRAS CAUSAS DE PENSAR ........... Pus tard...
E Le Pen de se fregar las mans AMBE TOTES LOS JACOBINS;;;;;;.

França jacobina

L'istòria de França constituèt totjorn un mescladis plan estudiat qu'intègra tant plan que pòd , entre las volontats revolucionaras e la continuitat per tal dire diusenca de la França dempuèi un milenari e mai .
La França revolucionari es primièra quand lo jacobin met lo nas a la fenestra e s'en va viatjar a l'estrangièr. Alara lo porta paraula se passèja en alisant las plumas de 1789 ; e de segur lo lo text sacrat dels drèches de l'òme.
Pràquò li cal fa un pauc de gimnastica per juntar ambe los sègles longs de la reialtat que la França revolucionari li copèt lo cap . Alara lo Jacobin a trobat un biais imparable. La contradiccion es resolguda al nom del "geniu del pòble françès".
La colaboracion de 1940. Las letras de Petain sonant Francò a l'ajuda per se battre contre las amenaças bolchevicas, es a dire contre lo front dels aligats per lutjar contre lo nazisme. La deportacion dels josius sus l'òrdre sol de las camisas negras d'un Papon .... (que fara encara un chapla vergonhos dels algerians de Paris).
Onte es alara la grandor sagrada del païs dels drèches de l'òme? E après consi jutjar aquèl geniu jacobin?
Lo jacobin de drècha coma de senèstra se cala , amaga tot quand pòd pas pus explicar çò qu'endevenguèt....
Mas qual jacobin podra explicar tanben , consi , a pro pena sortida de l'occupacion germanica, la França éternala se jetèt dins la reconquista coloniala... E ben l'explica pas. Lo jacobin d'esquèrra se sentis pas concernit... E la França contunha... Eternala... Aisit non? Un pauc tròp aisit... I es per rès pareis , mas oblid de ne parlar. Avèm totjorn pas reconegut lo chapla de la guèrra d'Argèria. E encara mens començar lo dever de memòria... Al contrari s'en mancèt gaire que fasèm un lei sul ròtle positiu de la colonisacion. Es la França eternala.
Sufis de qualques bons istorians...
En realitat se vei plan que la drècha jacobina a pas quitat de comandar dins aqueste païs . Es coma aquò que pòd maridar , la reialtat e lo sègle de las lums, e la revolucion de 1789 , (qu'enganèt d'a fons lo pòble occitan...) sens tròp s'espandir sus los eveniments malastros de 1830 o 1848 o 1870.
Lo Jacobin es un òme vertadièrament malaute que tremola per en , e cren mai que mai , per l'ostal òrb que li sèrvis subretot d'auberga espanhòla. Brama per l'escòla de la republica , la lei laïca que volontava subretot d'escanar la diversitat. Se vei plan que tanlèu fach( e a d la diversitat a mand d'èstre tuada ) dubris tornamai las pòrtas als ritons.
Las grandas nacions ensanhosidas per tant de guèrras ,( l'istòria es pas qu'una seguida de guèrras, que la França, l'Anglatèrra menèron de pertot) contunhan de donar de leiçons a totes los pòbles de la Tèrra. I a un fum d'exemples...
Uèi an decidat d'ajudar la Turquia per matar los Kurdes. Mas an decidats de bastir la granda Albania. An decidat onte las eleccions èran democraticas , en Russia son pas ( vertat benlèu) en Georgia o son( pareis de mai en mai que non)
Uèi a l'escala de l'Euròpa contunhan de se nhafrar mas se vei pas.
L'Alamanha , la França , l'Espanha, l'Anglaterra , l'Italia, an balkanisat los Balkans. E caduna de las grandas nacions perseguis son raisve ensanhosit de potencia , e de glòria en esperant d'aroinar las autras. An ren après de las guèrras passadas e nos i menon tot drèch...
Lo raisve europenc es pas pus qu'una guèrra acarnassida amagada , qu'ausa pas de dire son nom, sosterrana , messorguièra e crudèla, menada per los mai fòrts dels estats , per acuolar los pichons e dominar lo monde.
La pròva agachèm l'Euròpa: Slovenia, Macedoina,Bosnia, Croatia, Montenegro, Serbia, Tchequia , Slovaquia, Kosovò. Deman Moldavia , Transnistria , Tchetchetnia...
Que n'i sem pas opausats ..... Mas i a un mas "maos"...
Que la Catalonha, lo païs Basc , lo païs Gaèl, la Còrsa , l'Occitania.... es a dire las culturas minorisadas , d'aquelas nacions guèrrièras, traparan pas l'independencia.Lo drèch a l'autòdeterminacion? Cal pas quichar? Vos trufats monsurs... Que lo governaments espanhòls , françèses , anglèses quitan pas de se rescontrar per esclafar tot espèr de libertat.
O alara sera un banh de sang. Que se passara pas aici a l'oest coma se passèt a l'est ambe la cabuçada de la paret. Aici nòstres savantasses jacobins de l'escòla politica son pas prèstes de reconeisser las justes alenadas a la libertat de quun que siague .
Cò ben que pròva plan , per l'exemple , que s'agis que d'un pòker messorguièr. Se l'Euròpa èra çò que ne'n dison alara , cada pòble devria tenir lo drèch d'una autonomia majora. Es pas previst. Es pas l'Euròpa dels pòbles que se construsis .
Dusca la pròva del contrari l'Euròpa es pas pus qu'un terren de jòcs d'influencia entre los mai grands.... Que son jogaires los grands... Mème se quitan pas de far rajar la sang.

Lo jacobin espèra ara que crèbarèm , nosautres occitans , que podra dire ara que l'occitan a plan comprès qual èra melhor. Dira tanben e dis que l'occitan causiguèt liurament de tuar son astre. Es aital lo Jacobin.
Un detalh : lo FN nos asira .
E nosautres Occitans viatjavèm pas ambe el...

Per ne'n saber mai sus la falsificacion de l'istòria de França se poder legir tanben lo libre de Labouisse que se titola l'imposture

fanny

Fanny.
per escotar cliquatz aqui dessus.

attencion Dictada occitana

Lo 2 de febrièr 2008 a 15 oras licèu d'Aragon de Muret , farem la dictada occitana. Qu'òm s'engana pas . Qu'òm se comprena plan , s'agis pas de tornar trobar l'esperit "pivotien" e la tissa d'espelucar los mots , e que de se far un campionat del mièjorn d'ortografa. Que non.
D'un primièr seria nèci que de voler copiar sus lo modèle ponchut e pela-figa del nòrd.
De seguida seria un raisve estrange que d'oc voler far, que la lenga es pas gaire ensenhada, es en dangièr , a pas lo drèch de viure al grand jorn, es forabandida al païs dels drèches de l ôme, al païs qu'apara de pertot :" lo droit inaliénable de parler sa langue comme le premier des droits democratiques".
Non la dictada occitana pòd pas èstre una leiçon per los ases, d'en primièr dèu èstre un plaser. Es facha per retrobar lo biais occitan del parlar familial, dins un esperit de tolerencia. Tolerencia es lo mèstre mot.
Que i a pas coma dins lo françès uniformisaire , un sol mot poliçat dins sa forma, per una l'academia pro saventa mas tanben auturosa, culpabilisanta pels locutors. Non dempuèi totjorn , cada varianta de la lenga occitana ten son pròpri vocabulari e sa prononciacion, e donc lo biais de lo dire .

Aquela dictada sera seguida dins la serada , a 21 oras, a l'ostal de las fèstas, d'un bal ambe la còla d'ART'ATOUILLE" , ambe la possibilitat de manjar , restaurant o manja-drech. De confirmar.
Las aficas o diran lèu.

Lo Balestrier de Miramont

Lo melhor libre de 2007.
Lo Balestrièr de Miramont.
O crèsi . Per l'aver legit d'un còp coma per m'apasimar la set. Savètz coma quand te sentis l'enveja de manjar sul còp de doas oras de la nuèch. Oras escuras que ne'n feniguèt de lo legir , en me diguent , lèugièrament copabla , que m'èri engolat coma un nen ambe la confitura de majofas de la grand , quand venia lo temps d'o far. Demorèt sadol , content e gaireben un pauc gelos, perqué o sabi pas.
Alara demòra pas que la question de saber se n'aurèm lèu , lo plaser de ne legir un autre de la meteissa mena e quand?
Milanta merce Marti Robèrt de me tenir desrevelhat .

-"A mòrt ! A mòrt lo bastard!
Foguèron lèu un milierat , òmes e femnas , confles d'asir e de violença , que tornèron prener lo repic a plen gargalhòl:
-A mòrt lo bastard ! A mòrt lo filh de puta! Al lenhièr ! Que creme la caraunha!
Bigòt ne pòdia pas mai , son braç lo laçava que jamai pus , mas sas mans èran immobilizadas per las cadenas. Lo cap li tornejava e s'èra pas estat los dos soldats que lo mantenian de cada part se seria aplatussat . La fola cridèt de temps ... Jaufre daissèt s'estorrar los cridals , puèi d'un sinhe obtenguèt lo silenci:

-Avètz demandat la mòrt?

Totas las caras èran a l'espèra , boca badanta, cadun retenia son alen . Jaufre davalèt de l'empont de fusta e se venguèt plantar davant Bigòt . Aqueste anèt posar dins sas darrièras fòrças per clavar son agach disn los uèlhs de Cap Negre . Se devistèron un brieu , puèi Jaufre tornèt sus l'empont:

-Avètz demandat la mòrt? L'aurètz!

Ni mai un terratremol , çò que desencadenèt foguèt una folia descabrestada . Tota la molonada cridava, risia , bracejava , sautava... Cadun se congostava a l'avança del suplici ! E Jaufre que contunhava :
-Passat deman tanlèu solèlh levat , Tu! Berenguièr l'Albigòt , pagaras ta traïson e pagaras al prètz fòrt . D'unes te volian condemnar al lenhièr , mas sias pas erètge ! Te descapitar , mas sias pas qu'un bastard. Sias pas un rei, Bigòt , ni mai un nòble , sias pas qu'un fals, un enganaire. E coma fals seras pas cremat mas...
Badavan totes . De son empont Jaufre cridèt per dire que , de pertot , òm poguèsse ausir:

-Seras bolit !