Al fins fons de la vanèla.

Parlar , e per la : parlar la sia lenga , sens vergonha.
Ambe Telelama siaguem tristes, per qué? : Blair s'en va e al luòc d'un trionfe esperat , nos dis lo setmanièr , es una catastròfa: l'Escossa es a mand de vòtar l'independencia; e deman sai que lo Païs de Gala .
L'amic de la dama en fial de fer, l'òme que capitèt de crebar los sindicats , e de mudar lo partit socialista englès en una merda mòla s'en va. Consi descriure lo mescladis de tristum ( que siague pas partit pus lèu ) e de joia , (qu'enfin se faguèsse)
Mas aquò's pas tot en Espanha , (podem nos en far)Catalans Bascs Galicians amençavan eles tanben de demandar l'independencia. Vergonha de vergonha . Malgrat del Papa , Benoist XVI que fara un viatge per santificar totes los paures ritons assassinats pels republicans espanhòls . Benoist XVI s'en chauta dels centenats de millièrs de mòrts republicans torturats per Franco. Coma o dis lo Canard Encadenat:

Benoist XVI i va Franco.

Mas que fa la França? Paurèts , corron de pertot per atudar lo fuòc . Cal que Gordon Brown siague ferme per Escossèsses. Cal que Zapaterò mostra las dents a tota la cacibralha independentista que podrian donar d'idèa en çò nòstre...
Cal ne'n finir ambe los paucs vals .... Es pas bèla la França? Alara de que nos fan cagar?
La francofonia sera desenvelopada , los credits aumentats ..
E dins los Balkans , que se passa dins los Balkans mon car Cabridonèl.
Alara la La França es drecha dins sos esclòps : cal que los pòbles desliurats del comunisme poguèssen gostar , capitar l'independencia.
E dins lo Caucasa tanben Mon Car Cabridonèl ren que per emerdar Potine.
Aquò's la logica cartesiana françèsa imparabla .

Fa çò que disi mas pas aici.

Vivèm una epòca tarribla : òm pòd dire çò qu'òm vòl e lo contrari.
E per de que se geinar?????

Lo Darfor , le Tchad , lo Mali e lo Burkina

Alara Zoro es arribat , sens se preissar , sens paur e sens vergonha , e Zoro sautèt de l'avion , e portava dins sos braçes quatre nens pichons françeses e très autres espanhòls , dins sos braçes de gigant, e diguèt pas rès als jornalistas ; per causa qu'èra enrodelat per una còla de paucs vals, elses tanben jornalistas de mèrda.
E la vida semblèt bèla. TF1 ne'n faguèt un brave resson. E las altras tanben... Aprèp tot ; sèm una brava democracia que diable . Sèm pas la Russia de Poutine nosautres . Que la França esclaira lo monde!!!!
Un pauc mai tard, Zoro arribèt al despaus de caminòts de la SNCF ; e diguèt l'aire dur que cambiaria pas d'idèa, tant que plovria pas de figas: que la retirada arribaria sai qu'un bèl jorn ; al cap de quarante annadas de trima; per astre que Diu o volguèsse. Mas plovèguèron las figas del cèl , que tre que los caminòts quitèron de botar la grèva , las ostèssas e los estivards se metèron de far grèva, sens que ploguèsse la pus pichona figa. E alara los menaires caminòts , las orres sindicats qu'empescon los trabalhadors liures de trabalhar liurament, e subretot que prenon los viatjiaires en ostages , jos lo comandament de sindicats qu'ausan de criticar lo poder de l'argent, de la gleisa, e dels faineants de la borsa .
E Zoro plorèt.
Que per astre alenan lo meteis aire que nosautres , los milliardaires, l'aire que s'empudentis de mai en mai, çò qu'es lo melhor mejan de trobar una solucion. Si lo ric dèu alenar un aire de mèrda , te'n faguès pas Ninon , trobara lèu un mejan per que sentiguèsse la ròsa....
E Zoro aprèp un jornada de patiras , aprèp las piquuras , los malautes , las conferencias de premsa , las escobilhas que rebalavan dins la carrièras de recaptar, e ara que la femna es partida ambe un tipe sens escrupule , de que pòd se trobar de far per se descansar?
Ren , l'an butat de venir president, l'an conflat coma una baudufla, li an dich qu'el podia , se volia , que devria far marchar los françeses , qu'èra son prètzfach , sa mission , sa vida.
A tot donat ; s'es acuolat davant los poderoses, s'es abaissat davant de minja merda, s'es perdut de saludar d'assadolats de tot.
Li an parat un baston merdos . El lo Zoro Garèl.
Cada ser l'alisa , lo sentis , lo gaita lo sèu scèptre del poder .
E ara se demanda de que fa dins aquel palais sens quitar de correr de pertot , de rire de pertot per fa de son milhor, ambe darrièr un caniadis de jornalistaròts de merda que lo seguisson de pertot , per se trufar d'el e notar lo pus pichòt sinhe de teunèsa .
Zoro lo mai grand clina l'esquina.
Es aital la vida uèi d'òmes que se la patisson la vida . Vida que passa coma l'ala aluserpida de pencha de serp sus la cana del pescaire .
Vida que passa coma la nòstra per nos sarrar de l'oblid.

La fin del monde

La fin del monde arriba. La fin del monde es arribada. La pròva es que grelhèt lo "Grenelle" de l'alentorn. Totes son venguts. Totes i vendran. Sarkosy menava lo branle.
Primièr agach: los pus missants son los que foguèron pas convidats.
Aqueste matin Frantz Kultura s'espantèt d'aquesta unanimitat. Era coma se un tropèl de fèdas se metia de cantar l'itmne a la jòia de Betoveen
Totes los qu'èran d'amassa foguèron d'accordi per dire que la fin del monde èra per deman. La calota glaciara desapareis . Los orses creban . Los Inuits fan de colesteròl.
Totes los qu'èran pas convidats romeguèron , trobèron que calia pas quichar, conflar la vièlha pèl de boc, que n'i avia de tròp o pas pron.
Ai conegut aquela mena d'amassada que s'acaba tard , e onte los convidats estrambordats finisson per ne dire de belas asenadas , per se far aremarcar. Qu'alara tot deven possible. Las termas politicas pareisson pas pus.
Aquesta matin sus França Kultur se parlèt de revolum!!!
Vertat que la Tèrra es condemnada, se cambian pas nostre biais de far.
Sus la basa dels besonhs de la China e de l'Inda nos caldria tres o quatre Terras de mai.
Las avèm pas...
La discutida portèt sul besonhs de cadun levat que l'America vol pas estalviar!!!
Commençèt de se tornar parlar de partage equitable , de respecte de la natura. Nos parlèron d'una mena de communisme. Oc vos aconsèlha d'escotar Frantz Kultur lo dissabte entre set e uèch oras . La jornalista s'en daissa pas comptar e sona los cats ...los cats.
E aqueste matin la trobèri d'a fons a cima desvariada , que totes los òmes politics de senestra e de drècha s'èron tobats d'accòrdi ambe lo Borloo; e son cap de gara lo Sarkosy .
E totes se metèron de tremolar davant l'avenir. E totes se metèron de dire que los enfants podrian pas pus alenar. E totes de dire que calia estalviar lo petròli , lo gas, los metals , la Tèrra, lo plastic; e tot lo demai . Que calia cambiar de vida e ne'n finir ambe los gaspilhatges; e totes de se felicitar de la prèsa de consciença françèsa, "exemplari" come diguèron totes, que la França totjorn a la rebala avia comprès lo juòc , e que (NDLR) anava de mostrar al mond e lo camin daurat de l'avenir.
I n'avia pas qu'un òs qu'escapèt a la majora part d'entre elses : es que la França enveirina mens que totes los autres son environament . Vertat se troba que la França es lo païs lo mens poirid.
Mas coma o diguèron totes , aquò's pas grèu que cal mostrar l'eisemple .
E puèi per lo poder que i a de milhor? Pel poder , lo plaser , la felicitat es de metre l'argent pertot levat l'endrech onte podria ajudar los paures.
Adiussiatz .... sem arribats.... Trabalhar pus per ganhar pus..... Stop aici la misèria negra per d'unes. Setz arribats... Anem doblar l'espessor de l'isolant dins las parets , anèm passar las escobilhas , rotlar al gas de bren, e sortir la veitura sai que benlèu très jorns per an... Sufis ... Anem nos batre per purificar l'aire , l'aiga , mas se troba que la França representa pas mai de 1 % de la poblacion del monde e per acabar ; ren en matièra d'enveirinament....
La China e l'Inda dubrissan un centrala al carbon cada setmana per cubrir los besonhs.
La question , la sola question qu'es de bon pausar es la seguissanta: consi parlar ambe las autoritats chinèsas , o indianas per que comprenon lo dangièr?
Mas lo jòc en France , al " Grenelle" èra sonque de participar....
I avia los qu'i èran e los qu'esperavan a la pòrta ; qu'es fin finala l' istòria eternala...
E gaireben per los qu'i èran la cerca d'un mejan de trobar d'argent per far quicòm. Mejan que reverta lo de mai nos sarrar la cencha.... Qu'ambe la decentralisacion las nòvas despensas , mantuns còps, son las de la communa o de la region.... Es a dire las nòstras...
Aital va la vida...