Cadieral

I a un òme qu'espera sietut sus un cadièra de fer . 

Agacha la tèrra .

Espera que d'òmes  sonaràn per d'ajuda.

Mas fa bel temps que los òmes an pas cap besonh d'ajuda que venga de la Tèrra poirida, o del Cèl mud....

Dius es mòrt...

Una istòria de baston.

Lo provèrbi del jorn:  

Qual cren lo baston , n'a que lo baston per mèstre. 

L'istòria pichona dels occitans de totes païses que pren paur tre que s'agis de servar sa paraula, sa dicha , son accent, sa lenga.

Lo traça d' occitan,  caput d'un biais , qu'ajuda los republicans de la republica, coma lo Melanchon, lo Galòp , lo Rocard , la Carrèra d'Encaussa, lo Debre, lo Jupe , lo   Jospin , lo presidentas de la cor dels comptes( qu'es tant gròs que n'oblidèri lo nom) d e totas las autras caras blancas d'asirénça , que podon pas amaginar mai que la religion unenca , la color de pèl unenca e la lenga unenca,   los    occitans qu'ajudan d' esclafar la sia lenga,   per ne construsir un monde milhor , o cadun tendrià lo drech de viure,  l'occitan oblidat, sebelit, condemnat al nom de la diversitat françèsa, la diversitat que far parlar franchimand e que parla pas gaire pus a  mai qu'ambe l'accent ponchut. .

E que monta a Paris , e que braçèja , e que dis las vertuts de las libertats comunalas e de la decentralisacion , e del respect dels dreches de l'òme, e de las femnas,....

  entre que totes los autres amont se trufan de son accent . Coma quand Alienòr d'Acquitania arribèt a Paris per se maridar ambe Lois lo Piétados, e que totes trobèron estranh la còla d'aquitans e d'auvernhats  , d'òmes lèugièrs que parlavan pas sonque de poësia , de cants e que tot aquò , e que parlavan tròp coma disian alara los escivans d'aquel temps, los esquichats de la colha longa. .

E que los paurets arribavan  dins la "capitala" ambe lo sinhe dels falords.

Cresètz que quicòm cambièt? dempuèi aquela epòca  , lo françès confla  de son sièti porgit pel papa, e encara mai batejada "filha ainada" de la gleisa,  crèi encara de comandar l'univèrs   : qu'ara los parisencs caçan l'accent del païs.

E que lo papa velha. 

Puta  Paris de mèrda .

Machisme occitan

Los provèrbis occitans del jorn:

La femna es coma la castanha , bela defòra , dedins es la manganha

Un autre (per la rota):

Las femnas e los enfants , son tals que los òmes fan.

Aquelses provèrbis mostran plan l'inelligéncia prigonda de l'òme occitan ? D'uèi . Que sab se calar. Alara que los aujòls disian de longa aquels provèrbis tot plen de sapièsa a votz nauta. Auèi l'òme occitan se cala dins sa grandor de machiste reponsable , e espèra son ora...

Ja la "contracession" es remèsa en causa, l'ostal de comuna de Canas ven de forabandir lo mònòkini . L'UMP-S e Rocard lo darrièr nascut d'aquéla sanha negra , de porcassièrs borruts venon de trobar d'argent , dins la pòcha dels totes los colhons qu'artèlhan jos lo solèlh, a mai los paures.

Coma i a pas pus res de rentable( levat las drògas e la prostitucion) an ren trobar de melhor que d'endeutar l'Estat. E i son arrivats aquelses putassièrs. Pròva que sem plan lo pòble lo mai intelligent del monde...

Ièu vesi se sarrar lo temps ont las femnas van tornar a l'ostal , Familha , Cosina , Patria.

Visca la respublica , visca l'òme calossut , e que la femna torna trobar la sia plaça , al canton , ambe los mecuts.... Los enfants voliai dire.

Tot aquò dich soi un democrata vertadièr, qu'espèra sonque qu'un pauc de disciplina....

Tròp es tròp a Mureth

Aici qu'a Mureth que se'n passan de belas. 

A Mureth l'Occitana,  qu'es pas de creire.

Podètz venir veire, e ne seretz espantats.

Lo conse metèt de novèls noms de carrièra de pertot .

E sabètz pas?  Pas  que de noms occitans! 

Quna vergonha! Al païs de Nicolas e de Carla, De Lois XIV e de J Ferry. . 

Puèi lo conse decidiguèt tot sol , de far un siti occitan .

Per l'ostal de comuna!  per dire qun falorditge!

Un tipe qu'aima las rasigas occitanas. O cal dire!

Ja que lo conse d'abant las aimavan encara mai. 

Pensi que se poiràn aligar , totes dos, se sonarian lo front jacobin. 

Un bel nom per butar lo shilmblick republican de l'uniformitat francesa  . 

Ièu l'aviai plan viste qu'aquel òme anava venir occitan extremiste .

Per començar lo sèu  nom   per dire. Se sone Dupont encara. Mas non, mandar , envejar , donar, sauvar, un vertadièr catar que! 

Un nom occitan consi volètz pas que sia pas  afogat d'occitanisme .

Nosautres del POC sem anats empegar d'aficas per el .

Mas demandavan pas tant d'estrambòrd de tot voler occitanisar.

Puta que volem pas subretot amenaçar lo françes sus sas tèrras occitanas. 

Qu'es amanaçat de pertot lo paure françes . Quitament dins Indochina. Qu'es pas de creire! 

Gentament  sens malvolença , que voliam pas tot aquel rambalh.

Nosautres sem de l'occitanisme mòl , un pauc coma d'unes socialistas de l'UMP-S

Qu'un diguèt   lo nom vertadièr  UM-PS.  Cada jorn n'i a un per cabuçar ambe Nicolas, per tornar levar França a la ròda del progrès.  Aièr encara Rocard que trobèt tot sol la CSG, 'la talha de la talha ", un engenh de l'ASE  (ENA al revèrs) e que ven de nos pòner la talha sus Carbona , avetz plan legit , pels estajants de la ciutat de Carbona , aprèp Mureth sus l'autòrota de Sant Gaudens.   Que van pagar los tipes .... 

O disiai l'autre jorn , sens malvolença, a Melanchon un socialiste extrem , que sab la grandor de la lenga de Cervantes, de Moliere, de Shakespeare, que me diguèt de tot batejar de noms occitans aquò's pas falord? Me respondèt en repoteguant lo senator de la lenga unenca . 

Congrear un pòste d'encargat de la cultura occitana? Quna idèa!

Far d'animacions occitanas , crear un acuèlh en occitan dins los luòcs publics.    

Nosautres ambe lo Fledelic nos seriam cassar lo cuol,

Per faire elegir un revolucionari occitan que somia pas que de sauvar la diversitat de la nacion al nom de Jaurès... Non mas quna idèa!  Nos sem enganats ,   es trop d'esquèrra occitana lo conse.

 

Qu'aquel Jaures  gauset de dire que la lenga occitana s'ameritava d'estre sauvada,

Qu'èra un ligam entre los païses pichons que son Espanha e Italia. 

E qu'el zo cresia lo paure!.

Mas qual li avia ensenhat? 

 Nosautres avem jamai demandat  d'ensenhar la lenga d'òc, de festejar la batalha de Mureth de 1213 ,  coma se devria  per dire . Aquela non-eveniment per qué aquela batalha faguèt cabuçar lo miètjorn (40 despartaments) per tal dire pas ren.. Lo tèrç sud de França.  Mas es que ne  cal parlar , alara que van donar l'espectacle de la vida de Maria Antoineta al Clapas.  

Que lo Papa donèt lo miètjorn al rei de Franca en escambi de las anmas , per lor ensenhar la vertadièra religion. E que tot aquò se faguèt aprèp la batalha de Mureth. 

Non tot aquò son pas que faribòlas e vièlha luna , qu'endacòm amagitnan de batalhas de farlabicas, al Potz del Falord (Puy le Fou, del socialiste Devillier)  levat qu'aici n'avem La Batalha VERTADIERA.

Cal estalviar. Qu'es milhor de pagar pel TGV e montar a Paris en tres oras  per anar  Disneyland. O al Motlin Roge. 

Tres oras e per de que pas doas?  Que nos i cal  anar. Mas aici las garas se tampan e cal quatre oras per anar a Rodés , o a Auch mas quna importancia ? Devem totes montar a Paris  un jorn , al Lido , a las P... Lo pus lèu sera milhor. 

Que jà i a quatre milions d'occitans qu'i trabalhan . Per que pas totes ?

Doncas un consèlh monsur lo conse,  pas tant d'occitan sus Mureth. N'i a pron. 

Voletz lo separatisme?  la false diversitat? Setz per la libertat en Ukraina, en China, en Russia ?

Alara aquò va plan,  nos comprenem entre franchimands, e me languis de  la campanha venenta, per vos ajudar d'empegar d'aficas, coma o faguèrem un còp èra.

Visca lo socialisme de Lamy , de Khan , de Rocard , de Koutchener de Lang ,   

 mas subretot , de segur , cal ne finir amb Jaures, lo pauròt que somiava de sauvar la   sia lenga occitana.   Oc a Mureth la vertat es endacòm mai...

Un truc inimaginable  

 

  

Occitania

Occitania!.
.


Gént d' Òc, familha occitana,.

Òmes e femnas , qu'al nòstre,.

e de pel mond,.

portatz los grelhs de la Raça!.

Ausissetz lo crid de la Tèrra,.

los ressons tindants de la Lenga!.

D'en pertot l'esperit dardalha, mas l'eime d'un Pòble.

a l'eime universal adus sa fòrça..

Vos a macats l'Istòria,.

mas , de la vida vòstra,.

la memòria dels vièlhs.

e la volha dels joves.

fargan la bastison que mòrga lo passat..

Es l'escomesa qu'agarris , d'aquest present ,.

lo Mostre..

Non es mòrta la Bèstia que rosiga çò nòstre,.

mas, vius ara, nos autres.

tornam del sòm al Lum..

Tenèm las fondamentas e trepam los acrins. .

Es brava l'espet de la sava.

als borrons qu'enfloriràn la plana ..

Los Fòcs de Sant Joan abrasaràn las anmas,.

la Tèrra serà nòstra, e nòstres cants
.
esbleugiràn lo Cèl..

Peire Roqueta 9 12 1978 revista del Gai Saber.

Senat.

Al cap que i a?

Ren , mas un quicòm pichon que s'amerita pas de ne parlar benlèu.
La patria dels dreches de l'òme e de la femna qualques còps

Ren o pauc se'n manca...

Se non lo capuditge dels franceses de nos tuar?  

SUM CIVIS ROMANUS

Tot lo mau que ven deu sègle darrèr. Sègle d'inventaris : Buffon; Littre, Flore des Dames...

Los païses tanben qu'estòn metuts dens limitas..

- La civilizacion europèa qu'es hèita per un Estat qui n'es pas ni nacion , ni empèri, ni etnia,- ni Estat : la meravelhosa , la plorada Austria.

- se voletz asseitar ua civilisacion sus ua prosperita economica, espiatz la Suissa: sa literatura es lo chocolat Kolher... Nani , ua civilizacion qu'es un escambi, un estat de guèrra.

-La civilizacion occitana es pas estada ua societat: meileu ua rota , coma la rota de la seda , coma lo camin de Sant Jaume, coma l'estrada de las Flandras: lo nòste païs qu'es la rota del poëma.

- se viu que viurà deus estrangèrs , de Paris? de Roma, autant que non pas de Marselha o de Sabres. Que serà francesa o latina meileu que non pas provençala.

Tenem defendat Tiberin Garumna.

-E adara , trucatz me se voletz!

B Manciet.

Felip Gardy

AU DINTRE.

Defòra la lutz.

jogava d'abelhas.

mai ieu.

vesiàu pertot un pastre sol.

entremitan li roures desfulhats.

assolaçats d'autre soleu.
.

Defòra la vila.

doberta i nivols.

mai ieu.

plorave lis estelas.
.


Defòra lis aucèus.

amolonovan li bruchs.

en cançons.

voliàu pas jogar au jòc dis aucèus.


Lo clarebrun nevava.

cant d'auton.

au cèu de dintre.


La jòia pesa a mis espatlas.
.

F Gardy.

De l'Antic.

Catul-76

S'i a de solaç per l'òme , un còp que se rementa,
d'aver viscut sens far de malordits


Sens renegar sa fe, sens jamais que sa lenga,
aguès per engana atestit los dieus ,
Quante solaç, Catul , dins ton vièlhum t'espèra,
e quantas gaugs d'aquel trassa d'amor!
Que tot çò que podiàs dire e faire per ela
s'èras d'un òme o faguères totjorn...
Mas la grana peris que dins l'ermàs semenas .
D'aquesta ora perqué mai rebolir?
Sai que non pòs, caitiu , de ton còr que te greva
traire un amor qu'en volon pas los dieus ?
Fai patir de crosar un vièlh amor d'ausida.
De segur fau patir mas cau vencir :
aquò lo salvament e la sola salida ,
te cau vencir ne deguèsses morir.
O dieus , s'es vòstra la pietat , s'un còp agudis,
avètz prestat d'ajuda als pecadors,
agachatz me pecaire ! e, s'ai fach ma batuda,
venètz curar tot aquel poison,
aquel mau que tresfusa al tresfons de ma vida
e qu'a cochat de mon còr la baudor.
Vos venètz pus pregar que virètz sa sentidas
ni, non se pòt , que venga casta un jorn.
Vòle pus que sanhar dau mau que me rosiga.
Dieus , per pietat , sauvatz un malauròs!

Max Allier

Carcassona jos l'aiga

Ara que ton abséncia
m'a netejat los pòts
melhor que tos potons
que sol demòra dins ma boca
lo fuòc amar de ton passatge
esquici d'aigas careçadas
los jorns que m'as bailats
elo perfum del temps.

Es acabat lo temps passat
dels peregrins dels romavatges
ai pas trobat la ròca linda
onte amaguèrem nòstre amor
ambe los mots que disiàm
nimai los uòlhs cansats dels òmes
que nos agachèron passar.

Lo balat que semenavan es tombat sul camin
de las oras passadas
entre vèspre e matin.

Pas que de blat de luna
que moris sul camin

Ivas Roqueta
trach de la revista "OC"

Yellow river . America

Per que pas marchar sus la Luna?

Mas que ièu vòli marchar d'en primièr sus

Carcassona...
O per Carcassona
O ambe Carcassona
Coma voldrètz...
Ambe Anem òc

Carcassona

Carcassona

Ocquitania

Cada jorn nos ajudan .
Que lo solèlh se lèva.
Una reina se moris .
Al cap del silenci .
Benlèu se'n parlarà un jorn.
Serià pas estonant que... se'n parla un jorn.
Al canton per parlar , del temps vièlh?
E se clinar dabant lo françès bèl.
Coma d'esclaus que se lavan.
A la sorga negra de l'oblid.
Nos faguèssem un monument ?
Al biais de la patria retrobada .
Al biais de Francò.
Per amagar los mòrts e los vius ,
Darrièr la pòrta barrada .
Plegat dins la pèlha de l'inutilitat.
O benlèu Indians dins pargues naturals.
Boca cosuda e remembra enluminat .
Units dins la comunion de Sant Denis.
Dins la festejada academiciana.
Del sovenir impossible de dire
De la lenga atudada darrièr las desencusas?
Publicas...
O vèsi jà. França vejèt la mòrt dolorosa. França es jamai venguda per prendre ... Mas per donar. E volia donar França , mas los òmes avian plan comprès la beltat subrebèla de la lenga franchimanda , e volon pas mai la parlar... L'Occitana
Perdonar?
E contunhar de trepejar los òmes.
E lor lenga , e lor dinhitat.
Qu'ajan o non pagat lo prètz .
De lor desliurança, de la libertat.
La Republica de las Letras e de las Leis ?
Mas lo rimmèl desgota de pertot .
Coma lo d'una puta al cap de la nuèch.

lo can e l'anhèla

Llo can e l'anhèla d'aprèp una istòriosa curiosa del paure Joan de la Font.

Iranja

D' escrivans enfugits sabi pas ont ,

Sòmis de papèl, e claus jitadas.
Per d'unas saralhas oblidadas;
Las pòrtas badantas e bategantas
Los gonfons que craicinan a l'Autan.

Nolors d'encens , de farigolas,
Lo dèt levat dels cipressièrs ;
Mostra al cèl d'unas estelas
Las flors d'iranja o de pomièrs
Chucs d'iranjas e rajals de pomas,
Sa tencha clara sul papièr.

Una paraula tinda pels valats.
Un còp d'uèlh entre las paginas.
Que carrèjan susor e sang.
E tot la vida qu'òm se devinha .
Escricha e dicha en occitan.