Bacchus lo vièlh e son filh

Lo can butèt l'òme al caire de la carrièra,
Que tornava del cafè,
D'onte venia de tapar la belòta.
Era vengut òrb.
Avançava a paupas, la man parada sus la parèd.
Lo can seguissia en rondinant.
L'òme trapèt la pòrta del poòrge.
Que l'engolèt dins son escurina.
Lo can levèt la pata un còp de mai.
Sosquèt un briu , niflèt tres còps, e partiguèt a trotar dapassèt .
Ausiguèri crucir los gonfons.
Que coneissiai lo bruch per còr.
L'òme butèt la pòrta de la cosina .
E sonèt per de vin.
Totes los sers sonava per de vin .
que li me calia portar.
Me pagava per ne porgir.
Quatre litres per la nuèch.
Per oblidar lo monde...

Un caval darrièr la fenestra

Arser ausiguèri un bruch curios.
Coma me l'aconselhèt lo mètge ,
me levèri lèu per anar a la fenestra .
I avia un caval que manjava lo ridèl.
I diguèri: òla mas de que far ?
E li escampèri un ferrat plen d'aiga.
Alara parlèt lo caval. Un caval que parla en occitan imagina lo falord,
"Ton ostal crama" diguèt.
Mon ostal que crama , un caval que "me" parla OC
Per dire .
Sonèri lo medecin que cridèt:
"Golamas, tornatz sul pic al lièch ambe un termomètre al cuòl
Que siatz encara pintat de la vèlha..."
La vesina cridèt ela tanben: que "quitavi pas de li parlar coma un caval amb un accent occitan"
Son venguts me cercar per l'asile.
Me soi revirat un darrièr còp pel fenestron de l'ambulancia.
Le caval s'espetava de rire. Entre que l'infirmièr mormolhèt: "n'ai un confle
Tresen còp aquesta setmana que me rebali un falord que parla caval ambe l'accent occitan .
E ieu trobèri ren a respondre sonque : hihihihihi.
E totes los cavals foguèron d'accòrdi ambe ièu.

Vielhum

Amor e vielhum...

Secret de l'`èrba...

Los òmes son coma las peiras? Rotlats coma des boçins de rocafòrt , jaguts pel sòl a la fin d'un mercat.
D'unes còps qualqu'un fa un sinhe , dins lo silenci dels bronzinaments de la vida. Qualqu'un que s'espèra de rescontrar "qualqu'un" , o que se tròba afogat a l'idèa de complir l'òbra de la reproduccion de la carn , l'òbra escalprada dins sa carn e sos genas . L'òbra que revertaria per d'unes , nosautres , de segur ieu, la flamba al fons de la nuèch , d'un puèch , mas qu'es pas, tot compte fach , que l'engana sobeirana de Dius crudèls , que nos passèt aital l' anèl dins lo nas , o lo jo sus l'esquina, un aplèch tan lèugièr que farià creire al liure arbitre, que faria creire cadun de seguir son vial floris, dubèrt sul campèstre, cada matin, , per una polida jornada d'estiu, en seguissent pas que la dralha de la "natura", es a dire una mena de vial "normal".
Mas que tot se clava sus el coma si ren non foguèt pas jamai. Tal la pòrta negre de la preson.
Lo vent del desèrt bufa la posca de l'oblid.
Cò que ne parlèt Max Roqueta? O crèsi... Lo vertolhon en facia del non ren de la vida pichona, quand descriguèt la de l'èrba , de la formiga, e la de la mòrt de las peiras, en contant l'istòria de la vestala condemnada a viure l'eternitat, una malvolença que nos revira a la fin, al miralh brecat de sa vida nèci, que buta cadun de tornar a la sia passejada , a la vida quna que sia...
Coma se un abisme se dobrissia, per dire, que viure o viure pas, compte pas , que creire o creire pas , compte pas, que se trobèsse a se rebalar pel sòl, coma un vèrm dins lo non res, o sus un tròn reial. Que sol de sa mena e a cadun , la vida nos fa creire que morirem pas , que degun o crei pas de morir , que se'n chauta , tant segur que creira dusca a la fin de se levar matin.
Mas qual èra M Roqueta? E que n pensèt ?

Viatge

Sòmi per l'ivèrn,

L'ivèrn, anirem dins un vagonet ròsa,
Ambe de coissins blaus.
Serem plan. Un nis de potons fòls repausa
Dins cada caire mofla.

Cutaràs l'uèlh, per pas veire, pel miralh,
Grimacejar las ombras dels sers,
Aquels mostres eissalabres, populaça
de dracs negres e de lops negres.

Puèi te sentiràs la gauta grafinhada ...
un potonèl , tal una aranha falorda,
Te correrà pel còl...

E me diras :"cerca !" en clinant lo cap,
-e prendrem de temps per trobar aquèla bèstia
- que viatja fòrça...

Dins un vagon lo 7 d'octobre 70 A A Rimbaud (revirada per ièu)

misera del liberalisme

L'òme vivià dins las roïnas d'un usina clavada dempuèi bèl briu.
L'òme amagava la pauretat dins lo gravat e la posca.
Portava totjorn çà mesme.
E praquò sorisia l'òme, e prepausava a cadun de se sarrar per beure una grema de cafè , dis un veire bercat , que s'en vesia pas lo fons.
E jamai que ièu gausèri d'o far, que me fasia paur , l'òme.
Qualquas femnas passavan qualques còps per i daissar de mangiscla , sul suèlh de la pòrta desmargada .
O manjava se los rats non i panavan.
Seria fals de dire qu'èra maluros a l'òme, sonque tenia la vergonha de poder pas sortir de la caforna , per se mostrar al solèlh.
Moriguèt de viure dins l'escurina sai que , baste que moriguèsse pas de fam.
Senon seria lo mai grand pecat de la mia vida...

Aurassa

E ben paurets que l'aurassa nos passèt sus l'esquina, sul ventre, e per totes los traucs de la pèl e nos daissèt lo rastèl complètament torçut.
Vesètz que dempuèi dissabte , nos quitèron totes los falses amics, electricitat , pòsta , pan , telefona...
Quna paur mos fraires e sòrres, d'ausir lo vent gingolar aital. Quò's pas de creire...
Subertot quand te vei passar , una , doas , puèi tres teulas que tomban, de la teulada , la tèuna , al ras de la veitura per exemple o dins l'òrt. Que la maisoneta de la tota darrièra pichona , s'envola cap a cò dels vesins.
Que los quites aucèls passan cuòls en avant coma d'avions de guèrra Soissas , o Beljes , que te sabi ièu, e qu'es pas Dius possible d'escotar la radiò e coma tot cambia , quand sus la tia cara, coparosada pel vin e per la granissada , vei nasejar l'idèa de dormir un còp de mai entre los draps reddes de gèl, de la pichòta cambròta que pudis la nolor del pétròli , de la lampa del meteis nom que rebalèri de Roergue sens l'aver pas un còp ensajada, o pieger qu'un malastre , sens saber gaire mai la far dansar, qu'una cadièra ambe un escabèl.
Brèu l'infèrn...
Tanben una istòria per rire:
A Monte Carlo pareis que los milionaris , s'agrumèlon per atacar los miliardaris per lo panar d'argent.
Solide que tot es relatiu...
Aici ne sem a la lei del mercat.Un biais polit de panar lo monde al nom de la liura concurenca.

Diversitat l'ora venguda

Aqui l'avètz la vertadièra diversitat. 

Un gautal al demai del monde.

A començar per la França e son karcher polid per netejar las banlegas.

Un gautal tanben als Italians que fan la caça als Ròms. Als Espanhòls que veson cada matin arrivar un fum de negres  e que se cochan de los clavar dins uns camps. Al Germans e son Turc , als Chineses e son Tibetan, al Russe e son Turkmene. Al Bresil e son Indian. Als Indos e sas castas de miseros.

Crana gautal tanben als  totes los pòbles qu'esclafan d'autres , dins Africa, los Hutus amb los Tustsis ,al Kenia ,  dins Congo. A totes  que caçan  los Pigmes, o  los albinos de la pèl blanca, o coma dins Arabia  e dins  los emirats , ont  s'emplegan un fum de monde,  per ren , quand es pas quitament de l'esclauvatge. 

Als Israelians   qu'aconsidèran los Palestiniens  coma un pòble inferior. Palestinians que vitriolan sas femnas, sas filhas   per  salvar  l'onor "perdut" de la "familha"...

Lo mesprès, lo racisme, lo machisme jos totas las fòrmas e per totas las colors.   Consi sonar la destinada de las femnas dins mantunes païses? 

Benlèu qu'Obama farà pas grand causa , benlèu qu'es pas aqui que per nos far gaitar endacòm mai, avant la trumada de la crisi financièra , que va petar,  dins las annadas venentas,   e crear de milions de caumaires,  mas de tot biais son eleccion tinda coma un senhal clar,  per totes los  governs de la Tèrra, per que quitan d'esclafar la diversitat e sa riquèsa  ont que se tròben.

Cò que devem esperar non? 

Esquizofrenia jacobina.

Jornada de la diversitat.
França creacion e filha ainada de la gleisa, e auèi maire de la diversitat. Qun eiretage!
Se n'escotem lo monde, Barak Obama seria elegit al primièr torn, aici . Es lo rei de França...
Esquizofrenia , los jacobins aimarian tant d'èstre los desluiradors del monde que creson d'èstre.
Mas l'istòria es escricha, per exemple, qu'aprèp l'enebiment de l'esclauvatge , Napoleon lo tornèt autorisar al nom del realisme economic, dins l'iscle Borbon, o dins Guadalopa... E Haiti s'aroïnèt per pagar a França son drèch a la libertat.
Ara del meteis biais cargem los charters ambe totes les emigrats que podem recaptar.
Visca donc la jornada de la diversitat. E los drèches òc, pas qu'en raisve!

Patz a Gaza

Bona novèla qu'Israèl es a mand de negociar.
Coma se vei ara ; 400 cars , 300 avions e 200 elicoptères son a mand de bastir un monde de patz , ambe lo monde arab .
Se vei que los Josius son lo pòble elegit , los pus aluserpits?
10000 palestinians se son jetats sus las ballas israelianas e un bon millierat ne'n moriguèron, dont un bon tèrç d'enfants, de femnas e de vielhs.
Vergonha... Vergonha. Vergonha.
Ara Israel acaba de patir d'aquela guèrra falsa quuasi impausada, e demanda pas pus que de se vodar a las pregarias... Per l'arma d'Israel...
Mas quala Arma?
La paret totjorn mai nauta...
L'avenir de negre vestit

La patz lèu lèu

Pareis que la patz es a mand de venir.
Alara que venga lèu lèu.
Aquò's un vertadièr chapla d' Israèl , que dusca ara, tenia un polid capital de simpatia de pertot .
Mas ara sembla qu'aquel capital a fondut coma lo de la crisi finançièra.
Al cap de tot nos remembrarem que s'agissia de terrorisar lo pòble de Gaza. Benlèu la rason prigonda de far d'enganas a Obama?
La tòca es facha.
La banda de Gaza reverta a l'encòp lo guetò de Varsovia d'un còp èra, e lo territòti de Soveito de l'aparteid.
Pareis que tiran sus las ambulancias, las escòlas , los òspitals.
Lo pòble josiu ven de perdre son arma. E de qu'espèra d'i ganhar? Ganharà pas res.
Per ièu quitèri de creire que los josius de la Shoah e los qu'estajan dins Isrèl auèi, son las meteissas personas.
Mon agach completament trescolat que. Israèl es vengut un Estat coma los autres, pieger que los autres, s'aquò's possible . Dire qu'elses praquò avian viscut tot aquò.
L'istòria nos apren ren . L'Istòria torna començar de longa sens que ren s'aprofiècha.
L'Istòria es pas que la longa seguida dels chaplas.

Occitania

Provèrbi del jorn: qu'es nèci lo rat , qu'un sol trauc s'i fisa.
Diccionari : al mot lop se lis: lop bèstia acarnassida. Fa un frech de lop, manja com'un lop, Entre can e lop... (al clarabrun). Fa lo can e lo lop( es a dire que cambia d'idèa coma de camisa) Passar lo cap del lop es a dire passar lo cap del lop per quistar. A vist lo lop; a cridat al lop se dis de qualqu'un que cridèt tant fòrt, que ne perdèt la votz. La paur e l'esmoguda que causa la vista del lop, podon atudar la votz. En françès lo mot vòl pas dire çà même , vol dire que l'òme demòra mud de susprèsa. Los lops fan pas d'anièlhs , es a dire que los enfants revertan los parents, amai se son missantas personas.
mai interessant : que se fa fèda lo lop la manja. pareis que se dis de las femnas que se mostran tròp gentas , que los òmes n'aprofièchan per las enganar .
Tot aquò per dire qu'antan i avia un fum de dichas subre lo lop , pròva que i a avian de braves còlas de lopatasses de pertot.
Dire que ara, qu' un sol ors capita de nos far cridar totes "al lop".
Cai sus pintura electronica.
E musica tot drèchs servats de segur.

Los consèlhs de la mafia e las reformas d'ara

Aqui une crisi que tomba plan?

-la television

-l'educacion

-la santat

-la justicia

-la gendarmaria e la policia.

Son totes capvirats, tresmudats escanats .

Las refòrmas contunhas malgrat la crisi o per astre de la crisi? 

 Consi se faguèt que jamai poguèron luchar contra lo blanquiment de l'argent del crimi?. Alara que  quitan pas de persehguir Al Qaida? E de luchar contre los terroristes?  

Tot aquò sembla drèchament trach de l'ensenhament dels Chicagòs Boys de Milton Friedman( premi Nobèl) , çò qu'expliquèt N.Klein dins lo "Capitalisme du désastre" 

Que dis per resumir , que los governaments devon aprofièchar de las crisis, o dels fracatges climatics( Tsunami , ouragans, terra tremols...)  per far las refòrmas que se podon pas far en temps de patz. Que son pas compresas pel pòble. Qun con aquel Pòble?

E que , l'idèa nasèja , ( (coma entre la crisi del sudest asiatica fa gaire) que se  i a pas cap de malastres , ne'n cal far naisser un , per arribar al pus lèu al capitalisme total , linde , clar e bèl, es a dire sens cap d'Estat . Veire Lamic (PS tendencia OMC) per las privatisacions tot azimut.

Ièu soi convincut que la crisi financièra es plan una crisi volguda e entretenguda , pel monde de la  mafia de Chicago. E la crisi  de 2008 2009  un senhal( e una engana)  per Obama . 

Nicolas es a mand de venir capmestre de tot, de fa petar totas las leis socialas, e lo pacte social de la nacion.

Tot aquò pròva plan que la mafia dels Chicaganhas Boys,  e subretot sas idèas, an près lo poder  a l'est coma a l'oest. E s'asiran fòrça entre elas. 

De tot biais l'idèa de la nacion françèsa tre ara, es  complètament mòrta , encara mai s'agachem las causas de la pseudò crisi. 

Per exemple , suffiria de dire a Peugeot ou a Renault o Molex podètz partir fabricar endacòm mai , mas se i a pas cap d'emplecs Peugeot o Renault o Molex d'aici , aurètz pas cap lo drèch de vendre que que sia aici ( aquò's simplament la politica de Carrefour, ensajatz de vendre quicòm ailabas sens pagar la plaça) , o alara caldra pagar la diferencia dels prètz ( en rapòrt de l'ora de trabalh e de la durada del temps de trabalh).  E tot seria acabat lèu fach.

Mas la drècha e encara mens l'esquerra n'en parlaran pas .  E L'Euròpa encara mens. Jospin diguèt un jorn ,  que los socialistes an pas per  vodacion de se trachar de las entrepresas e de l'emplec (èra a perpaus del caumatge creat per Michelin).  E se demanda encara per de qué perdèt las eleccions lo bogre. Atali es encara milhor dins aquesta dralha. E Minc e tota la clica que nos demandem encara, per qu'an près la carta al PS un jorn?Mas lo qu'aimi mai que mai es Rocard que capitèt de transfèrar 2% de la massa salariala cap als actionaris. Calia pas descoratjar (Billancort? non lo palais Bronhart. 

An totes capitats d'a fons. L'esquèrra es gaireben mòrta , amai que bolèguèsse encara un pauc. 

Conclusion : lèu serem  liures coma de can magres. Lo regime d'amagrissament ven de començar.  

Baste   los cans magres corran mai lèu que los autres per far espelir Occitania. 

6 comentaris entre 200 articles

Ane. Mas per quals son las serps que siublan suls nòstres caps. Hector Vigo

Coneissetz Elton John? Non, ...Ièu tanben. Mas l'ai pinturlurat per me passar lo lumbago que me trapèt arser en davalant de la ZX.

Coneissètz per de qué (avètz notat lo é) l'Occitania es una idèa bèla. Non? Aisit "la responsa es dins lo vent.." B Dylan .

E ben brave monde , lo blog titolat Talvèra Occitana, caçat d'Alicia.f fa doas annadas, per causa , servèri lo messatge, que podian pas pus aparar un blog en lenga estrangièra, se pòrta plan e pòrta a esquèrra..

Un còp passat a Google, se trobèron de gents , brave monde que m'an dich , te servisses del nom de la Talvera , qu'es lo nom d'una còla d'artistas que l'an jà, sias un coquinas que vòl trapar de monde? Ne'n demorèri "estabordit" coma dis J Bodon.

Que ièu los coneissiai pas, la Talvera musicaira. Los avian pas jamai ausit .

E d'occitans an sul pic comprès qu'èra question de panar un boçin de glòria.

Sem gaire nombroses mas finaudets . Vesem subte las enganas. Las reialtidas que ! Amai que levat que fasia mai de dos ans que l'avia causit aquel nom. Se pòd legir dins lo diccionari o dins lo poèma de Bodon "es sus la Talvera qu'es la libertat, lo vent que t'espera garda la vertat, per passar l'encisa te revires pas , d' autan o de bisa , pren lo vent sul nas..."

Tot aquò per dire qu'entre las quatre annadas de La Talvera , recaptèri 6 comentaris . Cò qu'es considerable. Cò qu'es complètament inausit. E que m'espanta.

E voli mercejar los 6 valents qu'an comprès qu'èra important de far un malhum occitan.

Quna vergonha , qu'a la debuta , dirai pas los noms, que demandèri a d'unes de s'aligar per de ligams , per far lo dich malhum, e que respondèron: " me cal soscar un pauc vòstre sicut" , los vertadièrs luchaires de la causa. Pas fòls los tipes.

Lo monde modèrne es aqui. Cadun lo sèu emonilh , e allò doctor bòbò , mas un còp la decepcion passada , me donèt una sentida formidabla de libertat .

GAZA

I avia una escòla.
I avia d'enfants.
Los enfants son a l'espital
Ambe femnas e vièlhs.
Un soldat, dins son car, parla a la sia femna e als sèus enfants.
Benlèu, se pensa a las vacanças , al viatge que fara a Noù Iòrq , benlèu qu' anira veire son vièlh paire malaute
E de tot biais , sab pas encara , qu'un jorn , son arma e son còr quitaran pas de li parlar de tota la sang que voijèt dins l'arena.
E qu'aquèta paraula del dedins, rosiga l'esperit e rend falord.